De redactie van DS Vandaag is met vakantie tot 3 augustus. Maar geen nood. Deze week publiceren we de reeks De Vioolbouwes waarin Rina Govers de restauratie volgt van een Stradivarius voor haar man Baptiste Argouarc'h.

­

In deze aflevering

­

Jan Strick zoekt in zijn houtzolder een geschikt stuk hout voor de restauratie van de Stradivariusviool. De nerven van dat houtstuk moeten perfect passen met de nerven van de viool. Stradivarius gebruikte 300 jaar geleden hetzelfde soort hout, uit dezelfde vallei: de Val di Fiemme in de Italiaanse Alpen. Na verschillende stukken te vergelijken vindt Jan het geschikte stuk hout. Dat wordt door Baptiste gebakken in zijn keuken oven zodat het de perfecte tint krijgt. Daarna schaaft Baptiste het tot de juiste dikte en voegt hij het toe aan het instrument. Het oude en nieuwe hout worden letterlijk met elkaar verbonden, over eeuwen heen.

Deze  podcast kwam tot stand met de steun van de Erfgoedcel van de Vlaamse gemeenschapscommissie, het Vlaams Audiovisueel Fonds van de Vlaamse overheid (VAF) en Maison Bernard.

­
Redactie en muziek: Baptiste Argouarc’h
Dramaturgie en eindredactie:  Wederik De Backer
Opnames, montage en regie: Rina Govers
Miixage en sounddesign: Joris Van Damme

De redactie van DS Vandaag is met vakantie tot 3 augustus. Maar geen nood. Deze week publiceren we de reeks De Vioolbouwes waarin Rina Govers de restauratie volgt van een Stradivarius voor haar man Baptiste Argouarc'h.
­
In deze aflevering
­
Jan Strick zoekt in zijn houtzolder een geschikt stuk hout voor de restauratie van de Stradivariusviool. De nerven van dat houtstuk moeten perfect passen met de nerven van de viool. Stradivarius gebruikte 300 jaar geleden hetzelfde soort hout, uit dezelfde vallei: de Val di Fiemme in de Italiaanse Alpen. Na verschillende stukken te vergelijken vindt Jan het geschikte stuk hout. Dat wordt door Baptiste gebakken in zijn keuken oven zodat het de perfecte tint krijgt. Daarna schaaft Baptiste het tot de juiste dikte en voegt hij het toe aan het instrument. Het oude en nieuwe hout worden letterlijk met elkaar verbonden, over eeuwen heen.
Deze &nbsp;podcast kwam tot stand met de steun van de Erfgoedcel van de Vlaamse gemeenschapscommissie, het Vlaams Audiovisueel Fonds van de Vlaamse overheid (VAF) en Maison Bernard.
­
<ul>
 <li>Redactie en muziek: Baptiste Argouarc’h</li>
 <li>Dramaturgie en eindredactie: &nbsp;Wederik De Backer</li>
 <li>Opnames, montage en regie: Rina Govers</li>
 <li>Miixage en sounddesign: Joris Van Damme</li>
</ul>

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Hosts: Alexander Lippeveld, Marjan Justaert en Yves Delepeleire.

In DS Vandaag zoomt een journalist van De Standaard elke weekdag in op een actuele kwestie. Met Alexander Lippeveld en Lise Bonduelle.

DS Vandaag

In DS Vandaag diept de redactie van De Standaard elke dag  één nieuwsverhaal uit. Hosts: Marjan Justaert, Lise Bonduelle en Yves Delepeleire. 

De vioolbouwers (3) | Een stuk hout dat twee vioolbouwers met elkaar verbindt


"We bleven geloven dat grote bosbranden voor elders en later zouden zijn." Zo luidde de kop boven de opiniebijdrage van David Van Reybrouck, Denker der Nederlanden, maandag in De Standaard. De tekst raakte een snaar bij opvallend veel mensen. Zal zijn wake-up call (deze keer écht) tot politieke actie leiden?

­

Hij schreef dé opiniebijdrage van de week, zoveel is zeker. Alleen al de Instagrampost van De Standaard over de cri du coeur van David Van Reybrouck werd tienduizenden keren gelezen, geliket en gedeeld. 's Anderendaags publiceerde de Nederlandse krant Trouw prompt de integrale tekst op de voorpagina.

­

In zijn tekst verbindt de schrijver de vernietigende brand in de Hoge Venen aan de opwarming van de aarde. "Mogelijk is de natuurbrand door de mens aangestoken", zegt hij in onze podcaststudio, "maar het is te gemakkelijk om het daarop te houden. Laat ons oorzaak en aanleiding niet verwarren. De extreme droogte en hittegolven die de brand in de hand werken, zijn een gevolg van de klimaatverandering."

­

Veel mensen - méér dan enkel de groene kiezers – liggen ervan wakker, zo blijkt uit de reacties op Van Reybroucks opinie, maar ook uit andere cijfers. "Uit een recent onderzoek van de FOD Volksgezondheid blijkt dat 83 procent van de mensen vindt dat we de klimaattransitie minstens op dit tempo of sneller moeten verderzetten. Er is dus een ontzettend groot draagvlak voor een ambitieus klimaatbeleid."

­

Met veel vuur breekt Van Reybrouck een lans voor moedige maatregelen die het kortetermijndenken overstijgen. "Ik verwacht van bewindslui dat ze ook zeggen dat een aantal dingen pijn gaan doen. Ik verwacht geen Sinterklaas-verhaaltjes." Het is broodnodig, concludeert hij, want wat deze week onomstotelijk bewezen is, is dat natuurrampen geen ver-van-mijn-bedshow meer zijn, ze gebeuren hier en nu, bij ons. En dat de klimaatverandering vandaag het grootste veiligheidsrisico vormt voor een samenleving.

­

Gast David Van Reybrouck | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Alina Churikova, Ima Posselt, Marjan Justaert | Eindredactie Alina Churikova | Audioproductie Joris Van Damme |Muziek Brecht Plasschaert

"We bleven geloven dat grote bosbranden voor elders en later zouden zijn." Zo luidde de kop boven de opiniebijdrage van David Van Reybrouck, Denker der Nederlanden, maandag in De Standaard. De tekst raakte een snaar bij opvallend veel mensen. Zal zijn wake-up call (deze keer écht) tot politieke actie leiden?
­
Hij schreef dé opiniebijdrage van de week, zoveel is zeker. Alleen al de Instagrampost van De Standaard over de cri du coeur van David Van Reybrouck werd tienduizenden keren gelezen, geliket en gedeeld. 's Anderendaags publiceerde de Nederlandse krant Trouw prompt de integrale tekst op de voorpagina.
­
In zijn tekst verbindt de schrijver de vernietigende brand in de Hoge Venen aan de opwarming van de aarde. "Mogelijk is de natuurbrand door de mens aangestoken", zegt hij in onze podcaststudio, "maar het is te gemakkelijk om het daarop te houden. Laat ons oorzaak en aanleiding niet verwarren. De extreme droogte en hittegolven die de brand in de hand werken, zijn een gevolg van de klimaatverandering."
­
Veel mensen - méér dan enkel de groene kiezers – liggen ervan wakker, zo blijkt uit de reacties op Van Reybroucks opinie, maar ook uit andere cijfers. "Uit een recent onderzoek van de FOD Volksgezondheid blijkt dat 83 procent van de mensen vindt dat we de klimaattransitie minstens op dit tempo of sneller moeten verderzetten. Er is dus een ontzettend groot draagvlak voor een ambitieus klimaatbeleid."
­
Met veel vuur breekt Van Reybrouck een lans voor moedige maatregelen die het kortetermijndenken overstijgen. "Ik verwacht van bewindslui dat ze ook zeggen dat een aantal dingen pijn gaan doen. Ik verwacht geen Sinterklaas-verhaaltjes." Het is broodnodig, concludeert hij, want wat deze week onomstotelijk bewezen is, is dat natuurrampen geen ver-van-mijn-bedshow meer zijn, ze gebeuren hier en nu, bij ons. En dat de klimaatverandering vandaag het grootste veiligheidsrisico vormt voor een samenleving.
­
Gast David Van Reybrouck | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Alina Churikova, Ima Posselt, Marjan Justaert | Eindredactie Alina Churikova | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert

De wake-upcall van David Van Reybrouck na de veenbrand: "Stop met klimaat te framen als een links of groen thema!" 

De oorlog in Oekraïne lijkt soms naar de achtergrond verdwenen. Maar op het terrein wordt hij alleen maar dodelijker. Juli was zelfs de dodelijkste maand voor Oekraïense burgers sinds de eerste maanden van de oorlog. De grootste oorzaak is een nijpend tekort aan luchtafweer door het wegvallen van Amerikaanse steun.

­

Dat zet een ongemakkelijke tegenstelling op scherp. Oekraïne boekt lokaal terreinwinst en slaagt er steeds beter in om Rusland diep op eigen grondgebied te raken. Maar Rusland blijft raketten en drones produceren, krijgt steun van onder meer Noord-Korea en past zijn strategie telkens opnieuw aan. Zo blijft de oorlog zichzelf voeden: elke aanval lokt een zwaardere tegenaanval uit.

­

Daarbovenop valt de Amerikaanse steun grotendeels weg en ook de steun van Europa blijkt niet onvoorwaardelijk. En terwijl vredesgesprekken zo goed als stilgevallen zijn, rekent Vladimir Poetin erop dat de oorlogsmoeheid in het Westen alleen maar groter wordt. “Poetin blijft ervan overtuigd dat hij de langste adem heeft,” zegt buitenlandjournalist Dominique Minten.

­

Is Oekraïne dan echt aan de winnende hand, zoals het de voorbije maanden soms leek? Of wordt deze oorlog juist uitzichtlozer? Buitenlandjournalist Dominique Minten legt uit waarom een doorbraak verder weg lijkt dan ooit en waarom wat er in Oekraïne gebeurt ook Europa steeds dichter raakt.

­

CREDITS

Journalist Dominique Minten| Presentatie Lise Bonduelle| Redactie Lise Bonduelle, Tara Van Eycken| Eindredactie Tara Van Eycken| Audioproductie Brecht Plasschaert| Muziek Brecht Plasschaert

De oorlog in Oekraïne lijkt soms naar de achtergrond verdwenen. Maar op het terrein wordt hij alleen maar dodelijker. Juli was zelfs de dodelijkste maand voor Oekraïense burgers sinds de eerste maanden van de oorlog. De grootste oorzaak is een nijpend tekort aan luchtafweer door het wegvallen van Amerikaanse steun.
­
Dat zet een ongemakkelijke tegenstelling op scherp. Oekraïne boekt lokaal terreinwinst en slaagt er steeds beter in om Rusland diep op eigen grondgebied te raken. Maar Rusland blijft raketten en drones produceren, krijgt steun van onder meer Noord-Korea en past zijn strategie telkens opnieuw aan. Zo blijft de oorlog zichzelf voeden: elke aanval lokt een zwaardere tegenaanval uit.
­
Daarbovenop valt de Amerikaanse steun grotendeels weg en ook de steun van Europa blijkt niet onvoorwaardelijk. En terwijl vredesgesprekken zo goed als stilgevallen zijn, rekent Vladimir Poetin erop dat de oorlogsmoeheid in het Westen alleen maar groter wordt. “Poetin blijft ervan overtuigd dat hij de langste adem heeft,” zegt buitenlandjournalist Dominique Minten.
­
Is Oekraïne dan echt aan de winnende hand, zoals het de voorbije maanden soms leek? Of wordt deze oorlog juist uitzichtlozer? Buitenlandjournalist Dominique Minten legt uit waarom een doorbraak verder weg lijkt dan ooit en waarom wat er in Oekraïne gebeurt ook Europa steeds dichter raakt.
­
CREDITS
Journalist Dominique Minten| Presentatie Lise Bonduelle| Redactie Lise Bonduelle, Tara Van Eycken| Eindredactie Tara Van Eycken| Audioproductie Brecht Plasschaert| Muziek Brecht Plasschaert

Terwijl wij wegkijken, wordt de oorlog in Oekraïne almaar dodelijker 

Op een paar dagen tijd transformeerden de Hoge Venen – een populaire trekpleister – van idylle naar inferno. De grootste natuurbrand uit de recente geschiedenis legde al 3.000 hectare in de as. Nochtans wíst men van bepaalde risico's. Hoe is het zover kunnen komen?

­

De koning zakte maandag af naar de Hoge Venen, om de hulpdiensten en buurtbewoners een hart onder de riem te steken. Sinds vrijdag woedt in de streek rond de Baraque Michel een wilde veenbrand, die bij het opnemen van deze podcast nog altijd niet onder controle was. Volgens minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin (MR) is het duidelijk dat "de klimaatverandering de brand heeft doen ontsporen". De kamercommissie Binnenlandse Zaken komt vervroegd bijeen.

­

Dé vraag: hoe is het zo snel kunnen escaleren? Ter plaatse zijn de mensen (nog) niet bezig met de zoektocht naar een zondenbok, vertelt collega Yumi Demeyere, die sinds zaterdag in de regio is. "Er heerst een enorme solidariteit onder de mensen en met de hulpverleners", stelt ze vast. Yumi ondervond aan den lijve hoe akelig het is als de rook met rasse schreden nadert en 's nachts de lucht verandert in een oranjerode gloed. "Ik heb mijn wekker elke twee uur laten afgaan om te kunnen vertrekken als het vuur te dichtbij zou komen."

­

­

Nochtans komt de brand niet uit de lucht vallen, weet Lennart Fernandes van de wetenschapsredactie. De veengrond van de Hoge Venen zou de natste van België moeten zijn, maar door (bewuste) drainage is hij enorm brandbaar geworden. "Daar komt bij dat we net als in de rest van Europa deze zomer een uitzonderlijke droogte hebben meegemaakt, aangewakkerd door de klimaatverandering. Met die cocktail van elementen was het een kwestie van tijd voor het eens fout ging lopen."

Waarom was ons land niet beter voorbereid? Hoe gaat het intussen met de buurtbewoners? En krijgt de brand nog een politiek staartje?

­

Journalisten Yumi Demeyere en Lennart Fernandes | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Ima Posselt, Marjan Justaert | Eindredactie Fien Dillen | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert

Op een paar dagen tijd transformeerden de Hoge Venen – een populaire trekpleister – van idylle naar inferno. De grootste natuurbrand uit de recente geschiedenis legde al 3.000 hectare in de as. Nochtans wíst men van bepaalde risico's. Hoe is het zover kunnen komen?
­
De koning zakte maandag af naar de Hoge Venen, om de hulpdiensten en buurtbewoners een hart onder de riem te steken. Sinds vrijdag woedt in de streek rond de Baraque Michel een wilde veenbrand, die bij het opnemen van deze podcast nog altijd niet onder controle was. Volgens minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin (MR) is het duidelijk dat "de klimaatverandering de brand heeft doen ontsporen". De kamercommissie Binnenlandse Zaken komt vervroegd bijeen.
­
Dé vraag: hoe is het zo snel kunnen escaleren? Ter plaatse zijn de mensen (nog) niet bezig met de zoektocht naar een zondenbok, vertelt collega Yumi Demeyere, die sinds zaterdag in de regio is. "Er heerst een enorme solidariteit onder de mensen en met de hulpverleners", stelt ze vast. Yumi ondervond aan den lijve hoe akelig het is als de rook met rasse schreden nadert en 's nachts de lucht verandert in een oranjerode gloed. "Ik heb mijn wekker elke twee uur laten afgaan om te kunnen vertrekken als het vuur te dichtbij zou komen."
­
­
Nochtans komt de brand niet uit de lucht vallen, weet Lennart Fernandes van de wetenschapsredactie. De veengrond van de Hoge Venen zou de natste van België moeten zijn, maar door (bewuste) drainage is hij enorm brandbaar geworden. "Daar komt bij dat we net als in de rest van Europa deze zomer een uitzonderlijke droogte hebben meegemaakt, aangewakkerd door de klimaatverandering. Met die cocktail van elementen was het een kwestie van tijd voor het eens fout ging lopen."
Waarom was ons land niet beter voorbereid? Hoe gaat het intussen met de buurtbewoners? En krijgt de brand nog een politiek staartje?
­
Journalisten Yumi Demeyere en Lennart Fernandes | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Ima Posselt, Marjan Justaert | Eindredactie Fien Dillen | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert

De vioolbouwers (3) | Een stuk hout dat twee vioolbouwers met elkaar verbindt

In 1 playlist(s)

DS Vandaag

Social links

Recent clips