Op een ochtend in november 2025 loopt de 52-jarige Hanifi naar zijn auto. Onder zijn ruitenwisser zit een briefje: hij zou een schuld hebben bij Agit en die moet hij betalen.

Hanifi loopt zijn huis weer in en belt Agit. De conclusie van het gesprek is dat de schuld toch niet zou bestaan en de twee spreken af om het de volgende dag verder uit te praten, bij Hanifi in de straat.

Hanifi trommelt zijn zoon, een bemiddelaar en nog twee anderen op. Ze staan te wachten als Agit in een witte auto de straat in rijdt. Vanaf dat moment is het onduidelijk wat er is gebeurd: volgens de familie van Hanifi stapt Agit uit en schiet hij direct op Hanifi, die dat niet overleeft. Volgens Agit is er juist een worsteling, waarna hij zich verdedigt door op Hanifi te schieten.

In de rechtbank vertelt Agit dat opnieuw. Terwijl hij dat vertelt, lopen de emoties hoog op. Hanifi’s weduwe is erg emotioneel en toont een foto van haar man. Hanifi’s zoon vraagt in zijn slachtofferverklaring om antwoord op de vraag waarom dit is gebeurd.

Verslaggever Theresia Schouten volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Er waren veel emoties in de zaal. Voor de kinderen van het gezin van Hanifi is het erg lastig; zijn weduwe vertelt dat het gezin verscheurd is door de dood van Hanifi. Ze vragen zich af wat er gebeurd is en het lijkt me erg lastig dat daar mogelijk nooit een antwoord op komt.”