„Hoe gaat het met je?” Ik krijg een appje van een jongen die ik al dik vier jaar niet heb gesproken. Ooit vastten we samen zeven dagen en ademde ik naast hem tot ik dacht dat ik flauwviel. Daarna verdween hij. Althans, niet helemaal. Soms zag ik hem nog voorbij fietsen, steeds iets zwaarder, steeds iets onverzorgder, steeds somberder. Ik typ: „’T gaat goed. Met jou?”