Nergens anders ter wereld ligt meer Russisch geld dan in België, bij Euroclear. Sinds de oorlog in Oekraïne is er 250 miljard euro aan Russisch geld dat bevroren is bij het Brusselse bedrijf. Oekraïne wil het geld voor zijn wederopbouw. Kan dat zomaar? Wat voor een bedrijf is Euroclear? En hoe belangrijk is het bedrijf voor de stabiliteit van Europa?

Journalist Nikolas Vanhecke, Ruben Mooijman | Presentatie en eindredactie Alexander Lippeveld | Redactie Fien Dillen, Febe De Fraine | Audioproductie Pieter Santens | Muziek Brecht Plasschaert

Nergens anders ter wereld ligt meer Russisch geld dan in België, bij Euroclear. Sinds de oorlog in Oekraïne is er 250 miljard euro aan Russisch geld dat bevroren is bij het Brusselse bedrijf. Oekraïne wil het geld voor zijn wederopbouw. Kan dat zomaar? Wat voor een bedrijf is Euroclear? En hoe belangrijk is het bedrijf voor de stabiliteit van Europa?
Journalist Nikolas Vanhecke, Ruben Mooijman | Presentatie en eindredactie Alexander Lippeveld | Redactie Fien Dillen, Febe De Fraine | Audioproductie Pieter Santens | Muziek Brecht Plasschaert

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Met Alexander Lippeveld en Lise Bonduelle.

DS Vandaag

Waarom sturen we de Russische miljarden bij Euroclear niet naar Oekraïne?

Aan de vooravond van 11 juli lijkt er weinig reden tot vieren voor Vlaanderen. De Vlaamse regering begeestert niet, onderling zit de klad erin en nu komt er ook kritiek uit de eigen administratie. Is de ploeg van minister-president Matthias Diependaele (N-VA) in staat om zichzelf heruit te vinden?

­

In de afscheidsinterviews van Hans Bonte (Vooruit) vielen al harde woorden over de Vlaamse regering – bijvoorbeeld dat ze “dringend moet bezinnen” - en ook de administratie is niet onverdeeld gelukkig met de gang van zaken in Vlaanderen, zo blijkt. Collega Simon Andries van de Wetstraatredactie interviewde topambtenaar Koen Algoed, hij schetst een sfeer van wantrouwen van politici ten opzichte van ambtenaren. En dat is problematisch...

­

Is het ook symptomatisch, voor de werking van de Vlaamse regering dan? “Feit is dat we de laatste zes maanden niets anders zien dan ministers die elkaar vliegen afvangen en de duvel aandoen”, aldus collega Dario Van Fleteren, die het Vlaamse niveau volgt. Zo rollen N-VA-ministers Zuhal Demir en Annick De Ridder steeds openlijker ruziënd over de straatstenen.

­

De begroting is hét stokpaardje van de N-VA, die met Matthias Diependaele de minister-president levert, maar ook daar zit er zand in de machine. Diependaele wil de centen op orde, maar over het te volgen pad bestaat nog veel onduidelijkheid en onenigheid. Allicht valt er vóór het zomerreces geen beslissing meer over de begroting, zeggen Simon en Dario.

Hoe moet het verder met de weinig begeesterende Vlaamse regering? Wat kan en zal ze nog voor elkaar krijgen?

­

Journalisten Simon Andries en Dario Van Fleteren | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Sofie Steenhaut en Tara Van Eycken | Eindredactie Tara Van Eycken | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert

Aan de vooravond van 11 juli lijkt er weinig reden tot vieren voor Vlaanderen. De Vlaamse regering begeestert niet, onderling zit de klad erin en nu komt er ook kritiek uit de eigen administratie. Is de ploeg van minister-president Matthias Diependaele (N-VA) in staat om zichzelf heruit te vinden?
­
In de afscheidsinterviews van Hans Bonte (Vooruit) vielen al harde woorden over de Vlaamse regering – bijvoorbeeld dat ze “dringend moet bezinnen” - en ook de administratie is niet onverdeeld gelukkig met de gang van zaken in Vlaanderen, zo blijkt. Collega Simon Andries van de Wetstraatredactie interviewde topambtenaar Koen Algoed, hij schetst een sfeer van wantrouwen van politici ten opzichte van ambtenaren. En dat is problematisch...
­
Is het ook symptomatisch, voor de werking van de Vlaamse regering dan? “Feit is dat we de laatste zes maanden niets anders zien dan ministers die elkaar vliegen afvangen en de duvel aandoen”, aldus collega Dario Van Fleteren, die het Vlaamse niveau volgt. Zo rollen N-VA-ministers Zuhal Demir en Annick De Ridder steeds openlijker ruziënd over de straatstenen.
­
De begroting is hét stokpaardje van de N-VA, die met Matthias Diependaele de minister-president levert, maar ook daar zit er zand in de machine. Diependaele wil de centen op orde, maar over het te volgen pad bestaat nog veel onduidelijkheid en onenigheid. Allicht valt er vóór het zomerreces geen beslissing meer over de begroting, zeggen Simon en Dario.
Hoe moet het verder met de weinig begeesterende Vlaamse regering? Wat kan en zal ze nog voor elkaar krijgen?
­
Journalisten Simon Andries en Dario Van Fleteren | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Sofie Steenhaut en Tara Van Eycken | Eindredactie Tara Van Eycken | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert

Krijgt Diependaele ooit nog schwung in zijn Vlaamse Regering? 

Busjes, accommodatie, eten: het Iraanse regime zet alles op alles om zoveel mogelijk mensen op de been te brengen voor de staatsbegrafenis van Ayatollah Ali Khamenei, de Opperste Leider van Iran die in februari gedood werd bij een Amerikaans-Israëlische aanval.

­

Het regime verwacht miljoenen mensen en organiseert de hele week ceremonies en rouwstoeten in Iran en Irak. Volgens buitenlandjournalist Samira Ataei is dat een moment om sterk uit te pakken: “Voor hen is het belangrijk om te tonen dat er nationale eenheid is, dat ze de oorlog hebben overleefd”.

­

Of Iran echt verenigd achter de nieuwe Opperste Leider Mojtaba Khamenei staat, is maar de vraag. Hij toont zich niet publiekelijk, wat de deur opent naar nieuwe machtsverhoudingen. “Er was al een soort van evolutie gaande richting een meer militair gecentreerd systeem en ik denk die dat door de oorlog in een stroomversnelling is geraakt”, zegt Samira Ataei.

­

Zal Mojtaba Khamenei er alsnog in slagen om de macht een gezicht te geven? Of is de staatsbegrafenis een laatste stuiptrekking van het oude regime, waarin de religieuze leiders de plak zwaaiden? En hoe ziet de toekomst eruit voor de Iraanse bevolking?

Busjes, accommodatie, eten: het Iraanse regime zet alles op alles om zoveel mogelijk mensen op de been te brengen voor de staatsbegrafenis van Ayatollah Ali Khamenei, de Opperste Leider van Iran die in februari gedood werd bij een Amerikaans-Israëlische aanval.
­
Het regime verwacht miljoenen mensen en organiseert de hele week ceremonies en rouwstoeten in Iran en Irak. Volgens buitenlandjournalist Samira Ataei is dat een moment om sterk uit te pakken: “Voor hen is het belangrijk om te tonen dat er nationale eenheid is, dat ze de oorlog hebben overleefd”.
­
Of Iran echt verenigd achter de nieuwe Opperste Leider Mojtaba Khamenei staat, is maar de vraag. Hij toont zich niet publiekelijk, wat de deur opent naar nieuwe machtsverhoudingen. “Er was al een soort van evolutie gaande richting een meer militair gecentreerd systeem en ik denk die dat door de oorlog in een stroomversnelling is geraakt”, zegt Samira Ataei.
­
Zal Mojtaba Khamenei er alsnog in slagen om de macht een gezicht te geven? Of is de staatsbegrafenis een laatste stuiptrekking van het oude regime, waarin de religieuze leiders de plak zwaaiden? En hoe ziet de toekomst eruit voor de Iraanse bevolking?

Kan de begrafenis van Khamenei de Iraanse machtsverschuiving verhullen?

In de Turkse hoofdstad Ankara vindt deze week de Navo-top plaats. Gastheer Erdogan wil er uitpakken met wapens én diplomatie. In de nieuwe wereldorde eist het land een hoofdrol op. Maar intern voert Erdogan de repressie tegen critici almaar op.

­

He’s back. Onze collega Kasper Goethals woonde en werkte een jaar in de Turkse stad Istanbul, om van daaruit te berichten over de nieuwe wereldorde. “Want nergens kun je de wind van de veranderende tijden beter voelen dan in de miljoenenstad tussen Azië en Europa”, zegt Kasper. Door z’n strategische ligging onderhoudt Turkije banden met het westen, de Navo, maar evengoed met Moskou en Peking.

­

“Na de Amerikanen en de Duitsers zijn de Turken de beste fabrikanten van schepen, tanks en drones”, weet Kasper. “Ze spelen een zeer unieke rol in het bondgenootschap, want hun land wordt omringd door conflict en onrust, ze moéten wel met iedereen blijven praten.” Naast wapens fabriceren hebben ze van diplomatie hun handelsmerk gemaakt: de Turken hebben bijvoorbeeld opvallend veel ambassades en consulaten in de hele wereld.

­

Maar intussen holt president Erdogan de democratie in zijn land uit. Kritische stemmen worden de mond gesnoerd, zo werd vorige week nog een comedian opgepakt die in zijn show kritiek had geuit op het beleid. Maar de president lijkt er mee weg te komen. Meer nog: het ziet ernaar uit dat hij de (waarschijnlijke) vervroegde verkiezingen volgend jaar gewoon wint. Waarom komt er zo weinig kritiek op dat beleid, en waarom hebben Turkije en de Navo elkaar nodig?

­

Journalist Kasper Goethals | Presentatie Marjan Justaert | (Eind)redactie Tara Van Eycken | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert

In de Turkse hoofdstad Ankara vindt deze week de Navo-top plaats. Gastheer Erdogan wil er uitpakken met wapens én diplomatie. In de nieuwe wereldorde eist het land een hoofdrol op. Maar intern voert Erdogan de repressie tegen critici almaar op.
­
He’s back. Onze collega Kasper Goethals woonde en werkte een jaar in de Turkse stad Istanbul, om van daaruit te berichten over de nieuwe wereldorde. “Want nergens kun je de wind van de veranderende tijden beter voelen dan in de miljoenenstad tussen Azië en Europa”, zegt Kasper. Door z’n strategische ligging onderhoudt Turkije banden met het westen, de Navo, maar evengoed met Moskou en Peking.
­
“Na de Amerikanen en de Duitsers zijn de Turken de beste fabrikanten van schepen, tanks en drones”, weet Kasper. “Ze spelen een zeer unieke rol in het bondgenootschap, want hun land wordt omringd door conflict en onrust, ze moéten wel met iedereen blijven praten.” Naast wapens fabriceren hebben ze van diplomatie hun handelsmerk gemaakt: de Turken hebben bijvoorbeeld opvallend veel ambassades en consulaten in de hele wereld.
­
Maar intussen holt president Erdogan de democratie in zijn land uit. Kritische stemmen worden de mond gesnoerd, zo werd vorige week nog een comedian opgepakt die in zijn show kritiek had geuit op het beleid. Maar de president lijkt er mee weg te komen. Meer nog: het ziet ernaar uit dat hij de (waarschijnlijke) vervroegde verkiezingen volgend jaar gewoon wint. Waarom komt er zo weinig kritiek op dat beleid, en waarom hebben Turkije en de Navo elkaar nodig?
­
Journalist Kasper Goethals | Presentatie Marjan Justaert | (Eind)redactie Tara Van Eycken | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert

Waarom sturen we de Russische miljarden bij Euroclear niet naar Oekraïne?

In 1 playlist(s)

DS Vandaag

Social links

Recent clips