'Ooit vastten we samen zeven dagen en ademde ik naast hem tot ik dacht dat ik flauwviel'

„Hoe gaat het met je?” Ik krijg een appje van een jongen die ik al dik vier jaar niet heb gesproken. Ooit vastten we samen zeven dagen en ademde ik naast hem tot ik dacht dat ik flauwviel. Daarna verdween hij. Althans, niet helemaal. Soms zag ik hem nog voorbij fietsen, steeds iets zwaarder, steeds…

‘Vol jaloezie had mijn vriendin naar de gesluierde vrouw op het schoolplein gekeken’

‘„Oh Annie, ik was helemaal jaloers op de gesluierde vrouw op het schoolplein”, zegt een vriendin tegen me. Ze had die ochtend op het schoolplein gestaan om haar kinderen weg te brengen. En terwijl ze naar de vrouw keek, van top tot teen bedekt, had ze gedacht: „Misschien moet ik me toch maar eens …

‘Voor iemand anders was dit gewoon een gesprek over friet. Voor mijn moeder was dit crisis’

'Tijdens een familielunch zei iemand terloops dat friet uit een puntzak eigenlijk helemaal niet handig is: altijd gedoe. Anderen knikten instemmend. Ik zag de schrik in mijn moeders ogen verschijnen. Voor iemand anders was dit gewoon een gesprek over friet. Voor mijn moeder was dit een crisis.'

‘Linkse meisjes willen rechtse mannen’, zei hij terwijl hij naar me knipoogde'

‘„Ben jij een feminist?” De wijn was nog niet eens uitgeserveerd toen al iets anders op tafel kwam: een discussie. Het was onze eerste date. „Ja,” zei ik. Vraag twee volgde: „Vind jij mannen en vrouwen gelijk? Of gelijkwaardig?” Ik antwoordde dat ik ze gelijkwaardig vond. En ik voelde al; dit wordt…

Alert level 2 op mijn telefoon, vlakbij een kerncentrale én de Suwałki Corridor: ‘NOODMELDING: extreem ernstig’

'We reden net langs een kerncentrale én de Suwałki Corridor, een geografisch nogal gezellig stukje grens tussen Litouwen en Polen, vlakbij Belarus en Kaliningrad (exclave van Rusland), toen ineens alles begon te loeien. ALERT LEVEL 2 stond er op mijn telefoon. NOODMELDING: EXTREEM ERNSTIG op die va…

‘Onze groepsapp verandert in een digitale woestijn’

‘„Hoi allemaal, het is weer Wednesday-waffle-tijd!” Op mijn telefoon verschijnt een video van een vriendin. Ze praat me in één minuut bij over haar leven. Werk, kind, man, vermoeidheid. Daarna volgt de volgende. En de volgende. Zeven in totaal – inclusief mezelf. Het idee: elkaar op de hoogte houde…

‘Iemand noemde mijn aura ooit oranje, momenteel voelt mijn aura als een donderwolk’

‘‘Weltschmerz’. Ik leerde het ooit bij Nederlands, als typisch romantisch begrip. Wereldpijn. Het gevoel dat de wereld niet helemaal klopt met hoe hij zou moeten zijn. Ik heb momenteel vooral het gevoel dat ík even niet klop. Terwijl de zon uitsloverig hard schijnt en iedereen op een terras zit als…

Hij woont nog bij zijn ouders. We schrokken van elkaars leeftijd, maar ook weer niet zó erg

‘Gijs is mijn eerste overrompeling. Noor mijn groeiende tweede’

Toen mijn zus aankondigde dat ze opnieuw zwanger was, voelde ik, naast enthousiasme, iets wat ik niet meteen hardop wilde zeggen: lichte angst. Niet om haar, niet om de baby, maar om mezelf.’'' 

'Tegenover me twee types bontkraag: schoenen op de stoel, energydrink in de hand, en bellen op speaker'

„Heb je ooit van oortjes gehoord?!” Terwijl ik het zeg, denk ik: dit gaat totaal geen nut hebben. Dit is zo’n zin waarvan je achteraf denkt: dit had diplomatieker gekund, maar we zitten er nu middenin dus we gaan door.