Een van de meest gestelde vragen die ik op dit moment krijg is: waarom staan aandelenkoersen zo hoog, terwijl de wereld in brand staat? Het IMF waarschuwt voor een mogelijke wereldwijde recessie en aandelen zetten nieuwe records neer. Nu lopen de voorspellingen van dit soort instanties als het IMF wel vaker achter de feiten aan. Beurzen lopen juist vooruit. Een van de verklaringen is dat beleggers een snelle oplossing voor de oorlog met Iran verwachten. De Amerikaanse blokkade brengt de Iraniërs wellicht naar de onderhandelingstafel. Maar er is een andere belangrijkere verklaring. Een belegger koopt een aandeel vanwege de onderliggende winststroom. De wereldwijde economie is daar slechts één factor.

De top10 bedrijven in de wereld aandelen index zijn stuk voor stuk technologiebedrijven met een gezamenlijke weging van maar liefst 25%. Die bedrijven hebben maar weinig last van de hoge energieprijzen. Sterker nog de winsten van deze bedrijven stomen maar door. Naar verwachting stijgen de winsten van de technologiebedrijven in het eerste kwartaal met maar liefst 30%. Zonder tech is de winstgroei maar een bescheiden 5%.

Die enorme winstgroei komt door de investeringen in AI. Dat is goed voor de winsten van bedrijven zoals Nvidia, TSMC en ASML. De winstcijfers van ASML en TSMC lieten dat deze week wel zien. Aan de andere kant moet iemand die investeringen wel ophoesten. Bij de bedrijven die zo fors investeren heeft het maar een beperkte negatieve invloed op de winst. De afschrijvingen op deze investeringen worden gespreid over een periode van 5 tot 10 jaar. Bovendien heerst er het heilige geloof dat AI op termijn enorm winstgevend zal zijn. Als iedereen maar blijft investeren is dat maar de vraag. Maar hoop sterft langzaam.

Nog even terug naar de marktreactie. Ook al hebben grote delen van de aandelenmarkt nog weinig last van de huidige energiecrisis, toch vraag ik me af of we er niet een beetje te snel over heen kijken. De effecten zijn nu nog minimaal. Ja, we betalen een paar kwartjes meer aan de pomp, maar dat is het dan ook. We kunnen bijvoorbeeld nu nog tanken. Maar met iedere dag dat er geen olietankers door de Straat van Hormuz varen, neemt de olievoorraad af. Voorspellen of de oorlog snel afloopt heeft erg weinig zin. Op een paar mensen in het Witte Huis na, heeft niemand daar een superieur inzicht. Wel is duidelijk dat we nu nog erg relaxed zijn over de gevolgen. Maar iedere dag dat er geen olietanker door de straat van Hormuz vaart, is een dag dichter bij de dag dat er geen benzine meer uit de pomp komt. En dat is de dag dat we ons wel zorgen gaan maken. En misschien ook wel als aandelenbelegger, zelfs met al die mooie winststijgingen.

Over Corné van Zeijl

Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.