Met Miranda Klaver. Godsdienstsocioloog aan de Vrije Universiteit Amsterdam.
De leus ‘God geneest iedereen’ van Tom de Wal stond afgelopen tijd weer volop in de belangstelling. Hoewel deze uitspraak ook door veel evangelische christenen in twijfel wordt getrokken, is het bidden om genezing een van de kernaspecten van de evangelische beweging. Waarop baseren evangelische christenen dat geloof?
Sinds bekende genezingspredikers uit de Verenigde Staten als T.L. Osborn eind jaren vijftig het Malieveld vulden met duizenden mensen, is de interesse in het gebruik enorm gegroeid.   Maar hoe zat het al die eeuwen hiervoor? Waren christenen in Nederland gebedsgenezing eeuwenlang gewoon vergeten? Zeker niet, zegt Miranda, ‘er zijn altijd opwekkingsbewegingen geweest waarin gebedsgenezing werd verkondigd’. Ze neemt ons mee van de Vroege Kerk - waar ziekte als demonische macht werd beschouwd - naar de Middeleeuwen, de Reformatie en de religieuze opwekkingen in de 18e en 19e eeuw.
Vandaag de dag zijn christenen verdeeld over de vraag of gebedsgenezing nog plaatsvindt, maar hoe duid je dit eigenlijk theologisch? Wanneer mag je spreken van ‘goddelijke genezing’? En wat zijn de risico’s als je blijft verlangen naar bovennatuurlijke genezing? Miranda deed jarenlang onderzoek naar het fenomeen en deelt haar bevindingen.