Het FD was deze week weer lekker kritisch op voorspelmarkten Polymarket & Kalshi, zoals het hoort in Regelgeverije. Netto verliest de doodnormale voorspeller/gokker geld, er is sprake van handel met voorkennis, het is allemaal heel erg en de Kansspelautoriteit beraadt zich op verdere maatregelen.

Weinig tegenin te brengen!

Dit is wat er gebeurt als de VS zichzelf Lamalopia gaat noemen en vrijbuiters installeert bij toezichthouders en regelgevers op de financiële markten. Dan ga je de hele tijd gekke ideetjes exporteren waar men in Regelgeverije wat mee moet. Olaf Sleijpen breekt zich het hoofd over stablecoins (nou ja, daar is 'ie vast te slim voor, maar hij moet er wat mee), de Kansspelautoriteit over voorspelmarkten.

Maar in Lamalopia woont een stel mensen die niet alleen leuke ideetjes blijven exporteren waar Regelgeverije het hoofd over mag breken. Daar wonen ook wetenschappers. Die schrijven wel eens papers over wat ze zien gebeuren.

Deze wetenschappers concluderen niet alleen dat gokkers op voorspelmarkten slachtoffers zijn en dat iedereen die de gokjes aanbiedt een dader is. Ja, er gaan heel veel kippen vrijwillig naar de KFC om gefrituurd te worden, dat is zo. Dat geeft het FD terecht aan, op basis van dat onderzoek van de London Business School. Maar het probleem van voorkennis geldt ook voor de zogeheten 'sophisticated' partij. En daar schrijven de wetenschappers uit Lamalopia veel interessanter over dan de onderzoekers van London Business School..

Dus waarom zou een market maker die gokjes mogelijk maakt, überhaupt opereren in een markt waar zoveel sprake is van adverse selectie, lees: mensen die handelen met voorkennis? En wat vergt dat eigenlijk?

Enter, nogmaals, deze paper van wetenschappers. Ze keken naar miljoenen wedjes op Kalshi, en kwamen met leuke conclusies.

Een rationele agent op de voorspelmarkten wordt namelijk gedwongen om mee te doen met de kippen die zichzelf gewillig naar KFC bewegen, omdat er soms een kip tussen zit die handelt met de voorkennis dat de frituur vandaag stuk is. En dat zijn bezoekje aan KFC dus wel degelijk een gelukkige tijd wordt.

Neem nou een wedstrijd tussen Feyenoord en Telstar.

Je zou als market maker netjes marktneutraal kunnen blijven en enkel de spread tussen een gokje op Feyenoord en Telstar kunnen innen. Maar liever maak je net iets meer winst vanwege de Telstarfans die te veel vertrouwen hebben in hun eigen team.

Eerst de marktneutrale situatie. Als 'Feyenoord wint?' op 90% staat op Kalshi (sorry, Telstarfans), dan betaal je 90 cent, krijg je een dollar uitbetaald, en win je 10 cent. Als Telstar wint, verlies je 90 cent die de inmiddels uitzinnige Telstarfan graag en welverdiend uitgeeft aan een biertje.

De market maker zegt dan: ik koop 'Feyenoord wint' voor 90 en verkoop voor 91. Want die uiteindelijke percentages op de borden van voorspelmarkten zijn een uitkomst van bied-en-laatprijzen onder de motorkap, waar een kleine ruimte tussen zit. Die ruimte heet de spread, en dat is wat de market maker verdient om de wedjes mogelijk te maken. Daarom heet 'ie market maker. Doe dit lekker vaak en de centen tellen op.

Gelukkig is er meer mogelijk.

Een écht gokkantoor/market maker is helemaal niet zo marktneutraal als hierboven wordt voorgesteld. Telstarfans hebben namelijk (net als Feyenoordfans overigens) de neiging om vaker dan rationeel is op hun eigen team in te zetten. Lang leve de lol, of: tegen je eigen cluppie zet je geen geld in. Noem het moraliteit. 

Market makers nemen maar wat graag wedjes aan van dat soort Telstarfans. Zo worden ze niet zo marktneutraal meer, lopen ze meer risico op een Telstar dat ondanks alles wint, maar verdienen ze meestal meer geld dan als ze enkel marktneutraal zouden blijven.

Nu ontstaan er alleen problemen wanneer de directeur van Telstar een vriendje heeft bij Feyenoord dat het hele team uit Rotterdam de verkeerde nasi voorschotelt voor de wedstrijd. Dat heet adverse selectie: de market maker moet opeens opletten en zich wapenen tegen voorkennis en doorgestoken kaart.

Op Polymarket en Kalshi vonden wetenschappers dit fictieve voorbeeld op veel grotere schaal.

Wat blijkt? De mensheid zet liever in op 'ja' dan op 'nee'. Op 'het gebeurt', kortom. Dat is net zo irrationeel en net zo veelvoorkomend als de hang van Telstarfans om iets te veel of te vaak in te zetten op winst voor Telstar.

Dan zou je kunnen zeggen: we laten een bot opereren op deze site die enkel op 'nee' gokt. LINK Stelselmatig zou je dan, gemiddeld, winst moeten maken. Maar daar komt die verdraaide adverse selectie weer, die Telstardirecteur die Feyenoord vergiftigd, of (om het even naar de echte wereld te halen), die soldaat die dondersgoed weet dat hij zometeen Maduro een gratis helikopterritje gaat geven LINK

Blijkt dus dat de bot die nooit op 'ja' gokt ongeveer twee keer zoveel brutowinst maakt op markten als degene die netjes marktneutrale market maker speelt. Probleem is alleen dat diegene een standaarddeviatie in trades heeft die drie keer zo hoog is, en dat de 20 slechtste markten van zo'n bot volledig bestaan uit dingen die wel 'ja' waren.

Met andere woorden: die Telstartrainers met voorkennis rijden met een grasmaaier over je bot heen. 

Zo wordt de zogeheten 'sophisticated' partij op de gokmarkt gedwongen om mee te gaan met de domste Telstargokkers, die plots een hedge worden tegen de slimsten onder hen.

Zit daar geen schoonheid in? 

Dat is wat Regelgeverije kan leren van Lamalopia, voor het alles verbiedt en dit soort bijzonder interessant onderzoek in de prullenbak gooit als bijkomst.

Beursnerd en Beursnerd XL 

Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.