­De Stradivarius is bijna klaar om terug bespeeld te worden, er ontbreken enkel nog snaren. Voor internationaal expert Peter Biddulph wordt de bijna volledig gerestaureerde Stradivarius viool uit de kluis gehaald. Hij is onder de indruk van de restauratie van Baptiste en benadrukt hij hoe sterk het uitzicht en de afwerking van een instrument de waarde mee bepalen. De uiteindelijke test blijft echter de klank, wanneer de viool opnieuw zal klinken in een concertzaal. Een instrument blijven bespelen en restaureren is voor Peter een manier van conserveren. 




Voor Anne-Emmanuelle Ceulemans betekent conserveren iets anders. Zij is curator van de Europese snaarinstrumenten collectie in het Brusselse muziekinstrumentenmuseum. De instrumenten die in het museum liggen, worden nooit meer bespeeld. Ze toont hoe instrumenten door de eeuwen heen vaak werden aangepast en herwerkt, en hoe het idee van Stradivarius als “genie” mee is gevormd door geschiedenis en verbeelding. En hoe de viool waar Baptiste aan werkt het resultaat is van een collectief werk. En tot slot, weerklinkt de viool na één jaar restauratie opnieuw

­

Deze  podcast kwam tot stand met de steun van de Erfgoedcel van de Vlaamse gemeenschapscommissie, het Vlaams Audiovisueel Fonds van de Vlaamse overheid (VAF) en Maison Bernard.

­
Redactie en muziek: Baptiste Argouarc’h
Dramaturgie en eindredactie:  Wederik De Backer
Opnames, montage en regie: Rina Govers
Miixage en sounddesign: Joris Van Damme

­

­De Stradivarius is bijna klaar om terug bespeeld te worden, er ontbreken enkel nog snaren. Voor internationaal expert Peter Biddulph wordt de bijna volledig gerestaureerde Stradivarius viool uit de kluis gehaald. Hij is onder de indruk van de restauratie van Baptiste en benadrukt hij hoe sterk het uitzicht en de afwerking van een instrument de waarde mee bepalen. De uiteindelijke test blijft echter de klank, wanneer de viool opnieuw zal klinken in een concertzaal. Een instrument blijven bespelen en restaureren is voor Peter een manier van conserveren.&nbsp;
 
Voor Anne-Emmanuelle Ceulemans betekent conserveren iets anders. Zij is curator van de Europese snaarinstrumenten collectie in het Brusselse muziekinstrumentenmuseum. De instrumenten die in het museum liggen, worden nooit meer bespeeld. Ze toont hoe instrumenten door de eeuwen heen vaak werden aangepast en herwerkt, en hoe het idee van Stradivarius als “genie” mee is gevormd door geschiedenis en verbeelding. En hoe de viool waar Baptiste aan werkt het resultaat is van een collectief werk. En tot slot, weerklinkt de viool na één jaar restauratie opnieuw
­
Deze &nbsp;podcast kwam tot stand met de steun van de Erfgoedcel van de Vlaamse gemeenschapscommissie, het Vlaams Audiovisueel Fonds van de Vlaamse overheid (VAF) en Maison Bernard.
­
<ul>
 <li>Redactie en muziek: Baptiste Argouarc’h</li>
 <li>Dramaturgie en eindredactie: &nbsp;Wederik De Backer</li>
 <li>Opnames, montage en regie: Rina Govers</li>
 <li>Miixage en sounddesign: Joris Van Damme</li>
</ul>
­

Weerklank - de meester schrijft zijn naam (afl.5)


­In het Zuid-China Dafen village,  maken schilders dag in dag uit kopieën van meesterwerken zoals de Mona Lisa. Die schilders zijn opgeleid aan kunstacademies. Snel en Geroutineerd maken zij perfecte replica’s die wereldwijd in hotels en kantoren belanden. Zijn deze schilders kunstenaars?  Rina  heeft dezelfde vraag wanneer ze het vioolbouwatelier binnenstapt, waar ook gewerkt wordt met modellen van oude meesters zoals Stradivarius, Amati en Guarneri.

­

Op een zaterdagochtend werkt Jan Strick aan een nieuwbouw cello. Dit instrument is gebaseerd op een Stradivarius-model en werd aangepast voor moderne muzikanten. Hij vertelt hoe hij al op jonge leeftijd vioolbouwer wilde worden en hoe elke vioolbouwer stap voor stap zijn eigen stijl ontwikkelt. In het atelier wordt duidelijk dat elke maker een eigen stempel achterlaat. Schoonheid blijkt niet te zitten in een perfecte reproductie, maar in karakter en ervaring. Net de imperfectie maakt de instrumenten van Stradivarius zo mooi. Wanneer Baptiste de oude Stradivarius retoucheert ziet hij er een persoon inzien, die hij wilt laten herleven.

­

Deze  podcast kwam tot stand met de steun van de Erfgoedcel van de Vlaamse gemeenschapscommissie, het Vlaams Audiovisueel Fonds van de Vlaamse overheid (VAF) en Maison Bernard.

­
Redactie en muziek: Baptiste Argouarc’h
Dramaturgie en eindredactie:  Wederik De Backer
Opnames, montage en regie: Rina Govers
Miixage en sounddesign: Joris Van Damme

­In het Zuid-China Dafen village, &nbsp;maken schilders dag in dag uit kopieën van meesterwerken zoals de Mona Lisa. Die schilders zijn opgeleid aan kunstacademies. Snel en Geroutineerd maken zij perfecte replica’s die wereldwijd in hotels en kantoren belanden. Zijn deze schilders kunstenaars? &nbsp;Rina &nbsp;heeft dezelfde vraag wanneer ze het vioolbouwatelier binnenstapt, waar ook gewerkt wordt met modellen van oude meesters zoals Stradivarius, Amati en Guarneri.
­
Op een zaterdagochtend werkt Jan Strick aan een nieuwbouw cello. Dit instrument is gebaseerd op een Stradivarius-model en werd aangepast voor moderne muzikanten. Hij vertelt hoe hij al op jonge leeftijd vioolbouwer wilde worden en hoe elke vioolbouwer stap voor stap zijn eigen stijl ontwikkelt. In het atelier wordt duidelijk dat elke maker een eigen stempel achterlaat. Schoonheid blijkt niet te zitten in een perfecte reproductie, maar in karakter en ervaring. Net de imperfectie maakt de instrumenten van Stradivarius zo mooi. Wanneer Baptiste de oude Stradivarius retoucheert ziet hij er een persoon inzien, die hij wilt laten herleven.
­
Deze &nbsp;podcast kwam tot stand met de steun van de Erfgoedcel van de Vlaamse gemeenschapscommissie, het Vlaams Audiovisueel Fonds van de Vlaamse overheid (VAF) en Maison Bernard.
­
<ul>
 <li>Redactie en muziek: Baptiste Argouarc’h</li>
 <li>Dramaturgie en eindredactie: &nbsp;Wederik De Backer</li>
 <li>Opnames, montage en regie: Rina Govers</li>
 <li>Miixage en sounddesign: Joris Van Damme</li>
</ul>

Heraanraken | Elke vioolbouwer laat een spoor achter  (Afl.4) 


Jan Strick zoekt in zijn houtzolder een geschikt stuk hout voor de restauratie van de Stradivariusviool. De nerven van dat houtstuk moeten perfect passen met de nerven van de viool. Stradivarius gebruikte 300 jaar geleden hetzelfde soort hout, uit dezelfde vallei: de Val di Fiemme in de Italiaanse Alpen. Na verschillende stukken te vergelijken vindt Jan het geschikte stuk hout. Dat wordt door Baptiste gebakken in zijn keuken oven zodat het de perfecte tint krijgt. Daarna schaaft Baptiste het tot de juiste dikte en voegt hij het toe aan het instrument. Het oude en nieuwe hout worden letterlijk met elkaar verbonden, over eeuwen heen.

­

Deze  podcast kwam tot stand met de steun van de Erfgoedcel van de Vlaamse gemeenschapscommissie, het Vlaams Audiovisueel Fonds van de Vlaamse overheid (VAF) en Maison Bernard.
Redactie en muziek: Baptiste Argouarc’h
Dramaturgie en eindredactie:  Wederik De Backer
Opnames, montage en regie: Rina Govers
Miixage en sounddesign: Joris Van Damme

Jan Strick zoekt in zijn houtzolder een geschikt stuk hout voor de restauratie van de Stradivariusviool. De nerven van dat houtstuk moeten perfect passen met de nerven van de viool. Stradivarius gebruikte 300 jaar geleden hetzelfde soort hout, uit dezelfde vallei: de Val di Fiemme in de Italiaanse Alpen. Na verschillende stukken te vergelijken vindt Jan het geschikte stuk hout. Dat wordt door Baptiste gebakken in zijn keuken oven zodat het de perfecte tint krijgt. Daarna schaaft Baptiste het tot de juiste dikte en voegt hij het toe aan het instrument. Het oude en nieuwe hout worden letterlijk met elkaar verbonden, over eeuwen heen.
­
Deze &nbsp;podcast kwam tot stand met de steun van de Erfgoedcel van de Vlaamse gemeenschapscommissie, het Vlaams Audiovisueel Fonds van de Vlaamse overheid (VAF) en Maison Bernard.
<ul>
 <li>Redactie en muziek: Baptiste Argouarc’h</li>
 <li>Dramaturgie en eindredactie: &nbsp;Wederik De Backer</li>
 <li>Opnames, montage en regie: Rina Govers</li>
 <li>Miixage en sounddesign: Joris Van Damme</li>
</ul>

Een stuk hout dat twee vioolbouwers met elkaar verbindt. (Afl.3) 


Waardevolle instrumenten hebben een stamboom die teruggaat tot het jaar waarin ze vervaardigd werden. Ook deze Stradivarius werd al door vele handen bespeeld en gerestaureerd. Dat draagt bij aan haar verhaal en aan haar waarde. Jan Strick en zijn zoon Mathijs bekijken en bespreken een online veiling van oude strijkinstrumenten. Ondertussen werkt Baptiste aan de restauratie van de 300 jaar oude viool. Hij verwijdert oude retouches en probeert het instrument zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke staat te brengen. Maar hoe “origineel” kan zo’n viool nog zijn? Want deze oude strijkinstrumenten werden doorheen de tijd zo fel aangepast, in functie van de evoluties binnen de klassieke muziek. Cellist Luc Tootens komt met zijn instrument langs in het atelier. Net als zoveel andere muzikanten.

­

Deze  podcast kwam tot stand met de steun van de Erfgoedcel van de Vlaamse gemeenschapscommissie, het Vlaams Audiovisueel Fonds van de Vlaamse overheid (VAF) en Maison Bernard.

­
Redactie en muziek: Baptiste Argouarc’h
Dramaturgie en eindredactie:  Wederik De Backer
Opnames, montage en regie: Rina Govers
Miixage en sounddesign: Joris Van Damme

Waardevolle instrumenten hebben een stamboom die teruggaat tot het jaar waarin ze vervaardigd werden. Ook deze Stradivarius werd al door vele handen bespeeld en gerestaureerd. Dat draagt bij aan haar verhaal en aan haar waarde. Jan Strick en zijn zoon Mathijs bekijken en bespreken een online veiling van oude strijkinstrumenten. Ondertussen werkt Baptiste aan de restauratie van de 300 jaar oude viool. Hij verwijdert oude retouches en probeert het instrument zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke staat te brengen. Maar hoe “origineel” kan zo’n viool nog zijn? Want deze oude strijkinstrumenten werden doorheen de tijd zo fel aangepast, in functie van de evoluties binnen de klassieke muziek. Cellist Luc Tootens komt met zijn instrument langs in het atelier. Net als zoveel andere muzikanten.
­
Deze &nbsp;podcast kwam tot stand met de steun van de Erfgoedcel van de Vlaamse gemeenschapscommissie, het Vlaams Audiovisueel Fonds van de Vlaamse overheid (VAF) en Maison Bernard.
­
<ul>
 <li>Redactie en muziek: Baptiste Argouarc’h</li>
 <li>Dramaturgie en eindredactie: &nbsp;Wederik De Backer</li>
 <li>Opnames, montage en regie: Rina Govers</li>
 <li>Miixage en sounddesign: Joris Van Damme</li>
</ul>

Een oud instrument draagt een geschiedenis in zich (Afl.2)


Van jongs af aan wou de Bretoense Baptiste Argouarc'h vioolbouwer worden. Die passie bracht hem naar Brussel. Zijn partner Rina Govers volgde zijn metier altijd vanop de zijlijn. Maar toen Baptiste een ingrijpende restauratie van een Stradivarius startte, besloot de podcastmaakster hem gedurende dat één jaar durende proces te volgen.

­

De instrumenten van Stradivarius zijn investeringsobjecten, met prijzen die tot in de miljoenen gaan. Zo’n ingrijpende restauratie kan Baptiste enkel doen binnen de structuur van een traditioneel atelier: Maison Bernard in Brussel. Zaakvoerder Jan Strick vertelt hoe uitzonderlijk dit soort restauraties zijn en hoeveel kennis en tijd ze vereisen. Die kennis wordt binnen dit atelier al generaties doorgegeven. De restauratie zal een jaar duren, in contrast met een wereld die steeds sneller lijkt te draaien. Voor Rina wordt duidelijk dat   haar beeld van Baptiste en zijn werk gebaseerd was op anekdotes. Ze besluit dat ze dichterbij moet komen om echt te begrijpen wat hij doet en waarom hij er zo gepassioneerd door is.

­

Deze  podcast kwam tot stand met de steun van de Erfgoedcel van de Vlaamse gemeenschapscommissie, het Vlaams Audiovisueel Fonds van de Vlaamse overheid (VAF) en Maison Bernard.

­
Redactie en muziek: Baptiste Argouarc’h
Dramaturgie en eindredactie:  Wederik De Backer
Opnames, montage en regie: Rina Govers
Miixage en sounddesign: Joris Van Damme

Van jongs af aan wou de Bretoense Baptiste Argouarc'h vioolbouwer worden. Die passie bracht hem naar Brussel. Zijn partner Rina Govers volgde zijn metier altijd vanop de zijlijn. Maar toen Baptiste een ingrijpende restauratie van een Stradivarius startte, besloot de podcastmaakster hem gedurende dat één jaar durende proces te volgen.
­
De instrumenten van Stradivarius zijn investeringsobjecten, met prijzen die tot in de miljoenen gaan. Zo’n ingrijpende restauratie kan Baptiste enkel doen binnen de structuur van een traditioneel atelier: Maison Bernard in Brussel. Zaakvoerder Jan Strick vertelt hoe uitzonderlijk dit soort restauraties zijn en hoeveel kennis en tijd ze vereisen. Die kennis wordt binnen dit atelier al generaties doorgegeven. De restauratie zal een jaar duren, in contrast met een wereld die steeds sneller lijkt te draaien. Voor Rina wordt duidelijk dat &nbsp;&nbsp;haar beeld van Baptiste en zijn werk gebaseerd was op anekdotes. Ze besluit dat ze dichterbij moet komen om echt te begrijpen wat hij doet en waarom hij er zo gepassioneerd door is.
­
Deze &nbsp;podcast kwam tot stand met de steun van de Erfgoedcel van de Vlaamse gemeenschapscommissie, het Vlaams Audiovisueel Fonds van de Vlaamse overheid (VAF) en Maison Bernard.
­
<ul>
 <li>Redactie en muziek: Baptiste Argouarc’h</li>
 <li>Dramaturgie en eindredactie: &nbsp;Wederik De Backer</li>
 <li>Opnames, montage en regie: Rina Govers</li>
 <li>Miixage en sounddesign: Joris Van Damme</li>
</ul>

Tijd  | Een restauratie van een jaar (afl.1)

Van jongs af aan wou de Bretoense Baptiste Argouarc'h vioolbouwer worden. Die passie bracht hem naar het Brusselse vioolbouwatelier Maison Bernard. Zijn partner Rina Govers volgde zijn metier altijd vanop de zijlijn. Maar toen Baptiste een ingrijpende restauratie van een Stradivarius startte, besloot de podcastmaakster hem gedurende dat één jaar durende proces te volgen. Want hoe restaureer je een instrument waarvan iedereen zegt dat het bij de beste ter wereld hoort?  Een warme podcastreeks vol liefde voor geschiedenis, ambacht en muziek.

De Vioolbouwers

Social links:

6 clip(s)