Comedian en televisiemaker Lukas Lelie is vader van twee jonge kinderen. En wie hem kent van het podium, weet dat hij zowat overal humor in vindt. Alleen lukt dat thuis niet altijd meteen.

In deze aflevering van Vaders Onder Druk praat Lukas openhartig met Tom over jonge kinderen, slaaptekort, relatie, mentale druk en de grote omschakeling die het vaderschap met zich meebrengt.

Hij vertelt waarom hij bewust minder zaalshows speelt sinds de komst van zijn tweede kind, hoe zwaar avondoptredens kunnen wegen op een gezin en waarom hij meer rust vindt sinds hij niet langer voortdurend tegen zijn agenda hoeft te vechten.

Ook de relatie komt uitgebreid aan bod. Over communiceren wanneer een weekend zwaar wordt, over dankbaar zijn wanneer de andere ouder opvangt wat jij niet kunt opnemen en over de eenvoudige maar verrassend effectieve magie van een whiteboard in de keuken.

Lukas praat ook over iets waar veel jonge ouders zich in zullen herkennen: het spanningsveld tussen opvoeden en gewoon de dag doorkomen. Wanneer houd je voet bij stuk? Wanneer geef je gewoon die koek? En hoeveel schermtijd is nu eigenlijk te veel wanneer je zelf ook constant naar je gsm grijpt?

Hij is daar opvallend eerlijk over. Zijn driejarige zoon zegt soms letterlijk: “Papa, doe je gsm weg.” En dat confronteert hem met zijn eigen schermgebruik en met de vraag welk voorbeeld je je kinderen eigenlijk geeft.

Daarnaast gaat het over scheidingsangst, gezondheid, schuldgevoel, tijd maken voor je partner en het besef dat kinderen tegelijk het mooiste én misschien het meest beperkende zijn wat je vrijwillig in je leven kunt toelaten.

Want hoe zwaar een fase soms ook voelt: ze gaat voorbij.

En voor je het weet, is iets wat gisteren nog vanzelfsprekend leek misschien al voor de laatste keer gebeurd.

Een eerlijke en vaak hilarische aflevering over vaderschap zonder romantisering. Over falen, relativeren, proberen aanwezig te zijn en beseffen dat de dagen soms eindeloos duren, maar de jaren voorbijvliegen.

Comedian en televisiemaker Lukas Lelie is vader van twee jonge kinderen. En wie hem kent van het podium, weet dat hij zowat overal humor in vindt. Alleen lukt dat thuis niet altijd meteen.
In deze aflevering van Vaders Onder Druk praat Lukas openhartig met Tom over jonge kinderen, slaaptekort, relatie, mentale druk en de grote omschakeling die het vaderschap met zich meebrengt.
Hij vertelt waarom hij bewust minder zaalshows speelt sinds de komst van zijn tweede kind, hoe zwaar avondoptredens kunnen wegen op een gezin en waarom hij meer rust vindt sinds hij niet langer voortdurend tegen zijn agenda hoeft te vechten.
Ook de relatie komt uitgebreid aan bod. Over communiceren wanneer een weekend zwaar wordt, over dankbaar zijn wanneer de andere ouder opvangt wat jij niet kunt opnemen en over de eenvoudige maar verrassend effectieve magie van een whiteboard in de keuken.
Lukas praat ook over iets waar veel jonge ouders zich in zullen herkennen: het spanningsveld tussen opvoeden en gewoon de dag doorkomen. Wanneer houd je voet bij stuk? Wanneer geef je gewoon die koek? En hoeveel schermtijd is nu eigenlijk te veel wanneer je zelf ook constant naar je gsm grijpt?
Hij is daar opvallend eerlijk over. Zijn driejarige zoon zegt soms letterlijk: &ldquo;Papa, doe je gsm weg.&rdquo; En dat confronteert hem met zijn eigen schermgebruik en met de vraag welk voorbeeld je je kinderen eigenlijk geeft.
Daarnaast gaat het over scheidingsangst, gezondheid, schuldgevoel, tijd maken voor je partner en het besef dat kinderen tegelijk het mooiste &eacute;n misschien het meest beperkende zijn wat je vrijwillig in je leven kunt toelaten.
Want hoe zwaar een fase soms ook voelt: ze gaat voorbij.
En voor je het weet, is iets wat gisteren nog vanzelfsprekend leek misschien al voor de laatste keer gebeurd.
Een eerlijke en vaak hilarische aflevering over vaderschap zonder romantisering. Over falen, relativeren, proberen aanwezig te zijn en beseffen dat de dagen soms eindeloos duren, maar de jaren voorbijvliegen.

S2E3: Lukas Lelie – “De dagen gaan traag, de jaren gaan snel”

Paolo Pollice werkte zeventien jaar in de gastronomie. Lange dagen, late avonden, hoge druk en een carrière waarin discipline en zelfopoffering bijna vanzelfsprekend waren.

Tot hij vader werd.

In deze aflevering van Vaders Onder Druk praat Paolo met Tom over vaderschap, carrière, horeca, ambitie en de keuze om zijn leven radicaal anders in te richten.

Hij vertelt hoe hij jarenlang bewust zo hoog mogelijk mikte binnen de gastronomie. Niet omdat hij per se een eigen sterrenzaak wilde, maar omdat hij zichzelf later de vrijheid wilde geven om te kiezen.

Die keuze kwam sneller dan verwacht.

Toen zijn dochter Chloë geboren werd, werkte Paolo nog dagen waarop hij ’s morgens vroeg vertrok en soms pas diep in de nacht thuiskwam. Zelfs op de dag van haar geboorte moest hij nog naar het restaurant. Achteraf besefte hij hoeveel momenten voorbijgingen terwijl hij aan het werk was.

De eerste stapjes van zijn dochter miste hij.

En ergens verschoof daardoor de vraag van “hoe ver kan ik nog groeien in mijn carrière?” naar “welke prijs wil ik daar nog voor betalen?”

Paolo verliet uiteindelijk de klassieke restaurantwereld en stapte het onderwijs in. Vandaag geeft hij les aan toekomstige horecaprofessionals en blijft eten een essentieel onderdeel van zijn leven, maar met meer ruimte voor zijn gezin.

Ruimte om zijn dochter onverwacht van school te halen. Om samen naar huis te wandelen. Om op een zondag gewoon in de zetel te zitten. Kleine momenten die vroeger nauwelijks in zijn agenda pasten en die vandaag misschien net het waardevolst zijn.

Ook zijn relatie met Lorentia komt uitgebreid aan bod. Over hoeveel zij tijdens zijn drukste jaren thuis droeg, over de mentale en praktische belasting van het moederschap en over de rol van een vader die soms vooral moet beseffen hoeveel de andere ouder opneemt.

Daarnaast praat Paolo over zijn Italo-Belgische identiteit, respect, familie, papa zijn van een dochter en de wens om vooral lang genoeg te leven om haar te zien opgroeien.

Een gesprek over ambitie zonder ze af te zweren, hard werken zonder zelfopoffering te verheerlijken en beseffen dat succes soms niet betekent dat je méér moet doen.

Soms betekent het net dat je op tijd naar huis gaat.

Paolo Pollice werkte zeventien jaar in de gastronomie. Lange dagen, late avonden, hoge druk en een carri&egrave;re waarin discipline en zelfopoffering bijna vanzelfsprekend waren.
Tot hij vader werd.
In deze aflevering van Vaders Onder Druk praat Paolo met Tom over vaderschap, carri&egrave;re, horeca, ambitie en de keuze om zijn leven radicaal anders in te richten.
Hij vertelt hoe hij jarenlang bewust zo hoog mogelijk mikte binnen de gastronomie. Niet omdat hij per se een eigen sterrenzaak wilde, maar omdat hij zichzelf later de vrijheid wilde geven om te kiezen.
Die keuze kwam sneller dan verwacht.
Toen zijn dochter Chlo&euml; geboren werd, werkte Paolo nog dagen waarop hij &rsquo;s morgens vroeg vertrok en soms pas diep in de nacht thuiskwam. Zelfs op de dag van haar geboorte moest hij nog naar het restaurant. Achteraf besefte hij hoeveel momenten voorbijgingen terwijl hij aan het werk was.
De eerste stapjes van zijn dochter miste hij.
En ergens verschoof daardoor de vraag van &ldquo;hoe ver kan ik nog groeien in mijn carri&egrave;re?&rdquo; naar &ldquo;welke prijs wil ik daar nog voor betalen?&rdquo;
Paolo verliet uiteindelijk de klassieke restaurantwereld en stapte het onderwijs in. Vandaag geeft hij les aan toekomstige horecaprofessionals en blijft eten een essentieel onderdeel van zijn leven, maar met meer ruimte voor zijn gezin.
Ruimte om zijn dochter onverwacht van school te halen. Om samen naar huis te wandelen. Om op een zondag gewoon in de zetel te zitten. Kleine momenten die vroeger nauwelijks in zijn agenda pasten en die vandaag misschien net het waardevolst zijn.
Ook zijn relatie met Lorentia komt uitgebreid aan bod. Over hoeveel zij tijdens zijn drukste jaren thuis droeg, over de mentale en praktische belasting van het moederschap en over de rol van een vader die soms vooral moet beseffen hoeveel de andere ouder opneemt.
Daarnaast praat Paolo over zijn Italo-Belgische identiteit, respect, familie, papa zijn van een dochter en de wens om vooral lang genoeg te leven om haar te zien opgroeien.
Een gesprek over ambitie zonder ze af te zweren, hard werken zonder zelfopoffering te verheerlijken en beseffen dat succes soms niet betekent dat je m&eacute;&eacute;r moet doen.
Soms betekent het net dat je op tijd naar huis gaat.

S2E2: Paolo Pollice – Horeca, carrière en de prijs van ambitie: “Ik wilde niet langer 17 uur van huis zijn”

Acteur Saïd Boumazoughe groeide op in het Antwerpse Kiel, in een buurt waar overleven vaak belangrijker was dan dromen. Vandaag is hij acteur, ondernemer én vader van twee kinderen — en net dat vaderschap confronteert hem het meest met waar hij vandaan komt.

In deze aflevering van Vaders Onder Druk praat Saïd openhartig met Tom over vaderschap, mannelijkheid, opvoeding en de generatiepatronen die we bewust én onbewust meenemen uit onze eigen jeugd. Over zijn vader, die hem leerde hard te werken. Over waarom hij zelf aan de schoolpoort wil staan. Over discipline en veerkracht. Maar ook over de vraag welke bagage je als vader juist níét wilt doorgeven aan je kinderen.

Saïd vertelt hoe het vaderschap hem veranderde, waarom hij zijn zoon en dochter bewust anders probeert groot te brengen en hoe hij zoekt naar de balans tussen hardheid en zachtheid. Tussen beschermen en loslaten. Tussen zijn carrière als acteur en simpelweg “papa” zijn wanneer hij thuiskomt.

Het gesprek gaat ook over ambitie, afkomst, racisme, financiële druk, geloof, de verwachtingen die op mannen en vaders rusten en de verantwoordelijkheid om patronen tussen generaties te doorbreken.

Want zoals Saïd het zelf zegt: “Vader worden is makkelijk. Vader zijn is iets anders.”

Een eerlijk gesprek over vader zijn zonder handleiding, elke dag proberen het beter te doen dan gisteren en uiteindelijk één ding hopen: dat je kinderen weten dat ze altijd naar je kunnen terugkeren.

Acteur Sa&iuml;d Boumazoughe groeide op in het Antwerpse Kiel, in een buurt waar overleven vaak belangrijker was dan dromen. Vandaag is hij acteur, ondernemer &eacute;n vader van twee kinderen &mdash; en net dat vaderschap confronteert hem het meest met waar hij vandaan komt.
In deze aflevering van Vaders Onder Druk praat Sa&iuml;d openhartig met Tom over vaderschap, mannelijkheid, opvoeding en de generatiepatronen die we bewust &eacute;n onbewust meenemen uit onze eigen jeugd. Over zijn vader, die hem leerde hard te werken. Over waarom hij zelf aan de schoolpoort wil staan. Over discipline en veerkracht. Maar ook over de vraag welke bagage je als vader juist n&iacute;&eacute;t wilt doorgeven aan je kinderen.
Sa&iuml;d vertelt hoe het vaderschap hem veranderde, waarom hij zijn zoon en dochter bewust anders probeert groot te brengen en hoe hij zoekt naar de balans tussen hardheid en zachtheid. Tussen beschermen en loslaten. Tussen zijn carri&egrave;re als acteur en simpelweg &ldquo;papa&rdquo; zijn wanneer hij thuiskomt.
Het gesprek gaat ook over ambitie, afkomst, racisme, financi&euml;le druk, geloof, de verwachtingen die op mannen en vaders rusten en de verantwoordelijkheid om patronen tussen generaties te doorbreken.
Want zoals Sa&iuml;d het zelf zegt: &ldquo;Vader worden is makkelijk. Vader zijn is iets anders.&rdquo;
Een eerlijk gesprek over vader zijn zonder handleiding, elke dag proberen het beter te doen dan gisteren en uiteindelijk &eacute;&eacute;n ding hopen: dat je kinderen weten dat ze altijd naar je kunnen terugkeren.

S2E1: Saïd Boumazoughe – Mannelijkheid, opvoeding en afkomst: “Vader worden is makkelijk, vader zijn is iets anders”

Voor één keer klinkt het anders dan je gewend bent. Geen studio, geen technische ploeg. Alleen ik, vijf dagen alleen in de velden van Toscane, met de wind en wat vogels op de achtergrond. Het is mijn jaarlijkse solotrip en dit jaar koos ik bewust voor pure rust, in plaats van de drukte van New York vorig jaar. Een extreem contrast, maar precies wat ik nodig had om terug te blikken op het eerste seizoen van Vaders Onder Druk en vooruit te kijken naar wat komt.

In deze seizoensafsluiter ben ik eerlijk vanaf de eerste minuut. Ik deel iets wat ik nog nooit hardop zei: tot vier weken voor de allereerste opnamedag -en toen alle gasten al gevraagd en gebrieft waren- wou ik er de stekker uit trekken. Uit angst. Schrik voor wat 'de mensen zouden zeggen' van een man die praat over zijn twijfels, zijn angsten en de keren dat hij faalde als papa. De mooiste dingen zitten net achter de schrik, besef ik nu.

Ik overloop de rode draden die ik bij de meest uiteenlopende gasten hoorde terugkomen: aanwezigheid boven perfectie, het idee dat ook mannen mogen voelen, de kracht van loslaten, en “het kleine goede”. Onderweg passeren de inzichten van psychiater Dirk De Wachter, ondernemer Jurgen Ingels, experte Anky De Frangh, ex-teamleader van de speciale eenheden Cedric De Vlieger, comedian Jandino Asporaat, intensivist Geert Meyfroidt en vele anderen. 

Ook de meest persoonlijke momenten komen terug, van de bijna-dood van Sarah na de tweede bevalling tot tien dagen alleen op reis met mijn dochter.

En ik kijk vooruit: de opnames voor seizoen twee zijn volop bezig, met gasten uit onder meer de politiek, advocatuur, slaap- en breinexperten en de acteerwereld. Tot slot een uitnodiging die ik je graag meegeef: ga zelf ook eens even alleen weg, hoe kort of ver ook. Want je gezin verdient niet de uitgeputte, maar de volledig aanwezige versie van jou.

Een warme, eerlijke aflevering over vaderschap, ouderschap, mentale gezondheid, identiteit en aanwezig zijn. 

Deel deze aflevering met een papa of ouder die het nodig heeft, hou de socials in de gaten voor de launch datum van seizoen 2 en abonneer je op Vaders Onder Druk. 

Ouderschap is geen soloreis, we doen dit samen.

Voor één keer klinkt het anders dan je gewend bent. Geen studio, geen technische ploeg. Alleen ik, vijf dagen alleen in de velden van Toscane, met de wind en wat vogels op de achtergrond. Het is mijn jaarlijkse solotrip en dit jaar koos ik bewust voor pure rust, in plaats van de drukte van New York vorig jaar. Een extreem contrast, maar precies wat ik nodig had om terug te blikken op het eerste seizoen van Vaders Onder Druk en vooruit te kijken naar wat komt.In deze seizoensafsluiter ben ik eerlijk vanaf de eerste minuut. Ik deel iets wat ik nog nooit hardop zei: tot vier weken voor de allereerste opnamedag -en toen alle gasten al gevraagd en gebrieft waren- wou ik er de stekker uit trekken. Uit angst. Schrik voor wat 'de mensen zouden zeggen' van een man die praat over zijn twijfels, zijn angsten en de keren dat hij faalde als papa. De mooiste dingen zitten net achter de schrik, besef ik nu.Ik overloop de rode draden die ik bij de meest uiteenlopende gasten hoorde terugkomen: aanwezigheid boven perfectie, het idee dat ook mannen mogen voelen, de kracht van loslaten, en “het kleine goede”. Onderweg passeren de inzichten van psychiater Dirk De Wachter, ondernemer Jurgen Ingels, experte Anky De Frangh, ex-teamleader van de speciale eenheden Cedric De Vlieger, comedian Jandino Asporaat, intensivist Geert Meyfroidt en vele anderen. Ook de meest persoonlijke momenten komen terug, van de bijna-dood van Sarah na de tweede bevalling tot tien dagen alleen op reis met mijn dochter.En ik kijk vooruit: de opnames voor seizoen twee zijn volop bezig, met gasten uit onder meer de politiek, advocatuur, slaap- en breinexperten en de acteerwereld. Tot slot een uitnodiging die ik je graag meegeef: ga zelf ook eens even alleen weg, hoe kort of ver ook. Want je gezin verdient niet de uitgeputte, maar de volledig aanwezige versie van jou.Een warme, eerlijke aflevering over vaderschap, ouderschap, mentale gezondheid, identiteit en aanwezig zijn. Deel deze aflevering met een papa of ouder die het nodig heeft, hou de socials in de gaten voor de launch datum van seizoen 2 en abonneer je op Vaders Onder Druk. Ouderschap is geen soloreis, we doen dit samen.

E18: RECAP: Terugblikken én vooruitkijken. Zonder durf was deze podcast er nooit geweest.

Psychologe, ACT-therapeute en mama Nele Curvers vertelt open over de zoektocht waar zoveel ouders dagelijks middenin zitten: alles tegelijk proberen zijn, terwijl het vaak voelt alsof je overal tekortschiet.

We praten over schuldgevoel, perfectionisme, verbinding, mildheid en de druk die ouders vandaag ervaren. Over hoe één simpel woordje van je kind -“weer?”- plots keihard kan binnenkomen. Over waarom zoveel ouders het gevoel hebben dat ze geleefd worden. En over de vraag die we ons misschien te weinig stellen: wat voor ouder wil ik eigenlijk écht zijn?

Nele legt op een heel menselijke manier uit hoe ACT therapie ouders kan helpen om anders om te gaan met stress, emoties en de constante stroom aan gedachten in ons hoofd. Niet door alles perfect onder controle te krijgen, maar door dichter te leren blijven bij wat écht belangrijk is.

Daarnaast spreken we ook eerlijk over relaties onder druk, over hoe papa’s zich soms ongezien voelen, over hoe moeilijk die eerste periode met kinderen kan zijn voor koppels, en waarom kwetsbaarheid vaak net de deur opent naar verbinding.

Een warme, herkenbare en confronterende aflevering voor elke ouder die soms denkt:
“Ben ik wel goed bezig?”

Wat je meeneemt uit dit gesprek:
Waarom mildheid niet hetzelfde is als “soft” zijn
Hoe schuldgevoel vaak toont wat je belangrijk vindt
Waarom ouders zichzelf constant onder een vergrootglas leggen
Hoe ACT helpt omgaan met stress, druk en emoties
Waarom verbinding belangrijker is dan perfectie
Hoe communicatie tussen mama en papa onder druk kan komen te staan

Psychologe, ACT-therapeute en mama Nele Curvers vertelt open over de zoektocht waar zoveel ouders dagelijks middenin zitten: alles tegelijk proberen zijn, terwijl het vaak voelt alsof je overal tekortschiet.We praten over schuldgevoel, perfectionisme, verbinding, mildheid en de druk die ouders vandaag ervaren. Over hoe één simpel woordje van je kind -“weer?”- plots keihard kan binnenkomen. Over waarom zoveel ouders het gevoel hebben dat ze geleefd worden. En over de vraag die we ons misschien te weinig stellen: wat voor ouder wil ik eigenlijk écht zijn?Nele legt op een heel menselijke manier uit hoe ACT therapie ouders kan helpen om anders om te gaan met stress, emoties en de constante stroom aan gedachten in ons hoofd. Niet door alles perfect onder controle te krijgen, maar door dichter te leren blijven bij wat écht belangrijk is.Daarnaast spreken we ook eerlijk over relaties onder druk, over hoe papa’s zich soms ongezien voelen, over hoe moeilijk die eerste periode met kinderen kan zijn voor koppels, en waarom kwetsbaarheid vaak net de deur opent naar verbinding.Een warme, herkenbare en confronterende aflevering voor elke ouder die soms denkt: “Ben ik wel goed bezig?”Wat je meeneemt uit dit gesprek:<ul><li>Waarom mildheid niet hetzelfde is als “soft” zijn</li><li>Hoe schuldgevoel vaak toont wat je belangrijk vindt</li><li>Waarom ouders zichzelf constant onder een vergrootglas leggen</li><li>Hoe ACT helpt omgaan met stress, druk en emoties</li><li>Waarom verbinding belangrijker is dan perfectie</li><li>Hoe communicatie tussen mama en papa onder druk kan komen te staan</li></ul>

E17: Nele Curvers (psychologe) over emoties, mildheid en waarom één woord van je kind zó hard kan binnen.komen.

Cedric De Vlieger leidde jarenlang missies waar seconden het verschil konden maken tussen leven en dood. Als teamleader binnen de speciale eenheden leefde hij in een wereld van focus, discipline, beschikbaarheid en gevaar, maar in dit gesprek gaat het niet over heldendom of actie. Het gaat over wat zo’n leven doet met een gezin, met kinderen, met partners die thuis alles moeten opvangen, en met een vader die pas later beseft welke impact zijn afwezigheid heeft gehad.

In deze aflevering vertelt Cedric open over jong vader worden, fouten maken, scheiden, egoïstische keuzes, en de moed om later met zijn oudste zoon Gilles opnieuw het gesprek aan te gaan. Hij spreekt over kwetsbaarheid zonder grote woorden, gewoon als eerlijkheid: durven benoemen waar je tekortgeschoten bent, verantwoordelijkheid nemen, en proberen om vandaag wél aanwezig te zijn. Daarnaast hebben we het over discipline in de opvoeding, psychologische veiligheid thuis, kinderen leren rechtstaan, en hoe hij warmte combineert met een duidelijk kader.

Het meest ingrijpende moment in het gesprek is het verhaal van zijn zoon Maurice, die plots ernstig ziek werd door meningokokken, hersenvliesontsteking en sepsis. Cedric vertelt hoe hij zijn kind zag wegglijden, hoe hij in de auto naar het ziekenhuis reed zonder te weten of zijn zoon het zou halen, en hoe die ervaring zijn hele leven herschikte. Niet als een tijdelijk inzicht, maar als een kantelpunt waardoor hij zijn carrière bij de speciale eenheden achter zich liet en bewust koos voor een ander leven, dichter bij zijn gezin.

Dit is een gesprek over vaderschap, vergankelijkheid, identiteit, discipline, angst, liefde en nalatenschap. Over de vraag wat er overblijft als titels, rangen en aanzien wegvallen. Over de harde maar liefdevolle lessen die Cedric zijn kinderen wil meegeven. 

En vooral over één confronterende waarheid: er zullen altijd nieuwe functies, nieuwe teams en nieuwe missies komen, maar er is maar één papa van je kinderen.

Raakte deze aflevering je? Deel ze met een papa, mama of ouder die dit gesprek moet horen. Oh, en abonneer je op Vaders Onder Druk. 

Cedric De Vlieger leidde jarenlang missies waar seconden het verschil konden maken tussen leven en dood. Als teamleader binnen de speciale eenheden leefde hij in een wereld van focus, discipline, beschikbaarheid en gevaar, maar in dit gesprek gaat het niet over heldendom of actie. Het gaat over wat zo’n leven doet met een gezin, met kinderen, met partners die thuis alles moeten opvangen, en met een vader die pas later beseft welke impact zijn afwezigheid heeft gehad.In deze aflevering vertelt Cedric open over jong vader worden, fouten maken, scheiden, egoïstische keuzes, en de moed om later met zijn oudste zoon Gilles opnieuw het gesprek aan te gaan. Hij spreekt over kwetsbaarheid zonder grote woorden, gewoon als eerlijkheid: durven benoemen waar je tekortgeschoten bent, verantwoordelijkheid nemen, en proberen om vandaag wél aanwezig te zijn. Daarnaast hebben we het over discipline in de opvoeding, psychologische veiligheid thuis, kinderen leren rechtstaan, en hoe hij warmte combineert met een duidelijk kader.Het meest ingrijpende moment in het gesprek is het verhaal van zijn zoon Maurice, die plots ernstig ziek werd door meningokokken, hersenvliesontsteking en sepsis. Cedric vertelt hoe hij zijn kind zag wegglijden, hoe hij in de auto naar het ziekenhuis reed zonder te weten of zijn zoon het zou halen, en hoe die ervaring zijn hele leven herschikte. Niet als een tijdelijk inzicht, maar als een kantelpunt waardoor hij zijn carrière bij de speciale eenheden achter zich liet en bewust koos voor een ander leven, dichter bij zijn gezin.Dit is een gesprek over vaderschap, vergankelijkheid, identiteit, discipline, angst, liefde en nalatenschap. Over de vraag wat er overblijft als titels, rangen en aanzien wegvallen. Over de harde maar liefdevolle lessen die Cedric zijn kinderen wil meegeven. En vooral over één confronterende waarheid: er zullen altijd nieuwe functies, nieuwe teams en nieuwe missies komen, maar er is maar één papa van je kinderen.Raakte deze aflevering je? Deel ze met een papa, mama of ouder die dit gesprek moet horen. Oh, en abonneer je op Vaders Onder Druk.

E16: Cedric De Vlieger over discipline, angst, kwetsbaarheid én papa zijn

Sommige zomers beginnen niet met plannen, maar met een telefoontje dat alles verandert. Toen Sarah thuis moest blijven door medische zorgen, vertrok ik alleen met Lia naar Malaga.

Tien dagen, zonder back-up, zonder plan B, en met vooral veel twijfel in mijn hoofd. Wat volgde, was geen vakantie zoals je die voorstelt, maar een confrontatie met mezelf, met mijn rol als papa en met alles waarvan ik dacht dat ik het onder controle had.

De eerste dagen waren chaos: vermoeidheid, overprikkeling, huilbuien en het gevoel dat ik tekortschiet. Maar ergens tussen het proberen troosten en het loslaten van de drang om alles op te lossen, kwam een besef binnen dat ik al lang niet meer zo helder had gevoeld: dat er zijn soms gewoon genoeg is. Niet fixen, niet minimaliseren, maar blijven. In die eenvoud ontstond er iets wat ik thuis vaak mis door de snelheid van alles: echte aanwezigheid.

Deze aflevering neemt je mee in tien dagen waarin kleine momenten plots groot worden. Een driftbui in een supermarkt, een “ik wil mama” dat binnenkomt, een “dank je papa” dat blijft hangen. Het is een verhaal over loslaten, over vermoeidheid die inzicht brengt, en over hoe kinderen je spiegelen zonder dat ze het zelf beseffen. Maar ook over hoe je als vader anders naar jezelf kijkt wanneer niemand het van je overneemt.

Mocht deze aflevering iets bij je losmaken, deel ze dan met iemand die dit moet horen en abonneer je op Vaders Onder Druk.

Sommige zomers beginnen niet met plannen, maar met een telefoontje dat alles verandert. Toen Sarah thuis moest blijven door medische zorgen, vertrok ik alleen met Lia naar Malaga.Tien dagen, zonder back-up, zonder plan B, en met vooral veel twijfel in mijn hoofd. Wat volgde, was geen vakantie zoals je die voorstelt, maar een confrontatie met mezelf, met mijn rol als papa en met alles waarvan ik dacht dat ik het onder controle had.De eerste dagen waren chaos: vermoeidheid, overprikkeling, huilbuien en het gevoel dat ik tekortschiet. Maar ergens tussen het proberen troosten en het loslaten van de drang om alles op te lossen, kwam een besef binnen dat ik al lang niet meer zo helder had gevoeld: dat er zijn soms gewoon genoeg is. Niet fixen, niet minimaliseren, maar blijven. In die eenvoud ontstond er iets wat ik thuis vaak mis door de snelheid van alles: echte aanwezigheid.Deze aflevering neemt je mee in tien dagen waarin kleine momenten plots groot worden. Een driftbui in een supermarkt, een “ik wil mama” dat binnenkomt, een “dank je papa” dat blijft hangen. Het is een verhaal over loslaten, over vermoeidheid die inzicht brengt, en over hoe kinderen je spiegelen zonder dat ze het zelf beseffen. Maar ook over hoe je als vader anders naar jezelf kijkt wanneer niemand het van je overneemt.Mocht deze aflevering iets bij je losmaken, deel ze dan met iemand die dit moet horen en abonneer je op Vaders Onder Druk.

E15: Tien dagen alleen op reis met mijn driejarige dochter

Jandino Asporaat, de man met de breedste glimlach van de Lage Landen.
Veel mensen kennen hem als comedian, entertainer, maker en zo veel meer. Maar achter die lach zit ook een ander verhaal. Een verhaal van vroeg verantwoordelijkheden dragen.
Van altijd blijven doorgaan.
Van bezig blijven voor iedereen, zodat je zelf niet moet stilstaan.

We praten over kinderen die je spiegelen, over leren sorry zeggen, over de impact van afwezigheid, over hoe moeilijk het soms is om liefde en complimenten echt binnen te laten, en over de zoektocht naar rust wanneer je een leven hebt gebouwd dat altijd in beweging is.

Jandino vertelt open over zijn jeugd, zijn gezin, Shirley, zijn kinderen Elijah, Amy-Lee en Nio, maar ook over de manier waarop vader worden hem confronteert met stukken van zichzelf die lang op de achtergrond bleven.

Dit gesprek is tegelijk grappig, eerlijk en op bepaalde momenten heel raak.
Over vermoeid zijn. Over blijven geven. Over wat kinderen écht nodig hebben.
En over de vraag die onder veel vaders leeft:
Ben ik (er) wel genoeg?

Een aflevering over lachen, spiegels, verantwoordelijkheid, bescherming, zachtheid en het besef dat ook een sterke man soms gewoon nood heeft aan rust.

Jandino Asporaat, de man met de breedste glimlach van de Lage Landen. Veel mensen kennen hem als comedian, entertainer, maker en zo veel meer. Maar achter die lach zit ook een ander verhaal. Een verhaal van vroeg verantwoordelijkheden dragen. Van altijd blijven doorgaan. Van bezig blijven voor iedereen, zodat je zelf niet moet stilstaan.We praten over kinderen die je spiegelen, over leren sorry zeggen, over de impact van afwezigheid, over hoe moeilijk het soms is om liefde en complimenten echt binnen te laten, en over de zoektocht naar rust wanneer je een leven hebt gebouwd dat altijd in beweging is.Jandino vertelt open over zijn jeugd, zijn gezin, Shirley, zijn kinderen Elijah, Amy-Lee en Nio, maar ook over de manier waarop vader worden hem confronteert met stukken van zichzelf die lang op de achtergrond bleven.Dit gesprek is tegelijk grappig, eerlijk en op bepaalde momenten heel raak. Over vermoeid zijn. Over blijven geven. Over wat kinderen écht nodig hebben. En over de vraag die onder veel vaders leeft: Ben ik (er) wel genoeg?Een aflevering over lachen, spiegels, verantwoordelijkheid, bescherming, zachtheid en het besef dat ook een sterke man soms gewoon nood heeft aan rust.

E14: Jandino Asporaat over liefde toelaten, de man achter de lach en leren stilstaan.

In deze aflevering van VOD zit Geert Meyfroidt in de stoel. Intensivist, professor, vertrouwde stem in crisismomenten, winnaar van De Slimste Mens ter Wereld, deelnemer aan Special Forces maar vandaag vooral: papa van vier kinderen.

We praten over hoe het is om opnieuw vader te worden op een moment in het leven waarop veel al gebouwd is. Over het verschil tussen jong vaderschap en later vaderschap. Over hoe je met meer rust, meer bewustzijn en misschien ook meer dankbaarheid naar dezelfde rol kunt kijken.

Geert vertelt wat werken op intensieve zorgen met een mens doet. Hoe je als arts bijna dagelijks geconfronteerd wordt met de broosheid van het leven. Hoe één telefoon alles kan veranderen. En waarom hij zo sterk gelooft dat je geen vetes mag laten hangen, dat je liefde en conflict niet te lang moet laten liggen en dat je elke dag toch op een bepaalde manier oprecht moet proberen te leven.

We hebben het over:
Vader zijn van vier kinderen in verschillende levensfases
De hernieuwde ervaring van het jonge vaderschap
Het combineren van een extreem veeleisende job met aanwezig zijn thuis
Wat je als arts leert over relaties, afscheid en dankbaarheid
En waarom je als ouder vooral een biotoop probeert te creëren waarin een kind zichzelf mag worden

Dit is een aflevering over zorg, verantwoordelijkheid, zachtheid en relativiteit. Over hoe ge tegelijk intens kunt leven en toch nederig blijft tegenover wat je niet in handen hebt.

In deze aflevering van VOD zit Geert Meyfroidt in de stoel. Intensivist, professor, vertrouwde stem in crisismomenten, winnaar van De Slimste Mens ter Wereld, deelnemer aan Special Forces maar vandaag vooral: papa van vier kinderen.We praten over hoe het is om opnieuw vader te worden op een moment in het leven waarop veel al gebouwd is. Over het verschil tussen jong vaderschap en later vaderschap. Over hoe je met meer rust, meer bewustzijn en misschien ook meer dankbaarheid naar dezelfde rol kunt kijken.Geert vertelt wat werken op intensieve zorgen met een mens doet. Hoe je als arts bijna dagelijks geconfronteerd wordt met de broosheid van het leven. Hoe één telefoon alles kan veranderen. En waarom hij zo sterk gelooft dat je geen vetes mag laten hangen, dat je liefde en conflict niet te lang moet laten liggen en dat je elke dag toch op een bepaalde manier oprecht moet proberen te leven.We hebben het over:<ul><li>Vader zijn van vier kinderen in verschillende levensfases</li><li>De hernieuwde ervaring van het jonge vaderschap</li><li>Het combineren van een extreem veeleisende job met aanwezig zijn thuis</li><li>Wat je als arts leert over relaties, afscheid en dankbaarheid</li><li>En waarom je als ouder vooral een biotoop probeert te creëren waarin een kind zichzelf mag worden</li></ul>Dit is een aflevering over zorg, verantwoordelijkheid, zachtheid en relativiteit. Over hoe ge tegelijk intens kunt leven en toch nederig blijft tegenover wat je niet in handen hebt.

E13: Geert Meyfroidt over papa zijn van vier kinderen, de realiteit op intensieve zorgen en wat er écht toe doet.

In deze solo aflevering van Vaders Onder Druk wil ik het hebben over iets waar ik lange tijd zelf geen woorden voor had. Iets wat stilaan groeit in veel mannen zonder dat iemand het ooit expliciet benoemt.

Het gaat over dragen.

Over dat gevoel dat jij degene bent die het overzicht moet houden. Degene die probeert recht te blijven staan wanneer het druk wordt. Degene die oplossingen zoekt wanneer anderen vastlopen. Het is een rol die vaak onzichtbaar groeit. Niet omdat iemand ze van je vraagt, maar omdat je er vanzelf in rolt.

En vaak begint dat al lang voordat je papa wordt.

Maar wanneer je kinderen krijgt, verandert de context volledig. Plots gaat het niet meer alleen over werk, verantwoordelijkheid of verwachtingen. Plots gaat het over een gezin. Over kleine mensen die volledig afhankelijk zijn van jou. Over een partner met wie je samen iets probeert te bouwen dat groter is dan jezelf.

En dan merk je dat al die mechanismen die je jarenlang hebt opgebouwd plots onder een vergrootglas komen te liggen.

In deze aflevering vertel ik open over die rol van drager. Over hoe gemakkelijk het is om jezelf daarin te verliezen. Over hoe verantwoordelijkheid zich langzaam opstapelt zonder dat je het echt doorhebt. Tot er een moment komt waarop je voelt dat je rugzak zwaarder is geworden dan je eigenlijk had beseft.

Ik spreek ook over iets waar weinig ouders openlijk over praten: de stille rouw van tijd.

Het besef dat bepaalde fases met je kinderen voorbijgaan terwijl je bezig bent met zorgen, plannen en vooruit denken. De momenten waarop je naar foto's kijkt en je afvraagt wanneer dat eigenlijk veranderd is. Wanneer die kleine hand die je vroeger volledig vastpakte plots nog maar een paar vingers gebruikt. En later misschien helemaal niet meer.

Ouderschap zit vol paradoxen. Je werkt voor je gezin, maar soms voelt het alsof je precies daardoor momenten mist die nooit meer terugkomen. Je probeert sterk te zijn, maar ontdekt onderweg dat niemand gemaakt is om altijd de sterke te blijven.

En misschien is dat ook de kern van deze aflevering.

Papa zijn gaat niet over perfect zijn. Het gaat over blijven proberen. Over leren pauzeren wanneer de rugzak te zwaar wordt. Over terugkeren naar je kinderen, naar je partner en naar jezelf wanneer je merkt dat je te ver bent doorgelopen.

Deze aflevering is geen handleiding en ook geen oplossing. Het is eerder een poging om woorden te geven aan iets wat veel vaders voelen, maar waar we zelden echt over spreken.

Omdat ouderschap geen bestemming is. 

Het is een traject.

En we zijn allemaal onderweg.




#vadersonderdruk #vaderschap #papa #ouders #ouderschap #mentalegezondheid #kwetsbaarheid #vaders #werkengezin #worklifebalance #opvoeden #podcastbelgie

In deze solo aflevering van Vaders Onder Druk wil ik het hebben over iets waar ik lange tijd zelf geen woorden voor had. Iets wat stilaan groeit in veel mannen zonder dat iemand het ooit expliciet benoemt.Het gaat over dragen.Over dat gevoel dat jij degene bent die het overzicht moet houden. Degene die probeert recht te blijven staan wanneer het druk wordt. Degene die oplossingen zoekt wanneer anderen vastlopen. Het is een rol die vaak onzichtbaar groeit. Niet omdat iemand ze van je vraagt, maar omdat je er vanzelf in rolt.En vaak begint dat al lang voordat je papa wordt.Maar wanneer je kinderen krijgt, verandert de context volledig. Plots gaat het niet meer alleen over werk, verantwoordelijkheid of verwachtingen. Plots gaat het over een gezin. Over kleine mensen die volledig afhankelijk zijn van jou. Over een partner met wie je samen iets probeert te bouwen dat groter is dan jezelf.En dan merk je dat al die mechanismen die je jarenlang hebt opgebouwd plots onder een vergrootglas komen te liggen.In deze aflevering vertel ik open over die rol van drager. Over hoe gemakkelijk het is om jezelf daarin te verliezen. Over hoe verantwoordelijkheid zich langzaam opstapelt zonder dat je het echt doorhebt. Tot er een moment komt waarop je voelt dat je rugzak zwaarder is geworden dan je eigenlijk had beseft.Ik spreek ook over iets waar weinig ouders openlijk over praten: de stille rouw van tijd.Het besef dat bepaalde fases met je kinderen voorbijgaan terwijl je bezig bent met zorgen, plannen en vooruit denken. De momenten waarop je naar foto&#39;s kijkt en je afvraagt wanneer dat eigenlijk veranderd is. Wanneer die kleine hand die je vroeger volledig vastpakte plots nog maar een paar vingers gebruikt. En later misschien helemaal niet meer.Ouderschap zit vol paradoxen. Je werkt voor je gezin, maar soms voelt het alsof je precies daardoor momenten mist die nooit meer terugkomen. Je probeert sterk te zijn, maar ontdekt onderweg dat niemand gemaakt is om altijd de sterke te blijven.En misschien is dat ook de kern van deze aflevering.Papa zijn gaat niet over perfect zijn. Het gaat over blijven proberen. Over leren pauzeren wanneer de rugzak te zwaar wordt. Over terugkeren naar je kinderen, naar je partner en naar jezelf wanneer je merkt dat je te ver bent doorgelopen.Deze aflevering is geen handleiding en ook geen oplossing. Het is eerder een poging om woorden te geven aan iets wat veel vaders voelen, maar waar we zelden echt over spreken.Omdat ouderschap geen bestemming is. Het is een traject.En we zijn allemaal onderweg. #vadersonderdruk #vaderschap #papa #ouders #ouderschap #mentalegezondheid #kwetsbaarheid #vaders #werkengezin #worklifebalance #opvoeden #podcastbelgie

E12: De rugzak van papa

Luister naar papa's én experten die durven delen.

Tom Van Asten brengt met 'Vaders Onder Druk' echte gesprekken over vaderschap en ouderschap. Papa’s en experten delen hun ervaringen over opvoeden, gezin, werk en relaties. Geen perfecte plaatjes, maar de realiteit: van vermoeidheid en twijfel tot trots en liefde, zelfs verlies. Elke aflevering nodigt uit tot herkenning, kwetsbaarheid en verbinding. Voor vaders en ouders die willen ontdekken wat papa zijn en ouderschap vandaag écht betekenen, en daarnaast op zoek zijn naar verhalen die inspireren en geruststellen.

Vaders Onder Druk

Social links:

23 clip(s)