Marty Mauser (de voor een Oscar-genomineerde Timothée Chalamet) is een begenadigd tafeltennisspeler. Maar ook een hosselaar. En iemand met een onuitputtelijk zelfvertrouwen. En in de films van Josh Safdie betekenen die karaktereigenschappen doorgaans niet veel goeds. Marty Supreme is veel. Heel veel. Aan MovieInsiders Coen en Jasper om zich een weg door de vele verhaallijnen, karakters en tafeltennispotjes heen te slaan. Zagen zij een meesterwerk? Of een film die lijdt aan zelfoverschatting?
Na de bespreking van Marty Supreme schuift Coen zijn microfoon door naar Gudo. Hij bespreekt samen met Jasper het complexe en gevoelige Sirat waarin een vader op zoek gaat naar zijn dochter die verdween tijdens een rave-party. Hoe bespreek je een dergelijke immersieve filmervaring zonder al te hoogdravend te worden?