Met oudtestamenticus Robin ten Hoopen (PThU) en theoloog Martine Oldhoff (TU Utrecht). November is de maand waarin veel mensen hun overledenen gedenken. Wat hopen christenen eigenlijk over 'na de dood'? Gaat je ziel naar de hemel – en hoe lang duurt ‘eeuwig’ dan?


Dick en Daniël hebben twee echte wetenschappers aan tafel. Robin promoveerde op onsterfelijkheid in de Bijbel, Martine op de ziel. Maar hoeveel theoloog ze ook zijn, allebei dienden ze jarenlang een gemeente - en dat verandert alles, vertellen ze. Aan een sterfbed is ‘Zie ik mijn geliefde weer?’ geen theologische, maar een pastorale vraag. Robin antwoordt dan: ik denk het wel, maar weten doen we het niet. Martine zoekt juist voorzichtig het gesprek over waar je verlangen eigenlijk naar uitgaat: naar moeder, of naar Christus? Ze wijst op 1 Tessalonicenzen 5: of we nu leven of gestorven zijn, we leven met Hem. Allebei waarschuwen ze dat een groot geloof het verdriet ook kan wegdrukken – Robin maakte zo'n gelovig sterfbed mee dat de partner van de stervende zich afvroeg: mag mijn verdriet er ook zijn?


Verder praten de gasten over het populaire beeld van de hemel als een eindeloze kerkdienst (is dat niet saai?), en over wat je christelijk kunt zeggen tegen iemand die zijn overleden kind over zijn schouder voelt meekijken. En als christenen werkelijk geloven dat ook hun lichamen zullen opstaan: hoe zien ze dat dan voor zich? Dick en Daniël erkennen aan het eind: zelden was een aflevering zo zoekend en stamelend.

Met oudtestamenticus Robin ten Hoopen (PThU) en theoloog Martine Oldhoff (TU Utrecht). November is de maand waarin veel mensen hun overledenen gedenken. Wat hopen christenen eigenlijk over 'na de dood'? Gaat je ziel naar de hemel &ndash; en hoe lang duurt &lsquo;eeuwig&rsquo; dan?
 Dick en Dani&euml;l hebben twee echte wetenschappers aan tafel. Robin promoveerde op onsterfelijkheid in de Bijbel, Martine op de ziel. Maar hoeveel theoloog ze ook zijn, allebei dienden ze jarenlang een gemeente - en dat verandert alles, vertellen ze. Aan een sterfbed is &lsquo;Zie ik mijn geliefde weer?&rsquo; geen theologische, maar een pastorale vraag. Robin antwoordt dan: ik denk het wel, maar weten doen we het niet. Martine zoekt juist voorzichtig het gesprek over waar je verlangen eigenlijk naar uitgaat: naar moeder, of naar Christus? Ze wijst op 1 Tessalonicenzen 5: of we nu leven of gestorven zijn, we leven met Hem. Allebei waarschuwen ze dat een groot geloof het verdriet ook kan wegdrukken &ndash; Robin maakte zo'n gelovig sterfbed mee dat de partner van de stervende zich afvroeg: mag mijn verdriet er ook zijn?
 Verder praten de gasten over het populaire beeld van de hemel als een eindeloze kerkdienst (is dat niet saai?), en over wat je christelijk kunt zeggen tegen iemand die zijn overleden kind over zijn schouder voelt meekijken. En als christenen werkelijk geloven dat ook hun lichamen zullen opstaan: hoe zien ze dat dan voor zich? Dick en Dani&euml;l erkennen aan het eind: zelden was een aflevering zo zoekend en stamelend.

#265 Herkennen we elkaar straks in de hemel? En krijg je echt je lichaam terug?

Geloven in een betere wereld. Een podcast van Prisma en ND Zakelijk, exclusief voor het Nederlands Dagblad.

Waarom zou je belastinggeld uitgeven aan problemen ver weg, terwijl er in Nederland ook zoveel speelt? Marien Korterink gaat in gesprek met Jochem Duinhof van Dorcas en Rina Molenaar van Woord en Daad. Over lobbyen in Den Haag, de kloof tussen politiek en samenleving, wat er gebeurt als Nederland zich terugtrekt en waarom je kopje koffie je al verbindt met de rest van de wereld.

Meer weten?
dorcas.nl | woordendaad.nl | prismaweb.org

Deze podcast valt buiten de verantwoordelijkheid van de hoofdredactie van het Nederlands Dagblad.

Abonneer je en deel deze aflevering als je hem de moeite waard vindt.

Geloven in een betere wereld. Een podcast van Prisma en ND Zakelijk, exclusief voor het Nederlands Dagblad.
Waarom zou je belastinggeld uitgeven aan problemen ver weg, terwijl er in Nederland ook zoveel speelt? Marien Korterink gaat in gesprek met Jochem Duinhof van Dorcas en Rina Molenaar van Woord en Daad. Over lobbyen in Den Haag, de kloof tussen politiek en samenleving, wat er gebeurt als Nederland zich terugtrekt en waarom je kopje koffie je al verbindt met de rest van de wereld.
Meer weten? <a href="http://dorcas.nl/">dorcas.nl</a> | <a href="http://woordendaad.nl/">woordendaad.nl</a> | <a href="http://prismaweb.org/">prismaweb.org</a>
Deze podcast valt buiten de verantwoordelijkheid van de hoofdredactie van het Nederlands Dagblad.
Abonneer je en deel deze aflevering als je hem de moeite waard vindt.

#4 Wie redt de wereld? Waarom de overheid niet zonder idealisten kan.

Met pleegmoeder Merith Koedood en Mariël Borger, van de christelijke jeugdzorgorganisatie Timon.
Zo’n twee derde van de pleegouders in Nederland is christen, bleek eerder uit onderzoek van het Nederlands Dagblad. De kinderen die bij hen komen wonen, groeien lang niet altijd op met geloof. Neem je een pleegkind dan mee naar de kerk? Bid je samen voor het slapengaan? En wat gaat te ver? Woensdag begint de Week van de Pleegzorg.

Merith en haar man hadden een adoptietraject achter de rug dat was stukgelopen. Midden in de coronatijd kregen ze met spoed twee zusjes in huis: de jongste was negen maanden, de oudste bijna vier. Merith vertelt dat ze zich eerst niet aan de meisjes durfde te hechten. Daarna werden zij en haar man voor de meisjes gewoon papa en mama.
De rechter besliste in eerste instantie dat de zusjes tot hun achttiende zouden blijven. Hun moeder ging in hoger beroep en kreeg gelijk: de meiden moesten terug. Op de ochtend dat Merith haar pleegdochters thuis moest brengen, zette ze hen op het keukentrapje en zegende ze hen met haar handen op hun hoofd. ‘Heer, ik ben ervan overtuigd dat U niet loslaat wat Uw hand is begonnen.’
Inmiddels zijn de meisjes om het weekend bij hen en gaan ze mee op vakantie. Hun moeder kwam altijd al over de vloer, ook bij bidden en danken, en ging dit jaar zelfs mee naar de kerk. ‘Het kind is niet jouw eigendom. Het is een leenpand. Dat zijn alle kinderen overigens.’

Mariël vertelt hoe Timon pleegouders en kinderen bij elkaar zoekt. Alle pleegouders die zich bij Timon aanmelden zijn christen, dus ouders horen meteen aan het begin dat hun kind in een christelijk gezin terechtkomt. Pleegouders hoeven hun leven niet om te gooien. Gaan ze elke zondag naar de kerk, dan gaat het kind mee. Kunnen de ouders daar niet mee leven, dan is het geen match. Een pleegkind laten dopen kan niet zomaar. En ook bidden aan bed kan overweldigend zijn voor een kind dat dat niet gewend is. ‘Je voedt het kind van iemand anders op.’ Dat geldt ook voor een islamitisch kind: niet elke pleegouder kan of wil zonder varkensvlees koken, en dat zeg je liever van tevoren.

Dick en Daniël praten ook over wat pleegzorg van je vraagt. Merith zegde haar baan op, omdat het anders niet ging. Ook gaat het over waarom pleegkinderen een hekel hebben aan het woordje ‘pleeg’. En over wat je doet als je pleegdochter op zondag niet meer mee wil naar de kerk.

Meer lezen over het onderwerp?
https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178425/het-overgrote-deel-van-pleegouders-is-christen-maar-hun-pleeg
https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178433/je-pleegkind-bekeren-mag-dat-zomaar-we-zijn-soms-te-overspann
https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178430/een-huis-twee-religies-jolanda-is-christen-en-pleegmoeder-van

Met pleegmoeder Merith Koedood en Mari&euml;l Borger, van de christelijke jeugdzorgorganisatie Timon. Zo&rsquo;n twee derde van de pleegouders in Nederland is christen, bleek eerder uit onderzoek van het Nederlands Dagblad. De kinderen die bij hen komen wonen, groeien lang niet altijd op met geloof. Neem je een pleegkind dan mee naar de kerk? Bid je samen voor het slapengaan? En wat gaat te ver? Woensdag begint de Week van de Pleegzorg.
Merith en haar man hadden een adoptietraject achter de rug dat was stukgelopen. Midden in de coronatijd kregen ze met spoed twee zusjes in huis: de jongste was negen maanden, de oudste bijna vier. Merith vertelt dat ze zich eerst niet aan de meisjes durfde te hechten. Daarna werden zij en haar man voor de meisjes gewoon papa en mama. De rechter besliste in eerste instantie dat de zusjes tot hun achttiende zouden blijven. Hun moeder ging in hoger beroep en kreeg gelijk: de meiden moesten terug. Op de ochtend dat Merith haar pleegdochters thuis moest brengen, zette ze hen op het keukentrapje en zegende ze hen met haar handen op hun hoofd. &lsquo;Heer, ik ben ervan overtuigd dat U niet loslaat wat Uw hand is begonnen.&rsquo; Inmiddels zijn de meisjes om het weekend bij hen en gaan ze mee op vakantie. Hun moeder kwam altijd al over de vloer, ook bij bidden en danken, en ging dit jaar zelfs mee naar de kerk. &lsquo;Het kind is niet jouw eigendom. Het is een leenpand. Dat zijn alle kinderen overigens.&rsquo;
Mari&euml;l vertelt hoe Timon pleegouders en kinderen bij elkaar zoekt. Alle pleegouders die zich bij Timon aanmelden zijn christen, dus ouders horen meteen aan het begin dat hun kind in een christelijk gezin terechtkomt. Pleegouders hoeven hun leven niet om te gooien. Gaan ze elke zondag naar de kerk, dan gaat het kind mee. Kunnen de ouders daar niet mee leven, dan is het geen match. Een pleegkind laten dopen kan niet zomaar. En ook bidden aan bed kan overweldigend zijn voor een kind dat dat niet gewend is. &lsquo;Je voedt het kind van iemand anders op.&rsquo; Dat geldt ook voor een islamitisch kind: niet elke pleegouder kan of wil zonder varkensvlees koken, en dat zeg je liever van tevoren.
Dick en Dani&euml;l praten ook over wat pleegzorg van je vraagt. Merith zegde haar baan op, omdat het anders niet ging. Ook gaat het over waarom pleegkinderen een hekel hebben aan het woordje &lsquo;pleeg&rsquo;. En over wat je doet als je pleegdochter op zondag niet meer mee wil naar de kerk.
Meer lezen over het onderwerp? https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178425/het-overgrote-deel-van-pleegouders-is-christen-maar-hun-pleeg https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178433/je-pleegkind-bekeren-mag-dat-zomaar-we-zijn-soms-te-overspann https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178430/een-huis-twee-religies-jolanda-is-christen-en-pleegmoeder-van

#264 Mag je je pleegkind meenemen naar de kerk? Pleegzorg is populair onder christenen. 

Geloven in een betere wereld. Een podcast van Prisma en ND Zakelijk, exclusief voor het Nederlands Dagblad.

Een niet-gelovige kan net zo goed een voedselpakket uitdelen als een christen. Wat voegt geloof dan eigenlijk toe? Marien Korterink gaat in gesprek met Guido de Vries van Tearfund en Beppie Wessels van Verre Naasten. Over de lokale kerk als hulpverlener, maaltijden in de Schilderswijk, helpen zonder voorwaarden en de vraag waar God is in een vluchtelingenkamp in Darfur.

Meer weten?
tearfund.nl | verrenaasten.nl | prismaweb.org

Deze podcast valt buiten de verantwoordelijkheid van de hoofdredactie van het Nederlands Dagblad.

Abonneer je en deel deze aflevering als je hem de moeite waard vindt.

Geloven in een betere wereld. Een podcast van Prisma en ND Zakelijk, exclusief voor het Nederlands Dagblad.
Een niet-gelovige kan net zo goed een voedselpakket uitdelen als een christen. Wat voegt geloof dan eigenlijk toe? Marien Korterink gaat in gesprek met Guido de Vries van Tearfund en Beppie Wessels van Verre Naasten. Over de lokale kerk als hulpverlener, maaltijden in de Schilderswijk, helpen zonder voorwaarden en de vraag waar God is in een vluchtelingenkamp in Darfur.
Meer weten? <a href="http://tearfund.nl/">tearfund.nl</a> | <a href="http://verrenaasten.nl/">verrenaasten.nl</a> | <a href="http://prismaweb.org/">prismaweb.org</a>
Deze podcast valt buiten de verantwoordelijkheid van de hoofdredactie van het Nederlands Dagblad.
Abonneer je en deel deze aflevering als je hem de moeite waard vindt.

#3 Helpen kan iedereen. Hoe maken christenen het verschil?

Met zangeres Eva Simons en Martijn Rutgers, voorganger van Mozaiek071 in Leiden. Ze had een wereldhit met This Is Love, stond in het voorprogramma van Beyoncé en zat in de jury van Idols. Vorige maand liet Eva zich dopen in een onstuimige Noordzee. Samen met 38 anderen, op het strand bij Katwijk. Hoe kwam een popster met honderden miljoenen views op Youtube ertoe voor het christelijk geloof te kiezen? Ze is de enige niet; veel voetballers, influencers en andere artiesten gingen haat al voor. En is het niet lastig: als BN'er je weg in het geloof vinden?

Een tijdlang stelde Eva haar doop uit. Niet uit twijfel aan God, maar uit angst om alles kwijt te raken wat ze had opgebouwd: hits, geld, haar 'koninkrijkje'. ‘Ik dacht: dat geloof is geen goede deal.’ Martijn ziet vaker dat mensen er tegenop zien de stap te zetten. Zo denken nieuwkomers én ervaren christenen vaak dat de doop een soort eindexamen is, in plaats een startpunt.
Dick en Daniël vragen door over wat het betekent om gelovig te zijn mét camera’s erbij. Wat laat je dan, en wordt er anders? Hoe sta je als christen op het podium en festivals als Defqon? En leven we in een opwekking, of is het voor die conclusie nog te vroeg?

https://www.nd.nl/geloof/geloof/1264813/hoe-eva-simons-tot-geloof-kwam-door-haar-rol-in-the-passion-j

Met zangeres Eva Simons en Martijn Rutgers, voorganger van Mozaiek071 in Leiden. Ze had een wereldhit met This Is Love, stond in het voorprogramma van Beyonc&eacute; en zat in de jury van Idols. Vorige maand liet Eva zich dopen in een onstuimige Noordzee. Samen met 38 anderen, op het strand bij Katwijk. Hoe kwam een popster met honderden miljoenen views op Youtube ertoe voor het christelijk geloof te kiezen? Ze is de enige niet; veel voetballers, influencers en andere artiesten gingen haat al voor. En is het niet lastig: als BN'er je weg in het geloof vinden?
Een tijdlang stelde Eva haar doop uit. Niet uit twijfel aan God, maar uit angst om alles kwijt te raken wat ze had opgebouwd: hits, geld, haar 'koninkrijkje'. &lsquo;Ik dacht: dat geloof is geen goede deal.&rsquo; Martijn ziet vaker dat mensen er tegenop zien de stap te zetten. Zo denken nieuwkomers &eacute;n ervaren christenen vaak dat de doop een soort eindexamen is, in plaats een startpunt. Dick en Dani&euml;l vragen door over wat het betekent om gelovig te zijn m&eacute;t camera&rsquo;s erbij. Wat laat je dan, en wordt er anders? Hoe sta je als christen op het podium en festivals als Defqon? En leven we in een opwekking, of is het voor die conclusie nog te vroeg?
https://www.nd.nl/geloof/geloof/1264813/hoe-eva-simons-tot-geloof-kwam-door-haar-rol-in-the-passion-j

#263 Popster Eva Simons liet zich dopen bij Mozaiek. 'Ik dacht eerst: God pakt je alles af' 

Geloven in een betere wereld. Een podcast van Prisma en ND Zakelijk, exclusief voor het Nederlands Dagblad.

De eenzame buurman, een gezin in Oekraïne, een kind in Moldavië: je kunt niet iedereen helpen. Waar begint jouw verantwoordelijkheid, en waar houdt die op? Marien Korterink gaat in gesprek met Gerben Heldoorn van Kom over en help en Menno Zetzema van Hulp Oost-Europa. Over de barmhartige Samaritaan, grenzen stellen, busjes die naar het front rijden en de vraag die Jezus eigenlijk stelt: voor wie mag jij een naaste worden?

Meer weten?
komoverenhelp.nl | hulpoosteuropa.nl | prismaweb.org

Deze podcast valt buiten de verantwoordelijkheid van de hoofdredactie van het Nederlands Dagblad.

Abonneer je en deel deze aflevering als je hem de moeite waard vindt.

Geloven in een betere wereld. Een podcast van Prisma en ND Zakelijk, exclusief voor het Nederlands Dagblad.
De eenzame buurman, een gezin in Oekra&iuml;ne, een kind in Moldavi&euml;: je kunt niet iedereen helpen. Waar begint jouw verantwoordelijkheid, en waar houdt die op? Marien Korterink gaat in gesprek met Gerben Heldoorn van Kom over en help en Menno Zetzema van Hulp Oost-Europa. Over de barmhartige Samaritaan, grenzen stellen, busjes die naar het front rijden en de vraag die Jezus eigenlijk stelt: voor wie mag jij een naaste worden?
Meer weten? komoverenhelp.nl | hulpoosteuropa.nl | prismaweb.org
Deze podcast valt buiten de verantwoordelijkheid van de hoofdredactie van het Nederlands Dagblad.
Abonneer je en deel deze aflevering als je hem de moeite waard vindt.

#2 De eenzame buurman of een hongerige Moldaviër. Wie is eigenlijk mijn naaste?

Met Gerjanne van Lagen, docent Nederlands op een reformatorische school en podcastmaker van Christine en Gerjanne weten het (ook niet), en ds. Pieter (C.P.) de Boer, christelijk gereformeerd predikant in Renswoude en auteur van Kleren maken de m/v.
Op reformatorische scholen dragen meisjes een rok. Geen dominee zal zeggen dat het geloof daarmee staat of valt. Tegelijk is het een van de piketpaaltjes van de reformatorische wereld geworden. Terwijl schoolleiders, docenten en meiden zelf óók de nadelen zien: nagefloten worden onderweg, of zelfs door jongens gefotografeerd worden bij het schoolhek. Waarom is een gesprek hierover zo moeilijk geworden?
Gerjanne draagt zelf altijd een rok – 'het reformatorische zit in mijn DNA'. Toch laat ze haar oudste dochter een broek dragen. 'We stellen iets op basis van vage bijbelteksten boven de eerbaarheid van de vrouw.' Pieter wil af van het beroep op Deuteronomium 22:5 – dat vers over 'vrouwen mogen geen mannenkleding dragen' gaat over heidense feesten en wordt volgens hem misbruikt. Wel belangrijk vindt hij een duidelijk, zichtbaar onderscheid tussen mannen en vrouwen. Hij pleit voor iets wat in de gezindte nooit serieus gebeurde: echte bezinning. 'De bijbelse onderbouwing is flinterdun.'

Dick en Daniël vragen door op schaamte, sociale veiligheid en de angst voor het hellend vlak: wie aan de rok komt, krijgt meteen de vrouw in het ambt, homoacceptatie en de evolutietheorie erbij. Waarom gaan gesprekken over kleding altijd over meisjes, en is jongenskleding schijnbaar nooit een probleem? (Gerjanne heeft er wel een oplossing voor.) En: waar zit het echte probleem? Op de scholen, waar bestuurders en leraren heel graag over de regel in gesprek willen - of in de reformatorische kerken?

Christine en Gerjanne: De broek of de rok? https://open.spotify.com/episode/6OrgC7NbajbphIoANdLLi9?si=sxhq6A0UTya37oIzVoxIQw
Boek Pieter de Boer, Kleding maken de m/v: https://www.debanier.nl/kleren-maken-de-mv
Dick en Daniël over reformatorisch onderwijs: https://open.spotify.com/episode/7JsuBhOmCSGEvj6zYsgyOr?si=NMgcFCaOT1e-7WPQo559jQ

Met Gerjanne van Lagen, docent Nederlands op een reformatorische school en podcastmaker van Christine en Gerjanne weten het (ook niet), en ds. Pieter (C.P.) de Boer, christelijk gereformeerd predikant in Renswoude en auteur van Kleren maken de m/v. Op reformatorische scholen dragen meisjes een rok. Geen dominee zal zeggen dat het geloof daarmee staat of valt. Tegelijk is het een van de piketpaaltjes van de reformatorische wereld geworden. Terwijl schoolleiders, docenten en meiden zelf &oacute;&oacute;k de nadelen zien: nagefloten worden onderweg, of zelfs door jongens gefotografeerd worden bij het schoolhek. Waarom is een gesprek hierover zo moeilijk geworden? Gerjanne draagt zelf altijd een rok &ndash; 'het reformatorische zit in mijn DNA'. Toch laat ze haar oudste dochter een broek dragen. 'We stellen iets op basis van vage bijbelteksten boven de eerbaarheid van de vrouw.' Pieter wil af van het beroep op Deuteronomium 22:5 &ndash; dat vers over 'vrouwen mogen geen mannenkleding dragen' gaat over heidense feesten en wordt volgens hem misbruikt. Wel belangrijk vindt hij een duidelijk, zichtbaar onderscheid tussen mannen en vrouwen. Hij pleit voor iets wat in de gezindte nooit serieus gebeurde: echte bezinning. 'De bijbelse onderbouwing is flinterdun.'
Dick en Dani&euml;l vragen door op schaamte, sociale veiligheid en de angst voor het hellend vlak: wie aan de rok komt, krijgt meteen de vrouw in het ambt, homoacceptatie en de evolutietheorie erbij. Waarom gaan gesprekken over kleding altijd over meisjes, en is jongenskleding schijnbaar nooit een probleem? (Gerjanne heeft er wel een oplossing voor.) En: waar zit het echte probleem? Op de scholen, waar bestuurders en leraren heel graag over de regel in gesprek willen - of in de reformatorische kerken?
Christine en Gerjanne: De broek of de rok? https://open.spotify.com/episode/6OrgC7NbajbphIoANdLLi9?si=sxhq6A0UTya37oIzVoxIQw Boek Pieter de Boer, Kleding maken de m/v: https://www.debanier.nl/kleren-maken-de-mv Dick en Dani&euml;l over reformatorisch onderwijs: https://open.spotify.com/episode/7JsuBhOmCSGEvj6zYsgyOr?si=NMgcFCaOT1e-7WPQo559jQ

#262 Zal de verplichte rok ooit van de refoschool verdwijnen?

Geloven in een betere wereld. Een podcast van Prisma en ND Zakelijk, exclusief voor het Nederlands Dagblad.

Wat doe je nu eigenlijk, en maakt het echt iets uit? Marien Korterink gaat in gesprek met Nolan Roffelsen van World Vision en Johan Heuver van Mercy Ships. Over kinderen die opgroeien zonder genoeg te eten, een ziekenhuis op een schip en de vraag waarom zij elke dag weer opstaan om het te doen.

Meer weten?
worldvision.nl | mercyships.nl | prismaweb.org

Deze podcast valt buiten de verantwoordelijkheid van de hoofdredactie van het Nederlands Dagblad.

Abonneer je en deel deze aflevering als je hem de moeite waard vindt.

Geloven in een betere wereld. Een podcast van Prisma en ND Zakelijk, exclusief voor het Nederlands Dagblad.
Wat doe je nu eigenlijk, en maakt het echt iets uit? Marien Korterink gaat in gesprek met Nolan Roffelsen van World Vision en Johan Heuver van Mercy Ships. Over kinderen die opgroeien zonder genoeg te eten, een ziekenhuis op een schip en de vraag waarom zij elke dag weer opstaan om het te doen.
Meer weten? <a href="http://worldvision.nl/" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=http://worldvision.nl&amp;source=gmail&amp;ust=1790931291640000&amp;usg=AOvVaw0EuhURpaKQRjKZ9INbYFyK">worldvision.nl</a> | <a href="http://mercyships.nl/" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=http://mercyships.nl&amp;source=gmail&amp;ust=1790931291640000&amp;usg=AOvVaw1UxcMoc7K-SHUIS_UL1H6P">mercyships.nl</a> | <a href="http://prismaweb.org/" data-saferedirecturl="https://www.google.com/url?q=http://prismaweb.org&amp;source=gmail&amp;ust=1790931291640000&amp;usg=AOvVaw0LZvcdDwq0ybe3ttOkgvGi">prismaweb.org</a>
Deze podcast valt buiten de verantwoordelijkheid van de hoofdredactie van het Nederlands Dagblad.
Abonneer je en deel deze aflevering als je hem de moeite waard vindt.

#1 Waarom je de wereld niet kunt redden, maar wel de wereld van iemand.

Met theoloog Raymond Hausoul en dominee Bettie Woord. Zondag is het Dierendag. Hoog tijd voor een antwoord op de vraag die Dick van zijn vrouw mee naar huis moet nemen: komt de hond Bobbie in de hemel? En klopt het eigenlijk wel, dat christelijke idee dat dieren geen ziel hebben?

Raymond Hausoul, gemeentepredikant in Vlaanderen en verbonden aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven, schreef het boek Gods toekomst voor dieren – een uitloper van zijn promotieonderzoek naar de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. Zelf heeft hij geen hond of kat, maar vier vissen in de vijver. Zijn redenering: als God het werk van zijn handen niet laat varen, is een nieuwe aarde met alleen mensen erop geen verlossing maar verlies. Zullen daar ook muggen zijn? Luther kreeg die vraag ook al van zijn zoon.

Bettie Woord is predikant in Laren (Gelderland) en blind. Ze heeft haar vierde geleidehond Izby meegenomen. Die gaat ook mee naar de kerk. Op de preekstoel staat dan niet alleen een glaasje water maar ook een snoepje voor de hond. Izby voelt een beetje als 'God op pootjes', vertelt ze. Je moet je volledig aan het dier overgeven. Als baby werd ze door de hond van haar ouders gered van koolmonoxide. Zondag preekt ze over de ezel van Bileam, het dier dat meer ziet dan de mens.

Met theoloog Raymond Hausoul en dominee Bettie Woord. Zondag is het Dierendag. Hoog tijd voor een antwoord op de vraag die Dick van zijn vrouw mee naar huis moet nemen: komt de hond Bobbie in de hemel? En klopt het eigenlijk wel, dat christelijke idee dat dieren geen ziel hebben?
Raymond Hausoul, gemeentepredikant in Vlaanderen en verbonden aan de Evangelische Theologische Faculteit in Leuven, schreef het boek Gods toekomst voor dieren &ndash; een uitloper van zijn promotieonderzoek naar de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. Zelf heeft hij geen hond of kat, maar vier vissen in de vijver. Zijn redenering: als God het werk van zijn handen niet laat varen, is een nieuwe aarde met alleen mensen erop geen verlossing maar verlies. Zullen daar ook muggen zijn? Luther kreeg die vraag ook al van zijn zoon.
Bettie Woord is predikant in Laren (Gelderland) en blind. Ze heeft haar vierde geleidehond Izby meegenomen. Die gaat ook mee naar de kerk. Op de preekstoel staat dan niet alleen een glaasje water maar ook een snoepje voor de hond. Izby voelt een beetje als 'God op pootjes', vertelt ze. Je moet je volledig aan het dier overgeven. Als baby werd ze door de hond van haar ouders gered van koolmonoxide. Zondag preekt ze over de ezel van Bileam, het dier dat meer ziet dan de mens.

#261 Dierendag: heeft mijn hond een ziel en komt hij in de hemel? 

Met dominee Willem Visscher, predikant van de Gereformeerde Gemeente in Amersfoort, en dominee Jacco Overeem, medewerker Kerk & Israël van de Protestantse Kerk. Volgende week zondag is het Israëlzondag, na de oorlog bedacht door de hervormde synode uit schuld en schaamte over de Holocaust. Maar inmiddels gaat het in de kerken vooral over Gaza, 7 oktober – en over de vraag wie je eigenlijk bedoelt als je 'Israël' zegt. Jacco krijgt er mailtjes over van dominees en kerkleden uit het hele land. 

Hoe kijken ze in de reformatorische wereld eigenlijk naar Israël? Is de vervangingstheologie (de kerk in plaats van Israël) verdwenen? En wat kwam er voor theologie voor in de plaats? Noem je Israël Gods volk, of mag je dat niet zo zeggen sinds ze Christus als de Messias verwierp? 

Scherp wordt het gesprek bij de vraag of christenen zending moeten bedrijven onder Joden. Willem vindt het een plicht. 'We mogen Joden het belangrijkste niet onthouden.' De Protestantse Kerk kiest juist voor het gesprek, legt Jacco uit. Paulus verkondigde het evangelie onder de heidenen, maar in de synagoge legde hij de Schriften uit. 

Dick en Daniël vragen ook door over de Westbank en de landbelofte, over selectieve verontwaardiging, en Joden die in Nederland geen keppeltje meer durven dragen.

Met dominee Willem Visscher, predikant van de Gereformeerde Gemeente in Amersfoort, en dominee Jacco Overeem, medewerker Kerk &amp; Isra&euml;l van de Protestantse Kerk. Volgende week zondag is het Isra&euml;lzondag, na de oorlog bedacht door de hervormde synode uit schuld en schaamte over de Holocaust. Maar inmiddels gaat het in de kerken vooral over Gaza, 7 oktober &ndash; en over de vraag wie je eigenlijk bedoelt als je 'Isra&euml;l' zegt. Jacco krijgt er mailtjes over van dominees en kerkleden uit het hele land.&nbsp;
Hoe kijken ze in de reformatorische wereld eigenlijk naar Isra&euml;l? Is de vervangingstheologie (de kerk in plaats van Isra&euml;l) verdwenen? En wat kwam er voor theologie voor in de plaats? Noem je Isra&euml;l Gods volk, of mag je dat niet zo zeggen sinds ze Christus als de Messias verwierp?&nbsp;
Scherp wordt het gesprek bij de vraag of christenen zending moeten bedrijven onder Joden. Willem vindt het een plicht. 'We mogen Joden het belangrijkste niet onthouden.' De Protestantse Kerk kiest juist voor het gesprek, legt Jacco uit. Paulus verkondigde het evangelie onder de heidenen, maar in de synagoge legde hij de Schriften uit.&nbsp;
Dick en Dani&euml;l vragen ook door over de Westbank en de landbelofte, over selectieve verontwaardiging, en Joden die in Nederland geen keppeltje meer durven dragen.

#260 Buikpijn voor Israëlzondag? Zo kijkt de reformatorische wereld nu naar Israël

Alles wat je wilt weten over geloof en kerk met elke week interessante gasten en altijd Dick Schinkelshoek en Daniël Gillissen. Elke vrijdag een nieuwe aflevering.

Dick en Daniël Geloven het Wel

Social links:

Follow the podcast:

278 clip(s)