De gevolgen van de klimaatopwarming worden jaar na jaar voelbaarder. Een van de oplossingen is om massaal te ontharden. Maar toch wordt er – ruim 10 jaar na dat de veelbesproken betonstop de kop op kwam steken – nog steeds heel veel open ruimte ingenomen. Onze collega’s Simon Demeulemeester en Dries De Smet brachten in kaart hoe volgebouwd Vlaanderen vandaag is. Hoe groot is het probleem? En welke oplossingen liggen klaar om de verharding aan te pakken?

Lees meer op standaard.be/groennaargrijs

CREDITS

Journalist Simon Demeulemeester, Dries De Smet | Presentatie Alexander Lippeveld | Redactie Jutte Verelst | Eindredactie Sofie Steenhaut | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

­

De gevolgen van de klimaatopwarming worden jaar na jaar voelbaarder. Een van de oplossingen is om massaal te ontharden. Maar toch wordt er – ruim 10 jaar na dat de veelbesproken betonstop de kop op kwam steken – nog steeds heel veel open ruimte ingenomen. Onze collega’s Simon Demeulemeester en Dries De Smet brachten in kaart hoe volgebouwd Vlaanderen vandaag is. Hoe groot is het probleem? En welke oplossingen liggen klaar om de verharding aan te pakken?
Lees meer op <a href="https://www.standaard.be/tag/van-groen-naar-grijs/">standaard.be/groennaargrijs</a>
CREDITS
Journalist Simon Demeulemeester, Dries De Smet | Presentatie Alexander Lippeveld | Redactie Jutte Verelst | Eindredactie Sofie Steenhaut | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld
­

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Met Alexander Lippeveld en Lise Bonduelle.

DS Vandaag

Hoe we onze bouwwoede maar niet onder controle krijgen

De oorlog in Iran doet de energiemarkt op zijn grondvesten daveren. Letterlijk, want de olie –en gasprijzen schokken en beven dagelijks. De Straat van Hormuz, de zeedoorgang waar een vijfde van het wereldwijde olietransport passeert, blijkt daar een pivotale rol in te spelen.  Moeten we vrezen voor een nieuwe energiecrisis zoals in 2022, of loopt het zo een vaart niet?

­

De oorlog in Iran katapulteerde de prijs van olie maandag ineens tot boven de symbolische kaap van 100 euro per vat. “Dat is veel, maar nog lang niet rampzalig”, sust Stijn Decock van onze economieredactie. “Net voor de economische crisis van 2008 kostte een vat ruwe olie zo’n 200 euro.” Zolang de voorraden in Europa aangevuld blijven, kunnen we nog niet van een crisis spreken. “België heeft nog voor ongeveer 92 dagen aan oliereserves, die voorlopig nog niet ingezet moeten worden”, kadert Wim Winckelmans. “Er is nog geen toevoerprobleem”.

­

Eén plus één is twee, zou je denken. Geen extreme kosten en geen probleem qua reserves betekenen dan ook dat er geen crisis om de hoek loert. Al houden Stijn en Wim toch een slag om de arm: “De oorlog mag niet te lang duren, anders komt de energiebevoorrading wereldwijd in het gedrang.” Welke rol speelt een zee-engte van zo’n 40 kilometer in dit verhaal? Is de energiebevoorrading enkel een Europees probleem? Is dit nog maar eens bewijs dat België energie-onafhankelijk moet worden?

­

Journalisten Stijn Decock en Wim Winckelmans | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Alexander Lippeveld, Sofie Steenhaut | Eindredactie Gijs op ‘t Roodt | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

De oorlog in Iran doet de energiemarkt op zijn grondvesten daveren. Letterlijk, want de olie –en gasprijzen schokken en beven dagelijks. De Straat van Hormuz, de zeedoorgang waar een vijfde van het wereldwijde olietransport passeert, blijkt daar een pivotale rol in te spelen. &nbsp;Moeten we vrezen voor een nieuwe energiecrisis zoals in 2022, of loopt het zo een vaart niet?
­
De oorlog in Iran katapulteerde de prijs van olie maandag ineens tot boven de symbolische kaap van 100 euro per vat. “Dat is veel, maar nog lang niet rampzalig”, sust Stijn Decock van onze economieredactie. “Net voor de economische crisis van 2008 kostte een vat ruwe olie zo’n 200 euro.” Zolang de voorraden in Europa aangevuld blijven, kunnen we nog niet van een crisis spreken. “België heeft nog voor ongeveer 92 dagen aan oliereserves, die voorlopig nog niet ingezet moeten worden”, kadert Wim Winckelmans. “Er is nog geen toevoerprobleem”.
­
Eén plus één is twee, zou je denken. Geen extreme kosten en geen probleem qua reserves betekenen dan ook dat er geen crisis om de hoek loert. Al houden Stijn en Wim toch een slag om de arm: “De oorlog mag niet te lang duren, anders komt de energiebevoorrading wereldwijd in het gedrang.” Welke rol speelt een zee-engte van zo’n 40 kilometer in dit verhaal? Is de energiebevoorrading enkel een Europees probleem? Is dit nog maar eens bewijs dat België energie-onafhankelijk moet worden?
­
Journalisten Stijn Decock en Wim Winckelmans | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Alexander Lippeveld, Sofie Steenhaut | Eindredactie Gijs op ‘t Roodt | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld

Is er reden tot paniek, nu de olie- en gasprijzen als een jojo op en neer gaan?

De pensioenplannen van de federale regering lijken vooral vrouwen te treffen. Door het opnemen van zorgtaken binnen het gezin, kiezen vrouwen er vaker voor minder te werken. Net die beslissing kan hen nu zuur opbreken. Vaart de regering-De Wever vooral een asociale koers met deze beslissingen?
“Als 30-jarige stond ik niet stil bij mijn pensioen, toen wou ik vooral voor mijn kinderen zorgen”, blikt Solange Peirsegaele terug. “Als wij toen hadden geweten dat de spelregels zomaar veranderd zouden worden, hadden we ons huishouden anders ingericht.”

Solange is niet de enige met die bedenking. De magische grens om recht te hebben op een volledig pensioen, zonder pensioenmalus, blijkt voor sommige vrouwen onhaalbaar. Dat komt omdat ze soms minder dan halftijds werkten, om zorgtaken op te nemen voor familieleden.

Collega’s Jeroen Struys van de politieke redactie en Johan Rasking van de economieredactie hebben zeker begrip voor de situatie waarin Solange zich bevindt. Ze merken op dat er nog heel wat losse eindjes aan dit regeerakkoord zijn en dat er nog heel veel onduidelijkheid heerst rond deze pensioenhervorming.

Zijn vrouwen terecht ongerust over hun pensioenperspectief? En hoe kadert deze pensioenhervorming in de plannen van de regering?

Journalist Jeroen Struys en Johan Rasking | Presentatie Lise Bonduelle | (Eind)redactie Gijs Op ’t Roodt | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld   

Pensioenhervorming treft vooral vrouwen: “Jambon mag eens een week bij ons thuis komen meedraaien”

De Golfstaten staan bekend als een veilige oase in het woelige Midden-Oosten, waar het goed vertoeven en investeren is. En hun economieën draaien als een tierelier. Maar hoe kwetsbaar is al hun rijkdom, nu ook zij in een oorlog zijn meegezogen?

­

Je krijgt hier een voorsmaakje, de volledige aflevering hoor je in het kanaal van Kop of munt op je favoriete podcastplatform. Volg en luister hier:

Spotify

Apple podcasts

DS Podcast

De Standaard

­

“De Golfstaten hebben zichzelf de voorbije veertig jaar met hun oliegeld op de wereldkaart gezet”, vertelt Korneel Delbeke. “Ze proberen hun imago ook ten koste van alles te beschermen. Maar als je plots bommen op je hoofd krijgt, verandert dat de state of mind daar.”

­

Dat imago van de Golfstaten is er één van een veilige oase in het woelige Midden-Oosten, een belastingvrij paradijs én een topbestemming voor luxetoeristen.

­

Ligt dat imago aan diggelen, nu ook de Golfstaten zijn meegesleurd in de oorlog tussen de VS en Iran? Wat is de economische impact op de Golfstaten? En welke invloed ondervinden wij hier in Europa?

­

Alina Churikova praat erover met economiejournalist Korneel Delbeke in een nieuwe aflevering van onze wekelijkse economiepodcast Kop of munt.

De Golfstaten staan bekend als een veilige oase in het woelige Midden-Oosten, waar het goed vertoeven en investeren is. En hun economieën draaien als een tierelier. Maar hoe kwetsbaar is al hun rijkdom, nu ook zij in een oorlog zijn meegezogen?
­
Je krijgt hier een voorsmaakje, de volledige aflevering hoor je in het kanaal van Kop of munt op je favoriete podcastplatform. Volg en luister hier:
<a href="https://open.spotify.com/show/0ye6hkXZCSqhe7jKbzg356">Spotify</a>
<a href="https://podcasts.apple.com/be/podcast/kop-of-munt/id1810726584?l=nl">Apple podcasts</a>
<a href="https://podcast.standaard.be/podcast/569437">DS Podcast</a>
<a href="https://www.standaard.be/podcastreeks/kop-of-munt/">De Standaard</a>
­
“De Golfstaten hebben zichzelf de voorbije veertig jaar met hun oliegeld op de wereldkaart gezet”, vertelt Korneel Delbeke. “Ze proberen hun imago ook ten koste van alles te beschermen. Maar als je plots bommen op je hoofd krijgt, verandert dat de state of mind daar.”
­
Dat imago van de Golfstaten is er één van een veilige oase in het woelige Midden-Oosten, een belastingvrij paradijs én een topbestemming voor luxetoeristen.
­
Ligt dat imago aan diggelen, nu ook de Golfstaten zijn meegesleurd in de oorlog tussen de VS en Iran? Wat is de economische impact op de Golfstaten? En welke invloed ondervinden wij hier in Europa?
­
Alina Churikova praat erover met economiejournalist Korneel Delbeke in een nieuwe aflevering van onze wekelijkse economiepodcast Kop of munt.

Hoe we onze bouwwoede maar niet onder controle krijgen

In 1 playlist(s)

DS Vandaag

Social links

Recent clips