In Gaza sterven almaar meer mensen van de honger, vooral kinderen. Dat komt omdat Israël al maanden veel te weinig hulpgoederen Gaza binnenlaat. Nooit eerder klonk de internationale verontwaardiging zo luid. Steeds meer landen denken na over sancties tegen Israël. Kunnen de beelden van uitgemergelde kinderen een kantelmoment zijn?

­

Journalist Jorn De Cock | Presentatie en (eind)redactie Yves Delepeleire | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

In Gaza sterven almaar meer mensen van de honger, vooral kinderen. Dat komt omdat Israël al maanden veel te weinig hulpgoederen Gaza binnenlaat. Nooit eerder klonk de internationale verontwaardiging zo luid. Steeds meer landen denken na over sancties tegen Israël. Kunnen de beelden van uitgemergelde kinderen een kantelmoment zijn?
­
Journalist Jorn De Cock | Presentatie en (eind)redactie Yves Delepeleire | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Met Alexander Lippeveld en Lise Bonduelle.

DS Vandaag

Hoelang nog kan de wereld verdragen dat in Gaza kinderen sterven van de honger? 

Ruim drie jaar na ChatGPT kon Apple niet echt verrassen met Siri AI. Maar misschien kan het de aarzelende gebruiker wél overtuigen?

Verder hebben we het over hoe stadsverlichting je hooikoorts erger maakt, hoe de nieuwe chip van Microsoft duizend keer sneller niets doet, en over de slimme bril van Meta die in staat is om je gezicht te herkennen maar dat voorlopig toch maar niet zal doen.

Journalisten Dominique Deckmyn, Lennart Fernandes | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert

Bits & atomen | Apple arriveert op het AI-feestje: jaren te laat of net op tijd?

Veel kortere asielprocedures én verplichte solidariteit: dat is de kern van het migratiepact waarmee de Europese lidstaten weer grip willen krijgen op illegale migratie. De inzet is hoog, maar de twijfels zijn groot. Zal het pact echt een verschil maken?




“Als dit niet lukt, dan zit er niets meer in de instrumentenbak”, zegt Bart Beirlant over de inzet van het Europees Migratiepact, dat vanaf vrijdag van kracht is. Falen is geen optie, zegt ook collega Karlien Beckers: “Als je ziet hoe groot de spanningen rond het thema migratie zijn, dan moet er nu een oplossing komen.”




Met het migratiepact wil Europa eindelijk weer grip krijgen op illegale migratie, een onderwerp waar de Europese lidstaten al tien jaar ruzie over maken. Hoe? Wel, met veel kortere asielprocedures én een verplichte solidariteit tussen de lidstaten. Maar zal het pact in de praktijk ook echt werken? En biedt het wel de garantie dat afgewezen asielzoekers ook effectief kunnen worden teruggestuurd?




“Je voelt nu al dat het systeem onder druk zal komen”, vertellen Bart en Karlien. Ook advocaat Kati Verstrepen (Liga voor Mensenrechten) vertelt waarom zij zich grote zorgen maakt. “Als we mensen zo gaan behandelen, zal dat tot vreselijke toestanden leiden.”




Wil je naar onze podcastreeks Weg van Nowak luisteren? Luister en volg hier:

De Standaard

Spotify

Apple podcasts




Credits




Journalisten Bart Beirlant, Karlien Beckers | Presentatie Yves Delepeleire| Redactie en eindredactie Sofie Steenhaut | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert

Veel kortere asielprocedures én verplichte solidariteit: dat is de kern van het migratiepact waarmee de Europese lidstaten weer grip willen krijgen op illegale migratie. De inzet is hoog, maar de twijfels zijn groot. Zal het pact echt een verschil maken?
 
“Als dit niet lukt, dan zit er niets meer in de instrumentenbak”, zegt Bart Beirlant over de inzet van het Europees Migratiepact, dat vanaf vrijdag van kracht is. Falen is geen optie, zegt ook collega Karlien Beckers: “Als je ziet hoe groot de spanningen rond het thema migratie zijn, dan moet er nu een oplossing komen.”
 
Met het migratiepact wil Europa eindelijk weer grip krijgen op illegale migratie, een onderwerp waar de Europese lidstaten al tien jaar ruzie over maken. Hoe? Wel, met veel kortere asielprocedures én een verplichte solidariteit tussen de lidstaten. Maar zal het pact in de praktijk ook echt werken? En biedt het wel de garantie dat afgewezen asielzoekers ook effectief kunnen worden teruggestuurd?
 
“Je voelt nu al dat het systeem onder druk zal komen”, vertellen Bart en Karlien. Ook advocaat Kati Verstrepen (Liga voor Mensenrechten) vertelt waarom zij zich grote zorgen maakt. “Als we mensen zo gaan behandelen, zal dat tot vreselijke toestanden leiden.”
 
Wil je naar onze podcastreeks Weg van Nowak luisteren? Luister en volg hier:
<a href="https://www.standaard.be/podcastreeks/nowak/">De Standaard</a>
<a href="https://open.spotify.com/show/2rMg15HmcC8rbFlCcTfhmM">Spotify</a>
<a href="https://podcasts.apple.com/be/podcast/weg-van-nowak/id1841319563">Apple podcasts</a>
 
Credits
 
Journalisten Bart Beirlant, Karlien Beckers | Presentatie Yves Delepeleire| Redactie en eindredactie Sofie Steenhaut | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert

Waarom het migratiepact voor Europa een do-or-die-moment is

Justitieminister Verlinden wil de wettelijke termijn voor abortus optrekken van twaalf naar veertien weken. Maar achter dit besluit schuilt een ongemakkelijke realiteit, zeggen betrokkenen. Voor de meeste vrouwen die vandaag naar Nederland uitwijken voor een abortus, verandert er nauwelijks iets.

­

“Wij hebben vorig jaar 54 vrouwen geholpen”, zegt Anton Van Dyck, coördinator van Compagnon. Dat is een organisatie die vrouwen in kwetsbare posities begeleidt bij het reizen naar Nederland voor abortuszorg ná de Belgische termijn. “Van die 54 zouden er welgeteld twee geholpen zijn met de nieuwe wetgeving.” Het wetsontwerp dat op tafel ligt van de regering, trekt de abortustermijn in ons land op van twaalf naar veertien weken.

­

Nochtans pleiten experts al jaren voor een veel ruimere hervorming. Hun advies: achttien weken. Dat zijn er nóg vier minder dan bij onze noorderburen, waar abortussen worden uitgevoerd tot in de 22ste week van de zwangerschap. De veertien weken die bij ons op tafel liggen, vormen het resultaat van een compromis dat de coalitie overeind houdt, maar volgens critici veel vrouwen in de kou laat staan.

­

“Er zijn bijvoorbeeld mensen in heel kwetsbare situaties die de weg niet vinden naar de hulpverlening, die niet goed weten wat ze ermee moeten en dan te laat komen bij de dokter”, illustreert journaliste Veerle Beel van de binnenlandredactie. “Vrouwen die het niet op tijd weten, die zich schamen of die het huis niet uit mogen om een abortus te laten uitvoeren binnen de wettelijke termijn.”

­

Waarom blijft abortus zo'n politiek mijnenveld? Wie heeft er uiteindelijk baat bij deze hervorming? En wat betekent dit besluit nu écht voor ongewenst zwangere vrouwen?

­

Wil je naar onze podcastreeks Nowak luisteren? Luister en volg hier: 
De Standaard
Spotify
Apple podcasts

­

Journalist Veerle Beel | Gasten Anton Van Dyck | Presentatie Lise Bonduelle| Redactie Lise Bonduelle, Fien Dillen| Eindredactie Fien Dillen| Audioproductie Joris Van Damme|Muziek Brecht Plasschaert | Quotes AnneliesVerlinden en Oscar Seuntjens uit Terzake (VRT)

Justitieminister Verlinden wil de wettelijke termijn voor abortus optrekken van twaalf naar veertien weken. Maar achter dit besluit schuilt een ongemakkelijke realiteit, zeggen betrokkenen. Voor de meeste vrouwen die vandaag naar Nederland uitwijken voor een abortus, verandert er nauwelijks iets.
­
“Wij hebben vorig jaar 54 vrouwen geholpen”, zegt Anton Van Dyck, coördinator van Compagnon. Dat is een organisatie die vrouwen in kwetsbare posities begeleidt bij het reizen naar Nederland voor abortuszorg ná de Belgische termijn. “Van die 54 zouden er welgeteld twee geholpen zijn met de nieuwe wetgeving.” Het wetsontwerp dat op tafel ligt van de regering, trekt de abortustermijn in ons land op van twaalf naar veertien weken.
­
Nochtans pleiten experts al jaren voor een veel ruimere hervorming. Hun advies: achttien weken. Dat zijn er nóg vier minder dan bij onze noorderburen, waar abortussen worden uitgevoerd tot in de 22ste week van de zwangerschap. De veertien weken die bij ons op tafel liggen, vormen het resultaat van een compromis dat de coalitie overeind houdt, maar volgens critici veel vrouwen in de kou laat staan.
­
“Er zijn bijvoorbeeld mensen in heel kwetsbare situaties die de weg niet vinden naar de hulpverlening, die niet goed weten wat ze ermee moeten en dan te laat komen bij de dokter”, illustreert journaliste Veerle Beel van de binnenlandredactie. “Vrouwen die het niet op tijd weten, die zich schamen of die het huis niet uit mogen om een abortus te laten uitvoeren binnen de wettelijke termijn.”
­
Waarom blijft abortus zo'n politiek mijnenveld? Wie heeft er uiteindelijk baat bij deze hervorming? En wat betekent dit besluit nu écht voor ongewenst zwangere vrouwen?
­
Wil je naar onze podcastreeks Nowak luisteren? Luister en volg hier: 
 <a href="https://www.standaard.be/podcastreeks/nowak/" rel="noreferrer noopener" target="_blank">De Standaard</a> 
 <a href="https://open.spotify.com/show/2rMg15HmcC8rbFlCcTfhmM" rel="noreferrer noopener" target="_blank">Spotify</a> 
 <a href="https://podcasts.apple.com/be/podcast/weg-van-nowak/id1841319563" rel="noreferrer noopener" target="_blank">Apple podcasts</a>
­
Journalist Veerle Beel | Gasten Anton Van Dyck | Presentatie Lise Bonduelle| Redactie Lise Bonduelle, Fien Dillen| Eindredactie Fien Dillen| Audioproductie Joris Van Damme| Muziek Brecht Plasschaert | Quotes Annelies Verlinden en Oscar Seuntjens uit Terzake (VRT)

Hoelang nog kan de wereld verdragen dat in Gaza kinderen sterven van de honger?

In 1 playlist(s)

DS Vandaag

Social links

Recent clips