De oorlog in Iran doet de energiemarkt op zijn grondvesten daveren. Letterlijk, want de olie –en gasprijzen schokken en beven dagelijks. De Straat van Hormuz, de zeedoorgang waar een vijfde van het wereldwijde olietransport passeert, blijkt daar een pivotale rol in te spelen.  Moeten we vrezen voor een nieuwe energiecrisis zoals in 2022, of loopt het zo een vaart niet?

­

De oorlog in Iran katapulteerde de prijs van olie maandag ineens tot boven de symbolische kaap van 100 euro per vat. “Dat is veel, maar nog lang niet rampzalig”, sust Stijn Decock van onze economieredactie. “Net voor de economische crisis van 2008 kostte een vat ruwe olie zo’n 200 euro.” Zolang de voorraden in Europa aangevuld blijven, kunnen we nog niet van een crisis spreken. “België heeft nog voor ongeveer 92 dagen aan oliereserves, die voorlopig nog niet ingezet moeten worden”, kadert Wim Winckelmans. “Er is nog geen toevoerprobleem”.

­

Eén plus één is twee, zou je denken. Geen extreme kosten en geen probleem qua reserves betekenen dan ook dat er geen crisis om de hoek loert. Al houden Stijn en Wim toch een slag om de arm: “De oorlog mag niet te lang duren, anders komt de energiebevoorrading wereldwijd in het gedrang.” Welke rol speelt een zee-engte van zo’n 40 kilometer in dit verhaal? Is de energiebevoorrading enkel een Europees probleem? Is dit nog maar eens bewijs dat België energie-onafhankelijk moet worden?

­

Journalisten Stijn Decock en Wim Winckelmans | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Alexander Lippeveld, Sofie Steenhaut | Eindredactie Gijs op ‘t Roodt | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld