In België werken 120.000 mensen voor bedrijven die eigenlijk niet levensvatbaar zijn. Zombiebedrijven zijn het: ze produceren nog wel een beetje maar eigenlijk zijn ze zo goed als failliet. Op zich al behoorlijk onaangenaam maar wat het echt vervelend maakt is dat die zombies echte economische groei hinderen. Moeten we die bedrijven dan maar sluiten en 120.000 mensen op straat zetten?? 

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Met Alexander Lippeveld en Lise Bonduelle.

DS Vandaag

In DS Vandaag diept de redactie van De Standaard elke dag  één nieuwsverhaal uit. Hosts: Marjan Justaert, Lise Bonduelle en Yves Delepeleire. 

Liefst 120.000 Belgen werken voor zombiebedrijven 

Drugsgeweld zet Brussel steeds meer onder druk. In verschillende wijken volgen schietpartijen en drugsincidenten elkaar op, terwijl bewoners klagen over openlijk dealen, overlast en een groeiend gevoel van onveiligheid. “De enige boodschap die ik hoorde, was dat het er nog nooit zo slecht aan toegaat als nu”, zegt binnenlandjournalist Pieter Van Maele.

In de Noordwijk is die crisis bijzonder zichtbaar. Binnenlandjournalist Pieter van Maele trok er meerdere dagen rond en bleef er ook slapen. Hij zag hoe dealers openlijk opereren, verslaafde mensen drugs gebruiken op straat en bewoners proberen overeind te blijven. “Het lijkt een parallel universum dat moeilijk te beschrijven valt”, aldus Pieter.

Maar de problemen reiken verder dan de Noordwijk. Ook elders in Brussel laait het drugsgeweld op, terwijl politici vooral naar elkaar wijzen. “Het is een politiek spel geworden waar eigenlijk heel weinig oplossingen naar voren komen”, stelt wetstraatjournalist Jeroen Struys.

Hoe is Brussel hier beland? Waarom krijgt niemand echt vat op het drugsgeweld? En wat is er nodig om de stad opnieuw leefbaar te maken?

Journalist Jeroen Struys, Pieter Van Maele | Presentatie Lise Bonduelle | Redactie Tara Van Eycken, Lise Bonduelle, Fien Dillen | Eindredactie Fien Dillen | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert 

Is drugsgeweld het nieuwe normaal in Brussel? “Surreëel om dat in mijn eigen stad te zien” 

Israël vecht al op verschillende fronten, maar premier Benjamin Netanyahu richt zijn pijlen nu ook op Turkije. Een Israëlisch bombardement op een verlaten luchthaven in Syrië, op amper 80 kilometer van de Turkse grens, roept daarbij veel vragen op. "De Israëlische regering is heel bedreven in pyromanie”, zegt buitenlandjournalist Jorn De Cock.

­

De verkiezingskalender hangt boven deze confrontatie. Netanyahu moet op 27 oktober opnieuw langs de kiezer en kan zich volgens de peilingen allerminst zeker voelen van een nieuwe ambtstermijn. Daardoor wordt ook de vraag relevanter wat hij politiek te winnen heeft bij aanhoudende hoogspanning.

­

Is Turkije werkelijk een strategische bedreiging voor Israël? Of creëert Netanyahu bewust het beeld van een nieuwe vijand in aanloop naar de verkiezingen? En wat gebeurt er als politieke provocatie omslaat in een echte militaire escalatie? Buitenlandjournalist Jorn De Cock legt uit wat er achter die nieuwe spanningen zit en waarom de komende maanden bijzonder onvoorspelbaar kunnen worden.

­

CREDITS

Journalist Jorn De Cock| Presentatie Lise Bonduelle| Redactie Lise Bonduelle, Fien Dillen| Eindredactie Fien Dillen| Audioproductie Joris Van Damme| Muziek Brecht Plasschaert

Israël vecht al op verschillende fronten, maar premier Benjamin Netanyahu richt zijn pijlen nu ook op Turkije. Een Israëlisch bombardement op een verlaten luchthaven in Syrië, op amper 80 kilometer van de Turkse grens, roept daarbij veel vragen op. "De Israëlische regering is heel bedreven in pyromanie”, zegt buitenlandjournalist Jorn De Cock.
­
De verkiezingskalender hangt boven deze confrontatie. Netanyahu moet op 27 oktober opnieuw langs de kiezer en kan zich volgens de peilingen allerminst zeker voelen van een nieuwe ambtstermijn. Daardoor wordt ook de vraag relevanter wat hij politiek te winnen heeft bij aanhoudende hoogspanning.
­
Is Turkije werkelijk een strategische bedreiging voor Israël? Of creëert Netanyahu bewust het beeld van een nieuwe vijand in aanloop naar de verkiezingen? En wat gebeurt er als politieke provocatie omslaat in een echte militaire escalatie? Buitenlandjournalist Jorn De Cock legt uit wat er achter die nieuwe spanningen zit en waarom de komende maanden bijzonder onvoorspelbaar kunnen worden.
­
CREDITS
Journalist Jorn De Cock| Presentatie Lise Bonduelle| Redactie Lise Bonduelle, Fien Dillen| Eindredactie Fien Dillen| Audioproductie Joris Van Damme| Muziek Brecht Plasschaert

Waarom Netanyahu nu ook Turkije in het vizier neemt: “Hij wil oorlogen beginnen, maar vooral niet stoppen” 

Angie Nixon uit Florida is niet de eerste en zal ook niet de laatste zijn. De “progressieve” kandidaten scoren opvallend goed bij de Democratische voorverkiezingen in de VS. De blauwe achterban omarmt dus stilaan het ooit zo verguisde socialisme. Volgt ook de rest van de Amerikaanse kiezers?

­

De overwinning van Abdul El-Sayed bij de Democratische voorverkiezingen in Michigan deze zomer sprong het meest in het oog. Hij haalde het van de meer traditionelere kandidaat uit zijn partij, en vervoegt zo het lijstje progressieven die aan een opmars bezig zijn. Ze verenigen zich onder de naam Democratic Socialists of America (DSA), geen partij maar een beweging. Bekende leden zijn de New Yorkse burgemeester Zohran Mamdani en Congreslid Alexandria Ocasio-Cortez. Hun strijdpunten? Onder meer betaalbaarheid. Van woningen, gezondheidszorg, voeding, noem maar op.

­

“Hun electoraat wordt dikwijls omschreven als wit, hoogopgeleid en downwardly mobile”, weet Roeland Termote van de Buitenlandredactie. “Dat wil zeggen dat ze minder verdienen dan hun ouders.” De kiesvijver uitbreiden vormt nog een uitdaging voor DSA, want eigenlijk zet de partij in op de arbeidersklasse, ze willen de working class American een beter leven bezorgen.

­

De échte lakmoesproef voor de socialisten vormen de midterms in november. Dan moeten ze het immers opnemen tegen een Republikeinse tegenkandidaat. Vergis je niet, zegt Roeland, “binnen de partij vormen de progressieven nog altijd een minderheid. Maar wel een minderheid met een vechtlust die aantrekt, en de wind in de zeilen.” Dat laatste heeft alles te maken met het beleid van Trump, dat zich laat voelen in de portemonnee van de gewone Amerikaan.

­

CREDITS

Journalist Roeland Termote | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Ima Posselt, Marjan Justaert, Alina Churikova | Eindredactie Ima Posselt | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert

Angie Nixon uit Florida is niet de eerste en zal ook niet de laatste zijn. De “progressieve” kandidaten scoren opvallend goed bij de Democratische voorverkiezingen in de VS. De blauwe achterban omarmt dus stilaan het ooit zo verguisde socialisme. Volgt ook de rest van de Amerikaanse kiezers?
­
De overwinning van Abdul El-Sayed bij de Democratische voorverkiezingen in Michigan deze zomer sprong het meest in het oog. Hij haalde het van de meer traditionelere kandidaat uit zijn partij, en vervoegt zo het lijstje progressieven die aan een opmars bezig zijn. Ze verenigen zich onder de naam Democratic Socialists of America (DSA), geen partij maar een beweging. Bekende leden zijn de New Yorkse burgemeester Zohran Mamdani en Congreslid Alexandria Ocasio-Cortez. Hun strijdpunten? Onder meer betaalbaarheid. Van woningen, gezondheidszorg, voeding, noem maar op.
­
“Hun electoraat wordt dikwijls omschreven als wit, hoogopgeleid en downwardly mobile”, weet Roeland Termote van de Buitenlandredactie. “Dat wil zeggen dat ze minder verdienen dan hun ouders.” De kiesvijver uitbreiden vormt nog een uitdaging voor DSA, want eigenlijk zet de partij in op de arbeidersklasse, ze willen de working class American een beter leven bezorgen.
­
De échte lakmoesproef voor de socialisten vormen de midterms in november. Dan moeten ze het immers opnemen tegen een Republikeinse tegenkandidaat. Vergis je niet, zegt Roeland, “binnen de partij vormen de progressieven nog altijd een minderheid. Maar wel een minderheid met een vechtlust die aantrekt, en de wind in de zeilen.” Dat laatste heeft alles te maken met het beleid van Trump, dat zich laat voelen in de portemonnee van de gewone Amerikaan.
­
CREDITS
Journalist Roeland Termote | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Ima Posselt, Marjan Justaert, Alina Churikova | Eindredactie Ima Posselt | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert

Liefst 120.000 Belgen werken voor zombiebedrijven

In 1 playlist(s)

DS Vandaag

Social links

Recent clips