Best een dubbel gevoel. Na twee keer wervelen tegen PEC en Utrecht, 12 goals en 0 tegen, een Kuip in extase en spelers vol zelfvertrouwen gaan we de ellenlange interlandbreak in. Qua timing komt het eigenlijk nooit lekker uit, maar dit keer had echt niemand bezwaar gehad tegen een bomvol Feyenoord-programma de komende weken.

Het moeilijkste van een hoog niveau aantikken, is om daar te blijven. Dat waren de wijze woorden van Gio na de zevenklapper in Zwolle. Maar tegen FC Utrecht zette Feyenoord voetbal neer waar je U(uu) tegen zegt. Man of the Match? Nauwelijks te kiezen, maar er zijn veel winnaars deze weken. Wat te denken van Targhalline, die sinds Barça-uit een onmisbare schakel blijkt in het Gio/Sipkeball. Of Hadj Moussa, die de teleurstelling van zijn afgeketste transfer omzet in veel goals en nog meer dreiging. Of het centrale duo dat als een muur staat. 

Maar de rem wordt fors ingetrapt dankzij de interlandbreak. In Kein Geloel blikken we terug op dit eerste blok van 7 wedstrijden, waarin 17 punten zijn gehaald. Zijn dat er tóch 4 te weinig of worden we dan toch te kritisch?