Toen mijn zus aankondigde dat ze opnieuw zwanger was, voelde ik, naast enthousiasme, iets wat ik niet meteen hardop wilde zeggen: lichte angst. Niet om haar, niet om de baby, maar om mezelf.’'' 

Toen mijn zus aankondigde dat ze opnieuw zwanger was, voelde ik, naast enthousiasme, iets wat ik niet meteen hardop wilde zeggen: lichte angst. Niet om haar, niet om de baby, maar om mezelf.&rsquo;''&nbsp;

De audiocolumns van Annelieke Aardoom.

Annelieke Aardoom - Audiocolumns

De audiocolumns van Annelieke Aardoom

‘Gijs is mijn eerste overrompeling. Noor mijn groeiende tweede’

„Hoe gaat het met je?” Ik krijg een appje van een jongen die ik al dik vier jaar niet heb gesproken. Ooit vastten we samen zeven dagen en ademde ik naast hem tot ik dacht dat ik flauwviel. Daarna verdween hij. Althans, niet helemaal. Soms zag ik hem nog voorbij fietsen, steeds iets zwaarder, steeds iets onverzorgder, steeds somberder. Ik typ: „’T gaat goed. Met jou?”

&bdquo;Hoe gaat het met je?&rdquo; Ik krijg een appje van een jongen die ik al dik vier jaar niet heb gesproken. Ooit vastten we samen zeven dagen en ademde ik naast hem tot ik dacht dat ik flauwviel. Daarna verdween hij. Althans, niet helemaal. Soms zag ik hem nog voorbij fietsen, steeds iets zwaarder, steeds iets onverzorgder, steeds somberder. Ik typ: &bdquo;&rsquo;T gaat goed. Met jou?&rdquo;

'Ooit vastten we samen zeven dagen en ademde ik naast hem tot ik dacht dat ik flauwviel'

‘„Oh Annie, ik was helemaal jaloers op de gesluierde vrouw op het schoolplein”, zegt een vriendin tegen me. Ze had die ochtend op het schoolplein gestaan om haar kinderen weg te brengen. En terwijl ze naar de vrouw keek, van top tot teen bedekt, had ze gedacht: „Misschien moet ik me toch maar eens bekeren.”’

&lsquo;&bdquo;Oh Annie, ik was helemaal jaloers op de gesluierde vrouw op het schoolplein&rdquo;, zegt een vriendin tegen me. Ze had die ochtend op het schoolplein gestaan om haar kinderen weg te brengen. En terwijl ze naar de vrouw keek, van top tot teen bedekt, had ze gedacht: &bdquo;Misschien moet ik me toch maar eens bekeren.&rdquo;&rsquo;

‘Vol jaloezie had mijn vriendin naar de gesluierde vrouw op het schoolplein gekeken’

'Tijdens een familielunch zei iemand terloops dat friet uit een puntzak eigenlijk helemaal niet handig is: altijd gedoe. Anderen knikten instemmend. Ik zag de schrik in mijn moeders ogen verschijnen. Voor iemand anders was dit gewoon een gesprek over friet. Voor mijn moeder was dit een crisis.'

'Tijdens een familielunch zei iemand terloops dat friet uit een puntzak eigenlijk helemaal niet handig is: altijd gedoe. Anderen knikten instemmend. Ik zag de schrik in mijn moeders ogen verschijnen. Voor iemand anders was dit gewoon een gesprek over friet. Voor mijn moeder was dit een crisis.'

‘Gijs is mijn eerste overrompeling. Noor mijn groeiende tweede’

Annelieke Aardoom - Audiocolumns

Social links

Follow podcast

Recent clips