'‘Ik dacht iets lelijks: sommige mensen zijn eenzaam omdat het rotmensen zijn’

‘Ze belt me vroeg in de ochtend en begint meteen te foeteren. „Jij hebt mijn sleutel, meisje.”  Geen hallo. Geen goedemorgen. Alleen puur woede en wantrouwen. Terwijl zij losgaat over onbetrouwbaarheid en respect, voel ik in mijn jaszak. En ja hoor. Daar zit hij. Haar huissleutel. Per ongeluk meege…

'De Pradajas die ik draag, heeft hem niet kunnen misleiden, ik blijf een vreemde eend in de bijt'

„Werk je hier ergens in een resort, sweety?” vraagt de hippe skiverhuurder met een vriendelijke knipoog. Helaas. De Pradajas die ik draag, heeft hem niet kunnen misleiden, ik blijf een vreemde eend in de bijt. „No, deze sweety viert vakantie hier in een chalet op de berg,” zeg ik.

‘Waar ik bij eerdere situationships vaak onzeker achterbleef, gaf híj me iets waardevols’

'‘„Zo vreemd,” zei ik tegen een vriendin, „telkens aan het eind van de date vind ik hem mega aantrekkelijk, maar aan het begin niet. Ik moet telkens een beetje inkomen, lijkt het wel.” „Ligt dat niet gewoon aan de wijn?” vroeg ze. Maar dat was het niet.’

Is hij niet veel te knap voor mij? Ik maakte er een podcast over. Die haalde één aflevering

‘‘Welkom bij de podcast Out of My Liek, waarin ik uit ga zoeken of het mogelijk is om out of your league te daten. En vooral: of leagues eigenlijk wel bestaan. Dit ga ik doen door under, in en above mijn league te daten. Date je met me mee?’’

‘Oh shit’, hoor ik. Precies wat je wil horen als er een klem aan je baarmoeder vastgeprikt zit...

Ik lig in de stoel van de gynaecoloog. Benen wijd, blik op het plafond. Mijn waardigheid ligt ergens bij mijn onderbroek. Naast de gynaecoloog staat een jongen die óf stagiair is óf coassistent óf ‘iemand die even meekijkt’. ‘Mag hij het even proberen?’ vraagt de gynaecoloog.

‘Knalrood over straat. Mijn december walk of shame

‘Een voor een worden de boompjes in de kerstboomtrechter gegooid. Het blijft een fascinerend apparaat. Man na man pakt een boom op en gooit  hem door het net. Hun vrouwen kijken bewonderend toe. Het is een soort ritueel: hij tilt, zij straalt. Ik twijfel even of ik mezelf ook in de trechter moet mi…

'Waarom ben ik nu, midden op de dag, in een hartstikke volle tram bang?'

‘Ik trek mijn sjaal over m’n borst heen. ‘Mocht hij een mes bij zich hebben en zomaar op me insteken, dan helpt ieder extra laagje kleding’, denk ik bij mezelf. Ik trek mijn rits van mijn jas wat verder omhoog, draai me wat meer naar het raam en vraag me af; wat ben ik in godsnaam aan het doen?’

‘De orgasmekloof, te belangrijk om het niet over te hebben’

'De orgasmekloof. Ik vind het lastig om over te schrijven, maar te belangrijk om dat niet te doen. Omdat - ja, zelfs bij sommige van mijn vriendinnen - het beeld heerst, dat de man tijdens de seks het belangrijkst is. Hij komt het makkelijkst, hij arriveert het eerst bij de finish. En wij zijn dan …

'De eerste avond zoende een vriendin met de barman, een goede start'

‘Op een dag zeiden mijn beste vriendin en ik: we worden oud, het is tijd voor een stamkroeg. Zo gezegd zo gedaan. We wezen een café aan - stiekem iets te hip en jong voor de stamkroeg vibe, maar dat mocht niet deren. Dit werd ’m. De eerste avond zoende mijn vriendin met de barman. Goede start.’

‘Het vertier? In de kroeg bij het Veerplein, waar men snuift om zichzelf te vermaken’

„Wat is het hier belachelijk lelijk. Wat een troosteloosheid. En jij bent hier opgegroeid?” Geïrriteerd kijk ik naar links. Ik zit als bijrijder in de auto van een kennis en we rijden door Zwijndrecht. Even wat ophalen bij m’n pa. In het inderdaad spuuglelijke dorp. Maar ik wil hem bijna een knal v…