Tsjechië wil 800.000 artilleriegranaten op korte termijn aan Oekraïne  leveren, maar heeft het geld hiervoor nog niet bij elkaar. Naar verwachting zal de Franse president Emmanuel Macron vandaag in Tsjechië aankondigen ook mee te betalen.

Als dat gebeurt, zal er inmiddels in totaal een kleine 2 miljard euro beschikbaar gesteld zijn om voor de artilleriegranaten te betalen, zegt Europaverslaggever Geert Jan Hahn. Oekraïne zou daar naar eigen zeggen vier maanden mee vooruit kunnen. 

Tsjechië wil 800.000 artilleriegranaten op korte termijn aan Oekraïne  leveren, maar heeft het geld hiervoor nog niet bij elkaar. Naar verwachting zal de Franse president Emmanuel Macron vandaag in Tsjechië aankondigen ook mee te betalen.
Als dat gebeurt, zal er inmiddels in totaal een kleine 2 miljard euro beschikbaar gesteld zijn om voor de artilleriegranaten te betalen, zegt Europaverslaggever Geert Jan Hahn. Oekraïne zou daar naar eigen zeggen vier maanden mee vooruit kunnen.

Bernard Hammelburg brengt je scherpe analyses over de internationale politiek.

De Wereld | BNR

Buitenlandcommentator Bernard Hammelburg gaat in zijn column in op de zaken van wereldbelang en plaatst de internationale politiek in context.

Bernard Hammelburg | BNR

De Wereld

Bernard Hammelburg brengt je scherpe analyses over de internationale politiek.

De Wereld | Plus

BNR De Wereld

'Macron wil geen troepen naar Oekraïne sturen, maar zegt geen opties voor de toekomst te kunnen uitsluiten'

In het Chinese Wuhan, de bron van de coronapandemie, begon op 23 januari 2020 de bouw van een nieuw ziekenhuis. Tien dagen later ging het open, met alles erop en eraan. Als de nood maar hoog genoeg is en de wil echt groot, kan zoiets, en we waren er behoorlijk van onder de indruk.

Bij ons kost alleen de bouw en inrichting van zo’n project een jaar of tien. Wij hebben namelijk een klein ongemak, waarvan de Chinezen nog nooit hebben gehoord: democratie. Vergunningen? Inspraak? Hoorzittingen? Budgettaire goedkeuring? Aanbesteding? Bijscholing? Toezicht? Daar heeft de dictatuur geen boodschap aan. Het is dat mechanisme dat Xi Jinping op grote voorsprong zet bij de onderhandelingen met zijn bezoekende rivaal, Donald Trump. 

Je kunt zeggen dat Trump behoorlijk zijn best doet om de democratie te ontmantelen, maar er is nog altijd een scheiding der machten. De onafhankelijk rechtspraak mag hem nogal eens tegemoetkomen, maar het Hooggerechtshof heeft – bijvoorbeeld – zijn beleid van extreem hoge heffingen aan andere landen voorlopig verboden. En het Congres kan nog zo vaak met de president meebuigen, de staf op het Witte Huis krijgt toch al cursussen ‘omgaan met Democraten’  als die in november de meerderheid mochten overnemen. 

De belangrijkste onderwerpen van de G-2 tussen Trump en Xi, die morgen in Beijing begint, zijn handelsbelangen, heffingen, Iran, Hormuz en Taiwan. Trump dreigt, na het verbod van het Hooggerechtshof , toch weer met tarieven te komen, maar Xi heeft duidelijk gemaakt dat hij lik op stuk geeft en zich niet laat intimideren. Een nieuw Chinees wetje verbiedt ondernemers gehoor te geven aan Amerikaanse sancties. Trumps bezwaar tegen valse concurrentie omdat de Chinese staat altijd een belang heeft in bedrijven, is weggevallen, omdat Trump nu hetzelfde doet: de Amerikaanse regering participeert in bedrijven als Intel en verwerkers van onmisbare mineralen. 

China heeft een enorm belang bij de heropening van de Straat van Hormuz. 80 procent van de Iraanse olie-export gaat naar China, de helft van alle Chinese olie-import en een derde van de gas-import komt via Hormuz. Trump heeft tot nu toe vergeefs geprobeerd Xi te bewegen diens bondgenoot Iran onder druk te zetten om Hormuz te heropenen, maar dat wil niet erg lukken. 

En daar zit de sleutel. Voor de strijd tegen Iran heeft Amerika een groot deel van zijn vloot uit het Verre Oosten weggehaald, waarmee ook de verdedigingsstrategie voor Taiwan is verslapt. Xi’s boodschap is simpel: ik help wel een handje met Iran. Maar dan moet jij voorlopig zwijgen over Taiwan, stoppen met wapenleveranties en je vloot uit de buurt houden. Geeft Trump toe aan Xi’s wensen? Zou kunnen. Maar pikt het Congres het dumpen van Taiwan? Dat wordt de lakmoesproef voor de Amerikaanse democratie. Xi is vol van het zelfvertrouwen van een man die in 10 dagen een compleet ziekenhuis kan bouwen.

In het Chinese Wuhan, de bron van de coronapandemie, begon op 23 januari 2020 de bouw van een nieuw ziekenhuis. Tien dagen later ging het open, met alles erop en eraan. Als de nood maar hoog genoeg is en de wil echt groot, kan zoiets, en we waren er behoorlijk van onder de indruk.
Bij ons kost alleen de bouw en inrichting van zo&rsquo;n project een jaar of tien. Wij hebben namelijk een klein ongemak, waarvan de Chinezen nog nooit hebben gehoord: democratie. Vergunningen? Inspraak? Hoorzittingen? Budgettaire goedkeuring? Aanbesteding? Bijscholing? Toezicht? Daar heeft de dictatuur geen boodschap aan. Het is dat mechanisme dat Xi Jinping op grote voorsprong zet bij de onderhandelingen met zijn bezoekende rivaal, Donald Trump.&nbsp;
Je kunt zeggen dat Trump behoorlijk zijn best doet om de democratie te ontmantelen, maar er is nog altijd een scheiding der machten. De onafhankelijk rechtspraak mag hem nogal eens tegemoetkomen, maar het Hooggerechtshof heeft &ndash; bijvoorbeeld &ndash; zijn beleid van extreem hoge heffingen aan andere landen voorlopig verboden. En het Congres kan nog zo vaak met de president meebuigen, de staf op het Witte Huis krijgt toch al&nbsp;cursussen &lsquo;<a href="https://www.washingtonpost.com/politics/2026/05/04/white-house-briefs-staff-midterm-losses/">omgaan met Democraten</a>&rsquo;&nbsp;&nbsp;als die in november de meerderheid mochten overnemen.&nbsp;
De&nbsp;<a href="https://apnews.com/article/trump-xi-iran-sanctions-trade-48b0ca751712ce473ffcd207997928af?__vfz=medium%3Dstandalone_top_pages">belangrijkste onderwerpen</a>&nbsp;van de G-2 tussen Trump en Xi, die morgen in Beijing begint, zijn handelsbelangen, heffingen, Iran, Hormuz en Taiwan. Trump dreigt, na het&nbsp;<a href="https://www.bbc.com/news/articles/cx2jqgdn719o">verbod van het Hooggerechtshof</a>&nbsp;, toch weer met tarieven te komen, maar Xi heeft duidelijk gemaakt dat hij lik op stuk geeft en zich niet laat intimideren. Een nieuw Chinees wetje verbiedt ondernemers gehoor te geven aan Amerikaanse sancties. Trumps bezwaar tegen valse concurrentie omdat de Chinese staat altijd een belang heeft in bedrijven, is weggevallen, omdat Trump nu hetzelfde doet: de&nbsp;<a href="https://www.washingtonpost.com/politics/2026/05/12/trump-xi-summit-economy/">Amerikaanse regering participeert in bedrijven</a>&nbsp;als Intel en verwerkers van onmisbare mineralen.&nbsp;
China heeft een enorm belang bij de heropening van de Straat van Hormuz. 80 procent van de Iraanse olie-export gaat naar China, de helft van alle Chinese olie-import en een derde van de gas-import komt via Hormuz. Trump heeft tot nu toe vergeefs geprobeerd Xi te bewegen diens bondgenoot Iran onder druk te zetten om Hormuz te heropenen, maar dat wil niet erg lukken.&nbsp;
En daar zit de sleutel. Voor de strijd tegen Iran heeft Amerika een groot deel van zijn vloot uit het Verre Oosten weggehaald, waarmee ook de verdedigingsstrategie voor Taiwan is verslapt. Xi&rsquo;s boodschap is simpel: ik help wel een handje met Iran. Maar dan moet jij voorlopig zwijgen over Taiwan, stoppen met wapenleveranties en je vloot uit de buurt houden. Geeft Trump toe aan Xi&rsquo;s wensen? Zou kunnen. Maar pikt het Congres het dumpen van Taiwan? Dat wordt de lakmoesproef voor de Amerikaanse democratie. Xi is vol van het zelfvertrouwen van een man die in 10 dagen een compleet ziekenhuis kan bouwen.

Xi op voorsprong bij Trump

Europa heeft heel veel moeite met de manier waarop Amerika onder leiding van Trump met ons continent omgaat. Maar het verbreken van de banden met elkaar is juist niet wat we moeten doen, vindt Geoffrey van Leeuwen, stafchef van Mark Rutte bij de NAVO. Volgens hem heeft Europa geen keus. 'De kwetsbaarheid van Europa op het gebied van defensie is zo enorm.' Hij is te gast in BNR De Wereld bij Bernard Hammelburg en Geert Jan Hahn.

Luister ook |'Kans op een betere nucleaire deal tussen VS en Iran is buitengewoon klein'

Van Leeuwen verwijst daarbij naar de capaciteiten die Europa op militair gebied heeft. Een confrontatie met Rusland ziet hij op dit moment somber in zonder de Amerikanen. 'Ik zie niet in hoe we daar nu goed uitkomen.' De F-35 is volgens hem het beste toestel ter wereld. Op de vraag of we het ook met een iets minder Europees toestel kunnen antwoordt hij dat dat niet wenselijk is. Bovendien heeft de NAVO zonder Amerika grote gevolgen voor ons defensiebudget. 'Dan moeten we wel acht tot negen procent aan defensie besteden.'

Toch is Oekraïne een toonbeeld van het feit dat je wel degelijk een goede defensie-industrie kan opbouwen. Maar ook daarvoor wijst Van Leeuwen naar de Amerikanen. 'Daar hebben ze echt wel hulp in gehad. Daarnaast levert Amerika nog verreweg de meeste intelligence aan Oekraïne.' Europa-verslaggever Geert confronteert hem met een uitspraak van Macron dat Frankrijk nu tweederde van de intel levert. 'Dat is een mooie gedachte', aldus Van Leeuwen.

Lees ook |Moskou waarschuwt buitenland: ‘Neem dreiging aanval op Kyiv heel serieus’

Rusland in zwaarder weer

Het gaat niet goed met Rusland. Voor het eerst in lange tijd heeft het meer gebied verloren dan gewonnen in Oekraïne. Dat concludeert het toonaangevende Institute for the Study of War (ISW). Ook in het binnenland gaat het slecht. De economie bevindt zich in een recessie en het rekruteren van soldaten gaat steeds moeizamer omdat de arbeidsmarkt stagneert als gevolg van de oorlogseconomie. Over de gevolgen daarvan is te gast Hubert Smeets, medeoprichter van Raam op Rusland, columnist voor NRC en voormalig correspondent in het land.

Luister ook |Amerika Podcast

President Rubio? | Postma in Amerika

De vraag rijst wie Donald Trump op gaat volgen. Eén iemand die goede kaarten in handen lijkt te hebben is minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio, die zich best wel opvallend profileert, ziet Amerika-correspondent Jan Postma.

Over de makers

Bernard Hammelburg is buitenlandcommentator en columnist voor BNR Nieuwsradio en het FD, en presentator van BNR De Wereld. Als oorlogsverslaggever was hij o.a. ooggetuige van de Culturele Revolutie in China, de revolutie in Iran en de oorlogen in Vietnam, het Midden-Oosten en Afghanistan. Hij was twintig jaar correspondent in de VS. Hij verdeelt zijn tijd tussen zijn woonplaatsen Amsterdam en New York.

Redactie

Michaël Roele, buitenlandredacteur bij BNR Nieuwsradio.

Europa heeft heel veel moeite met de manier waarop Amerika onder leiding van Trump met ons continent omgaat. Maar het verbreken van de banden met elkaar is juist niet wat we moeten doen, vindt Geoffrey van Leeuwen, stafchef van Mark Rutte bij de NAVO. Volgens hem heeft Europa geen keus. 'De kwetsbaarheid van Europa op het gebied van defensie is zo enorm.' Hij is te gast in BNR De Wereld bij Bernard Hammelburg en Geert Jan Hahn.
Luister ook | <a href="https://www.bnr.nl/podcast/de-wereld/10599846/kans-op-een-betere-nucleaire-deal-tussen-vs-en-iran-is-buitengewoon-klein">'Kans op een betere nucleaire deal tussen VS en Iran is buitengewoon klein'</a>
Van Leeuwen verwijst daarbij naar de capaciteiten die Europa op militair gebied heeft. Een confrontatie met Rusland ziet hij op dit moment somber in zonder de Amerikanen. 'Ik zie niet in hoe we daar nu goed uitkomen.' De F-35 is volgens hem het beste toestel ter wereld. Op de vraag of we het ook met een iets minder Europees toestel kunnen antwoordt hij dat dat niet wenselijk is. Bovendien heeft de NAVO zonder Amerika grote gevolgen voor ons defensiebudget. 'Dan moeten we wel acht tot negen procent aan defensie besteden.'
Toch is Oekra&iuml;ne een toonbeeld van het feit dat je wel degelijk een goede defensie-industrie kan opbouwen. Maar ook daarvoor wijst Van Leeuwen naar de Amerikanen. 'Daar hebben ze echt wel hulp in gehad. Daarnaast levert Amerika nog verreweg de meeste intelligence aan Oekra&iuml;ne.' Europa-verslaggever Geert confronteert hem met een uitspraak van Macron dat Frankrijk nu tweederde van de intel levert. 'Dat is een mooie gedachte', aldus Van Leeuwen.
Lees ook | <a href="https://www.bnr.nl/nieuws/internationaal/10600394/moskou-waarschuwt-buitenland-neem-dreiging-aanval-op-kyiv-heel-serieus">Moskou waarschuwt buitenland: &lsquo;Neem dreiging aanval op Kyiv heel serieus&rsquo;</a>
Rusland in zwaarder weer
Het gaat niet goed met Rusland. Voor het eerst in lange tijd heeft het meer gebied verloren dan gewonnen in Oekra&iuml;ne. Dat concludeert het toonaangevende Institute for the Study of War (ISW). Ook in het binnenland gaat het slecht. De economie bevindt zich in een recessie en het rekruteren van soldaten gaat steeds moeizamer omdat de arbeidsmarkt stagneert als gevolg van de oorlogseconomie. Over de gevolgen daarvan is te gast Hubert Smeets, medeoprichter van Raam op Rusland, columnist voor NRC en voormalig correspondent in het land.
Luister ook | <a href="https://www.bnr.nl/podcast/amerikapodcast">Amerika Podcast</a>
President Rubio? | Postma in Amerika
De vraag rijst wie Donald Trump op gaat volgen. E&eacute;n iemand die goede kaarten in handen lijkt te hebben is minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio, die zich best wel opvallend profileert, ziet Amerika-correspondent Jan Postma.
<hr>
Over de makers
Bernard Hammelburg&nbsp;is buitenlandcommentator en columnist voor BNR Nieuwsradio en het FD, en presentator van BNR De Wereld. Als oorlogsverslaggever was hij o.a. ooggetuige van de Culturele Revolutie in China, de revolutie in Iran en de oorlogen in Vietnam, het Midden-Oosten en Afghanistan. Hij was twintig jaar correspondent in de VS. Hij verdeelt zijn tijd tussen zijn woonplaatsen Amsterdam en New York.
Redactie
<a href="https://www.linkedin.com/in/michaelroele?originalSubdomain=nl">Micha&euml;l Roele</a>, buitenlandredacteur bij BNR Nieuwsradio.

'De kwetsbaarheid van Europa op defensie is zo enorm, we hebben Amerika keihard nodig'

In oorlogstaal heet een oorlogsgebied een ‘theater.’ De Straat van Hormuz is zo’n gebied. Pete Hegseth, de Amerikaanse minister van defensie, maakt er ook een theatervoorstelling van. Terwijl de drones en raketten over het water scheren, houdt hij vol dat het ‘bestand’ met Iran nog steeds geldt. Het is een diplomatieke goocheltruc: hoe kun je spreken van een staakt-het-vuren wanneer de Amerikaanse marine Iraanse boten tot zinken brengt en Teheran openlijk jacht maakt op commerciële schepen?

 De werkelijkheid is dat Amerika en Iran elkaar vier weken geleden als reddingsboei een bestand toewierpen, maar die zonk. De Amerikaanse marine begeleidt nu schepen onder de noemer ‘Project Freedom’, een operatie die Hegseth handig probeert los te koppelen van de bredere oorlogvoering. Maar de scheidslijn tussen ‘begeleiding’ en ‘gevechtshandelingen’ is flinterdun. Als er gericht op schepen wordt geschoten, is het woord ‘bestand’ niets meer dan een holle frase voor binnenlandse Amerikaanse politieke consumptie. 

De reden voor deze semantische gymnastiek is duidelijk: de War Powers Resolution. Als Amerika betrokken raakt in een oorlog die meer dan 60 dagen duurt, moet het Congres daar toestemming voor geven. Vorige week liep de klok al af, maar Hegseth zei dat die stil was gezet op het moment waarop het bestand inging. Door te beweren dat het bestand nog steeds van kracht is, hoopt hij een juridisch geitenpaadje te hebben gevonden. Trump wil onder geen beding zo’n stemming en wijst erop dat Bill Clinton bij de aanvallen in de Balkan en Barak Obama bij de campagne tegen Libië de wet ook hebben genegeerd. 

Europa kijkt nerveus toe. Tijdens de top van de Europese Politieke Gemeenschap – een soort EU-Plus – in het Armeense Jerevan probeerden Europese leiders eenheid uit te stralen, maar de schaduw van Hormuz hing donker over de Kaukasus. Terwijl ze in Armenië spraken over stabiliteit, waarschuwden EU-functionarissen al eerder voor ‘catastrofale gevolgen’. Europa weigert vooralsnog deel te nemen aan de Amerikaanse militaire operatie. Na een echt staakt-het-vuren valt er met Europa wel te praten, maar de druk van Trump neemt toe. Frankrijk gaf al aan niet deel te nemen  aan de missie zolang de status van het ‘bestand’ zo schimmig blijft. 

Het is een enorme politieke gok, maar misschien doet Trump en slim aan de patstelling in eigen land te doorbreken door de War Powers Resolution juist wél in te roepen en het Congres nadrukkelijk om steun vragen. Met die legitimatie heeft hij een grote kans dat de bondgenoten zich alsnog achter een gezamenlijke missie scharen. Het gaat tenslotte niet om Trumps politieke hachje, maar ook om onze brandstofprijs.

In oorlogstaal heet een oorlogsgebied een &lsquo;theater.&rsquo; De Straat van Hormuz is zo&rsquo;n gebied. Pete Hegseth, de Amerikaanse minister van defensie, maakt er ook een theatervoorstelling van. Terwijl de drones en raketten over het water scheren, houdt hij vol dat het &lsquo;bestand&rsquo; met Iran nog steeds geldt. Het is een diplomatieke goocheltruc: hoe kun je spreken van een staakt-het-vuren wanneer de Amerikaanse marine Iraanse boten tot zinken brengt en Teheran openlijk jacht maakt op commerci&euml;le schepen?
&nbsp;De werkelijkheid is dat Amerika en Iran elkaar vier weken geleden als reddingsboei een bestand toewierpen, maar die zonk. De Amerikaanse marine begeleidt nu schepen onder de noemer&nbsp;&lsquo;<a href="https://www.aljazeera.com/video/newsfeed/2026/5/4/trump-says-us-to-begin-escorting-ships-in-strait-of-hormuz">Project Freedom</a>&rsquo;, een operatie die Hegseth handig probeert los te koppelen van de bredere oorlogvoering. Maar de scheidslijn tussen &lsquo;begeleiding&rsquo; en &lsquo;gevechtshandelingen&rsquo; is flinterdun. Als er gericht op schepen wordt geschoten, is het woord &lsquo;bestand&rsquo; niets meer dan een holle frase voor binnenlandse Amerikaanse politieke consumptie.&nbsp;
De reden voor deze semantische gymnastiek is duidelijk: de&nbsp;<a href="https://thehill.com/homenews/house/5859981-trump-congress-iran-conflict/">War Powers Resolution</a>. Als Amerika betrokken raakt in een oorlog die meer dan 60 dagen duurt, moet het Congres daar toestemming voor geven. Vorige week liep de klok al af, maar Hegseth zei dat die stil was gezet op het moment waarop het bestand inging. Door te beweren dat het bestand nog steeds van kracht is, hoopt hij een juridisch geitenpaadje te hebben gevonden. Trump wil onder geen beding zo&rsquo;n stemming en wijst erop dat Bill Clinton bij de aanvallen in de Balkan en Barak Obama bij de campagne tegen Libi&euml; de wet ook hebben genegeerd.&nbsp;
Europa kijkt nerveus toe. Tijdens de top van de Europese Politieke Gemeenschap &ndash; een soort EU-Plus &ndash; in het Armeense Jerevan probeerden Europese leiders eenheid uit te stralen, maar de schaduw van Hormuz hing donker over de Kaukasus. Terwijl ze in Armeni&euml; spraken over stabiliteit, waarschuwden EU-functionarissen al eerder voor&nbsp;&lsquo;<a href="https://caliber.az/en/post/prolonged-hormuz-disruption-could-have-catastrophic-consequences-eu-warns">catastrofale gevolgen</a>&rsquo;. Europa weigert vooralsnog deel te nemen aan de Amerikaanse militaire operatie. Na een echt staakt-het-vuren valt er met Europa wel te praten, maar de druk van Trump neemt toe. Frankrijk gaf al aan&nbsp;<a href="https://see.news/macron-rejects-participation-in-us-led-freedom-project-for-hormuz-strait">niet deel te nemen</a>&nbsp;&nbsp;aan de missie zolang de status van het &lsquo;bestand&rsquo; zo schimmig blijft.&nbsp;
Het is een enorme politieke gok, maar misschien doet Trump en slim aan de patstelling in eigen land te doorbreken door de&nbsp;War Powers Resolution&nbsp;juist w&eacute;l in te roepen en het Congres nadrukkelijk om steun vragen. Met die legitimatie heeft hij een grote kans dat de bondgenoten zich alsnog achter een gezamenlijke missie scharen. Het gaat tenslotte niet om Trumps politieke hachje, maar ook om onze brandstofprijs.

Theatervoorstelling in Hormuz

https://api.omny.fm/orgs/8257a063-6be9-42fa-b892-acd4013b1255/clips/fb5dcdb0-9ca9-41c4-b16c-b4420040a742/transcript

'Macron wil geen troepen naar Oekraïne sturen, maar zegt geen opties voor de toekomst te kunnen uitsluiten'

In 2 playlist(s)

BNR De Wereld

Social links

Follow podcast

Recent clips