‘‘Weltschmerz’. Ik leerde het ooit bij Nederlands, als typisch romantisch begrip. Wereldpijn. Het gevoel dat de wereld niet helemaal klopt met hoe hij zou moeten zijn. Ik heb momenteel vooral het gevoel dat ík even niet klop. Terwijl de zon uitsloverig hard schijnt en iedereen op een terras zit alsof het leven een reclame voor rosé is, voel ik me leeg.’

Hij woont nog bij zijn ouders. We schrokken van elkaars leeftijd, maar ook weer niet zó erg
02:08

‘Gijs is mijn eerste overrompeling. Noor mijn groeiende tweede’
02:09

'Tegenover me twee types bontkraag: schoenen op de stoel, energydrink in de hand, en bellen op speaker'
01:58