മലയാള സിനിമയിൽ വെള്ള സാരിയുടുത്ത്, വായിൽ കൂർത്ത പല്ലും ചോര കിനിയുന്ന നാവുമായി നടക്കുന്ന യക്ഷികളുടെ കാലം കഴിഞ്ഞോ? പ്രേതം അലറിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ പോലും കണ്ണുപൊത്തിയിരുന്ന മലയാളി ഇന്ന് പ്രേതത്തിന് രണ്ട് കോമ്പല്ലു വരുമ്പോൾ പോലും ചിരിച്ചു മറിയുന്നു! ‘ഞാൻ പിശാചൊന്നുമല്ല, അയാം എ ഗുഡ് സോൾ. ഞാൻ നല്ലൊരു പ്രേതമാണ്’ എന്നു പറയുന്ന ഡെലൂലു വന്നതാണോ ഈ അവസ്ഥയ്ക്കു കാരണം? അർച്ചനയും അരുണിമയും നവീനും ചർച്ച ചെയ്യുകയാണ് കമന്റടിയിൽ– ‘ഈ പ്രേതങ്ങൾക്ക് ഇതെന്തു പറ്റി?’

Remember when a flutter of a white saree and the flash of a jagged fang were enough to keep us awake for weeks? Those days seem like a ghost of the past. Today, the same Malayali audience that once watched through covered eyes is now doubling over with laughter at the sight of a cinematic spirit!

The "Good Soul" Era

Is the "Delulu" trend to blame? We’ve traded soul-piercing screams for ghosts who politely introduce themselves: "I’m not a demon, I’m a good soul!" From blood-curdling legends to quirky roommates, the supernatural has gone from terrifying to... relatable?

Archana, Arunima, and Naveen dive into the grave of horror tropes to ask: "What on earth happened to our ghosts?"