Kun je altijd aardig zijn zonder over je eigen grenzen heen te gaan? Waarom zijn we soms liever tegen een vreemde in de trein dan tegen onze eigen partner? En hoe word je nou een wat aardiger mens? In deze aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly, Roos en Eva over aardig zijn.

Is het iets wat in je karakter zit, of kun je het trainen? Zijn jonge mensen minder beleefd dan vroeger? Drie generaties leggen hun eigen ideeën over aardigheid op tafel, van snauwen tegen je bloedeigen ouders tot opstaan voor anderen in de trein.

Roos vindt aardig zijn een van de belangrijkste dingen die ze haar kinderen wil meegeven, maar vindt ook dat vrouwen vaker boos mogen zijn. Wel verbaast ze zich over vriendinnen in de overgang die ineens wel héél gepassioneerd hun grenzen aangeven. Ze deelt smeuïge anekdotes en vraagt zich hardop af: waar zit de balans tussen je eigen grenzen en lief zijn voor anderen?

Eva is soms aardiger tegen vreemden dan tegen de mensen die het dichtst bij haar staan. Is het erg om soms kribbig te zijn tegen degene van wie je het meest houdt, of is dat juist goed? Ook vertelt ze waarom voor haar aandacht en nieuwsgierigheid zo belangrijk zijn om een aardig leven te leiden.

Noraly vindt snauwen naar ouders en partners juist iets moois. Wel vraagt ze zich af hoe je voorkomt dat je eigen irritatie steeds de baas wordt. En ze wat volgens haar hét recept is om een aardig mens te zijn.

Een gesprek over beleefdheid en borrelende boosheid, uit je plaat gaan en dankbaarheid, en alle dingen die de wereld een beetje liever maken. Dat alles hoor je in deze aflevering van Generatie Vrouw over aardig zijn!