Kluun is ervan overtuigd dat je muzieksmaak ook deels door je ouders wordt bepaald. Mare gelooft daar helemaal niets van, Yvanka luistert gewoon naar alles wat ze tegenkomt en weet de helft van de tijd niet eens wat het is. Pitou blijkt stiekem wél ongeveer dezelfde smaak als zijn vader te hebben. 

Over muziek verschillen ze van mening, over liefdesverdriet een stuk minder. Mare deelt alles met haar moeder, misschien zelfs iets té veel. Pitou legt zijn relatiezorgen op tafel, maar Mare kan eigenlijk alleen maar beamen dat zijn zorgen terecht zijn. Kluun en Yvanka vragen zich af hoeveel je als ouder eigenlijk met je kinderen moet delen over liefdesverdriet. Hebben ze dat zelf wel goed aangepakt?