In deze aflevering van Een iemand praat Bram met acteur en theatermaker Thibaud Dooms over sombere gedachten, eenzaamheid en de druk die komt kijken bij plots succes. Na zijn doorbraak in Skunk, zijn selectie als Shooting Star op de Berlinale en internationale stappen richting Hollywood, lijkt alles groter dan ooit. Maar net achter dat succes schuilt ook twijfel, druk en de vraag: wat nu?

Thibaud vertelt open over de somberte die al sinds zijn jeugd deel uitmaakt van zijn leven. “Soms gaat dat heel goed en soms verdrink ik helemaal in dat gevoel”, zegt hij. Moeilijke periodes kunnen hem verlammen: “Ik beland in een toestand waarin ik mezelf niet wil helpen.”

Tegelijk zoekt hij naar manieren om met die zwaarte te leven. “Je moet soms gewoon alle ramen van je huis open doen”, vertelt hij over praten en therapie. Ook poëzie helpt hem om taal te vinden voor wat moeilijk uit te spreken is.

Het gesprek is intens, eerlijk en verrassend herkenbaar: over jong zijn en volwassen worden, over de botsing tussen magie en realiteit, over verwachtingen na succes en over leren leven met “die donkere hond” die soms meeloopt. “Je moet die donkere hond gewoon strelen en ook meenemen naar je werk”, zegt Thibaud. Een aflevering die raakt, net omdat ze niet zoekt naar snelle oplossingen, maar naar taal voor wat vaak onuitgesproken blijft.