Wie als aspirant-lid van de vermogende klasse begint met beleggen, leert al snel een stel stoere quotes waar men lustig mee kan strooien op verjaardagen. 'Op de korte termijn is de markt een verkiezing, op de lange termijn een weegschaal.' Of: 'Prijs is wat je betaalt, waarde is wat je krijgt.' Of, van Herbert Allen over internetaandelen eind jaren negentig: 'Nieuw paradigma? Dat is net als nieuwe seks. Dat bestaat niet.' 

Zo zijn er nog duizend. De helft van die quotes zijn afkomstig van Warren Buffett en de meesten zijn ook heel goed. Ze worden uitgelicht in oppervlakkige AI-artikelen, in podcasts, YouTube-filmpjes en presentaties van fondsmanagers die willen dat jij bij ze gaat beleggen.

Maar wie als praktiserende belegger zijn zelfwaarde verbindt aan zulke quotes, verbindt vaak zijn portefeuille aan een beleggingsstijl. Je wordt aspirant-lid van de waardekerk, de groeikerk (beter bekend als de 'kwaliteitskerk' tegenwoordig) of godbetert de goud- of zelfs cryptokerk. 

Als lid van de valuekerk zei je in 2016 dat al die techbedrijven veel te duur waren en dat je nog kansen zag in wat troep in de marge. Waarna je pas vorig jaar een paar Europese banken de lucht in zag schieten. Terwijl Buffett Apple zat te kopen. Iets wat jij al in 2014 had moeten doen, met een koerswinstverhouding van laten we zeggen 13 en 180 miljard dollar aan cash op de bank van Tim Cook. 

Als destijds bekeerd lid van de kwaliteitskerk leerde je groei kopen. Je hebt feest zitten vieren t/m halverwege vorig jaar, toen opeens bleek dat AI ook prijzen in het rood kan zetten in plaats van enkel in het eindeloze groen. Zit je dan met je zogenaamd onneembare vestingen. Op naar de HALO-stocks: High asset, low obsolescence. Totdat Walmart niet meer voor 40x de winst over de toonbank gaat.

Als lid van de cryptokerk heb je vooral geleerd om een cirkelvormige grafiek te citeren die zegt dat twee lijnen elkaar nog nooit hebben gekruisd, en dat dat betekent dat de bitcoin logaritmisch omhoog zal blijven gaan, na elke cryptowinter, na elke journalist die het dood heeft verklaard.

Maar beleggen is een kunst, gestoeld op wetenschap, die geen dogma verdraagt. 

Dat leerde ondergetekende van een hypersuccesvolle mafkees die kapotte Lehman-obligaties verhandelde begin jaren tien, terwijl de beste man moeiteloos wat oliefutures, opkomende markten en waardebeleggingen van 'papa Buffett' over zijn winstgevende schouder gooide. 

En aan die man denkt ondergetekende eigenlijk elk jaar opnieuw.

Times change! De platitudes die je hebt geleerd bevatten vaak dubbele lagen die je soms pas tien jaar later écht doorhebt. Maar de essentie van beleggen verandert niet.

Wat werkt er, wat werkt er nu, en: waarom?

Beursnerd en Beursnerd XL 

Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.