Joop IJisberg, de vader van Toos Haks-IJisberg, zorgde ervoor dat de trams in
Amsterdam tijdens de staking niet uitreden. 500 van de briefjes die haar vader
uit de gevangenis stuurde zijn bewaard gebleven. ‘Het doet gewoon
verschrikkelijk pijn, als ik ze lees.’ Joop schreef in zijn afscheidsbrief: ‘Gelukkig
vergeten kinderen gauw’. Dat is niet zo, zegt Toos. ‘Bij alle vier de kinderen
heeft zijn dood een stempel op het leven gedrukt.’

Joop IJisberg, de vader van Toos Haks-IJisberg, zorgde ervoor dat de trams in Amsterdam tijdens de staking niet uitreden. 500 van de briefjes die haar vader uit de gevangenis stuurde zijn bewaard gebleven. &lsquo;Het doet gewoon verschrikkelijk pijn, als ik ze lees.&rsquo; Joop schreef in zijn afscheidsbrief: &lsquo;Gelukkig vergeten kinderen gauw&rsquo;. Dat is niet zo, zegt Toos. &lsquo;Bij alle vier de kinderen heeft zijn dood een stempel op het leven gedrukt.&rsquo;

Joop IJisberg, deel 1

Joops dochter Tinie was twee toen Joop midden in de nacht werd opgepakt.
‘Pas 40 jaar na de oorlog begreep ik dat mijn angsten met die oorlog verbonden
waren.’ Tinies dochter, Marjan, heeft meegekregen dat vrijheid niet
vanzelfsprekend is. ‘Je moet wel waakzaam zijn om die vrijheid te behouden.
Denk zelf na.’

Joops dochter Tinie was twee toen Joop midden in de nacht werd opgepakt. &lsquo;Pas 40 jaar na de oorlog begreep ik dat mijn angsten met die oorlog verbonden waren.&rsquo; Tinies dochter, Marjan, heeft meegekregen dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. &lsquo;Je moet wel waakzaam zijn om die vrijheid te behouden. Denk zelf na.&rsquo;

Joop IJisberg, deel 2

Vroeger werd er thuis bij Frank Kraan, zoon van een broer van Willem Kraan,
niet over de Februaristaking gesproken. En dat terwijl Willem een van de
initiatiefnemers van de Februaristaking was. Het gezin ging niet naar de
herdenking van de staking toe, en nog steeds staat Frank liever niet vooraan bij
herdenkingen. ‘Mijn vader weigerde daar naar toe te gaan. Dat had alles te
maken met de pijn die er nog zat. Dat gaf veel spanning, ook in de familie.’

Vroeger werd er thuis bij Frank Kraan, zoon van een broer van Willem Kraan, niet over de Februaristaking gesproken. En dat terwijl Willem een van de initiatiefnemers van de Februaristaking was. Het gezin ging niet naar de herdenking van de staking toe, en nog steeds staat Frank liever niet vooraan bij herdenkingen. &lsquo;Mijn vader weigerde daar naar toe te gaan. Dat had alles te maken met de pijn die er nog zat. Dat gaf veel spanning, ook in de familie.&rsquo;

Willem Kraan, deel 1

In het ouderlijk huis van Ellen Hettinga werden geen stoere verhalen over haar
opa Willem Kraan verteld. ‘Het was mijn moeders vader, die uit haar leven is
getrokken toen ze acht jaar was, omdat hij werd gefusilleerd.’ Ellens dochter
Sanne wist lang maar weinig van haar overgroot opa. ‘Totdat ik op school een
familiestamboom moest maken, een geschiedenisleraar zijn naam zag, en mij
erop aansprak.’

In het ouderlijk huis van Ellen Hettinga werden geen stoere verhalen over haar opa Willem Kraan verteld. &lsquo;Het was mijn moeders vader, die uit haar leven is getrokken toen ze acht jaar was, omdat hij werd gefusilleerd.&rsquo; Ellens dochter Sanne wist lang maar weinig van haar overgroot opa. &lsquo;Totdat ik op school een familiestamboom moest maken, een geschiedenisleraar zijn naam zag, en mij erop aansprak.&rsquo;

Willem Kraan, deel 2

Gusta Olivier-Vonk vertelt op scholen en in lezingen over de oorlog en de rol die haar schoonmoeder Coba Veltman erin speelde. Coba stencilde het stakingspamflet voorafgaand aan de staking. Gusta had veel bewondering voor Coba, maar toen ze haar schoonmoeder werd, veranderde dat wel. ‘Ze bemoeide zich met alles, ook met de opvoeding van onze kinderen. Er zat diep in haar een drang om zich uit te spreken.’

Gusta Olivier-Vonk vertelt op scholen en in lezingen over de oorlog en de rol die&nbsp;haar schoonmoeder Coba Veltman erin speelde. Coba stencilde het stakingspamflet voorafgaand aan de staking. Gusta had veel bewondering voor&nbsp;Coba, maar toen ze haar schoonmoeder werd, veranderde dat wel. &lsquo;Ze bemoeide zich met alles, ook met de opvoeding van onze kinderen. Er zat diep in haar een drang om zich uit te spreken.&rsquo;

Coba Veltman, deel 1

Als kind werd Hanka ‘klein Cobaatje’ genoemd, omdat ze zo op haar oma Coba
leek. Dat was niet per se iets om trots op te zijn. Net als Coba was Hanka
dominant en liet ze het horen als er iets gebeurde wat haar niet zinde. Wanneer
Hanka aan haar oma denkt, denk ze aan haar verhalen over Ravensbrück,
verhalen die ze haar vertelde omdat ze het toch kwijt moest. ‘Ik was een jaar of
8 , veel te jong.’

Als kind werd Hanka &lsquo;klein Cobaatje&rsquo; genoemd, omdat ze zo op haar oma Coba leek. Dat was niet per se iets om trots op te zijn. Net als Coba was Hanka dominant en liet ze het horen als er iets gebeurde wat haar niet zinde. Wanneer Hanka aan haar oma denkt, denk ze aan haar verhalen over Ravensbr&uuml;ck, verhalen die ze haar vertelde omdat ze het toch kwijt moest. &lsquo;Ik was een jaar of 8 , veel te jong.&rsquo;

Coba Veltman, deel 2

In Wees Moedig! ontdek je de verhalen van drie Februaristakers, en van de
familie die ze achterlieten. Dit jaar, precies tachtig jaar geleden, stonden Willem
Kraan, Coba Veltman en Joop IJisberg op als medeinitiatiefnemers van de enige
staking tegen de Jodenvervolging die Europa gekend heeft; de Februaristaking.
Ze werden alle drie buitensporig hard bestraft, met alle gevolgen van dien voor
hun familie. In deze podcast naar de gelijknamige tentoonstelling van het
Verzetsmuseum doen directe nabestaanden hun verhaal. Wat is de prijs van
moed? ‘Pas 40 jaar later begreep ik dat mijn angsten met die oorlog verbonden
waren.’

In Wees Moedig! ontdek je de verhalen van drie Februaristakers, en van de familie die ze achterlieten. Dit jaar, precies tachtig jaar geleden, stonden Willem Kraan, Coba Veltman en Joop IJisberg op als medeinitiatiefnemers van de enige staking tegen de Jodenvervolging die Europa gekend heeft; de Februaristaking. Ze werden alle drie buitensporig hard bestraft, met alle gevolgen van dien voor hun familie. In deze podcast naar de gelijknamige tentoonstelling van het Verzetsmuseum doen directe nabestaanden hun verhaal. Wat is de prijs van moed? &lsquo;Pas 40 jaar later begreep ik dat mijn angsten met die oorlog verbonden waren.&rsquo;

Nabestaanden over 80 jaar Februaristaking

Wees moedig

In de podcast Wees Moedig! ontdek je de verhalen van drie Februaristakers, en van de familie die ze achterlieten. Dit jaar is het precies tachtig jaar geleden dat Willem Kraan, Coba Veltman en Joop IJisberg opstonden als mede-initiatiefnemers van de Februaristaking, de enige staking tegen de Jodenvervolging die Europa gekend heeft.

Ze werden alle drie buitensporig hard bestraft, met alle gevolgen van dien voor hun familie. In deze podcast, die gemaakt is naar aanleiding van een tentoonstelling van het Verzetsmuseum, doen nabestaanden hun verhaal. Wat is de prijs van moed? ‘Pas 40 jaar later begreep ik dat mijn angsten met die oorlog verbonden waren.’

In de podcast Wees Moedig! ontdek je de verhalen van drie Februaristakers, en van de familie die ze achterlieten. Dit jaar is het precies tachtig jaar geleden dat Willem Kraan, Coba Veltman en Joop IJisberg opstonden als mede-initiatiefnemers van de Februaristaking, de enige staking tegen de Jodenvervolging die Europa gekend heeft.
Ze werden alle drie buitensporig hard bestraft, met alle gevolgen van dien voor hun familie. In deze podcast, die gemaakt is naar aanleiding van een tentoonstelling van het Verzetsmuseum, doen nabestaanden hun verhaal. Wat is de prijs van moed? &lsquo;Pas 40 jaar later begreep ik dat mijn angsten met die oorlog verbonden waren.&rsquo;

Wees moedig!

Social links:

Follow the podcast:

6 clip(s)