Een taak zo lang uitstellen dat het je leven én je slaap overneemt: waarom doen we dat eigenlijk? Waar komt uitstelgedrag vandaan? En kun je jezelf aanleren om dingen gewoon meteen te doen? In deze aflevering van Generatie Vrouw praten Noraly, Roos en Eva over uitstelgedrag.

Waarom schuiven we dingen voor ons uit terwijl we weten dat ze er niet vanzelf van verdwijnen? En wat doe je als die berg met uitgestelde taken zó groot wordt dat je niet eens meer weet waar je moet beginnen? Drie generaties leggen hun eigen uitstelgedrag op tafel en kijken of ze van elkaar kunnen leren.

Eva stelt haar werk het liefst uit tot de deadline allang verstreken is en werkt vervolgens nachtenlang door. Blijkbaar komt haar inspiratie pas echt op gang als de stress toeslaat. Kan dat ook anders?

Roos stelt het schrijven van haar columns uit omdat ze bang is dat ze niet goed genoeg zijn en iedereen erachter komt dat ze dat hele schrijven eigenlijk nooit heeft gekund. Waar komt die angst vandaan? En waarom kun je soms zes ideeën hebben, maar precies op het moment dat je moet leveren helemaal niks?

Noraly heeft een zolder die steeds voller raakt en waar ze maar niet aan begint, terwijl ze er wakker van ligt dat haar kinderen ooit met al haar troep blijven zitten. Gelukkig komt Eva met een sprankelende oplossing voor dát soort uitsteltaakjes die het leven niet alleen opgeruimder, maar ook héél gezellig maken.

Een gesprek over tegenzin en twijfel, angst en deadlines, rommel en gemiste kansen, en de merkwaardige ontdekking dat iets in je hoofd vaak veel groter is dan wanneer je het eindelijk doet. Dat alles hoor je in deze aflevering van Generatie Vrouw over uitstelgedrag!