Dalers zijn rood, stijgers zijn groen, ook na het cijferseizoen is er altijd wat te doen:

Unicredit probeert het nu maar in eigen land, maar Commerz is nog niet uit zicht.

Scott Bessent onderging Shakespeareaans plot van Howard Lutnick om Treasury Secretary te worden.

Frankrijk snapt dat Amerikaanse steun ook Amerikaanse aanbestedingen vereist.

Schiet Oekraïne echt met meer dan 12 verschillende Houwitzerkegels?!

Beursnerd en Beursnerd XL

Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.

Dalers zijn rood, stijgers zijn groen, ook na het cijferseizoen is er altijd wat te doen:
<a href="https://www.wsj.com/business/deals/unicredit-launches-11-billion-all-share-offer-for-banco-bpm-a8933824">Unicredit probeert het nu maar in eigen land, maar Commerz is nog niet uit zicht.</a>
<a href="https://www.foxbusiness.com/politics/how-howard-lutnick-lost-his-epic-battle-trumps-treasury-lot-more">Scott Bessent onderging Shakespeareaans plot van Howard Lutnick om Treasury Secretary te worden.</a>
<a href="https://www.ft.com/content/f556667f-c2c2-4111-8dda-bc5b6ed9ce10">Frankrijk snapt dat Amerikaanse steun ook Amerikaanse aanbestedingen vereist.</a>
<a href="https://www.ft.com/content/6beab2fe-224a-4c6c-afc6-51a10cdfadf4">Schiet Oekraïne echt met meer dan 12 verschillende Houwitzerkegels?!</a> 
Beursnerd en Beursnerd XL 
Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.

Iedere werkdag werpt de Beursnerd een blik op de AEX. De grote stijgers en dalers komen voorbij, voorzien van duiding. Maar de Beursnerd graaft ook elke dag nog een slagje dieper. Hij of zij neemt een beursfonds onder de loep, bespreekt de effecten van het beleid van centrale banken op de financiële markten, of vertelt het geopolitieke verhaal achter beursbewegingen. Dat alles doet de Beursnerd in gesprek met Thomas van Zijl, misschien wel de best geïnformeerde presentator van Nederland. 

Beursnerd XL 

Naast de dagelijkse korte rubriek Beursnerd, is er een keer per week op donderdag nog extra tijd voor een langere analyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser, redacteur van BNR Zakendoen en een van de presentatoren van BNR Beurs, voor zijn rekening.  

Van de nieuwste cijfers van Heineken tot de laatste ontwikkelingen bij Tesla; van de rente op staatsobligaties tot de rendementen op aandelen; van verborgen kosten tot schandalen aan de top van beursgenoteerde bedrijven: de Beursnerd XL bespaart je de onzin en vertelt je waar het echt om draait in de wereld van het beleggen.   

Of zoals Beursnerd XL Jochem Visser het zelf zegt: ‘De waan van de dag viert hoogtij op de financiële markten, maar toch is elke stijger en elke daler onderdeel van een groter verhaal: van een sector, een economie, en soms zelfs van spanningen op het geopolitieke podium.’   

Op donderdag worden dit soort ontwikkelingen beter belicht door Visser. Indien de Beursnerd XL dat noodzakelijk acht worden de wijsheden van de beste beleggers op aarde erbij gepakt om bedrijven en financiële markten in het juiste perspectief te zien. Hierbij schuwt de Beursnerd XL de diepgang niet en zal hij het niet nalaten om de beleggingsfilosofie van Warren Buffett van Berkshire Hathaway erbij te betrekken wanneer mogelijk. 

Iedere werkdag werpt de Beursnerd een blik op de AEX. De grote stijgers en dalers komen voorbij, voorzien van duiding. Maar de Beursnerd graaft ook elke dag nog een slagje dieper. Hij of zij neemt een beursfonds onder de loep, bespreekt de effecten van het beleid van centrale banken op de financiële markten, of vertelt het geopolitieke verhaal achter beursbewegingen. Dat alles doet de Beursnerd in gesprek met Thomas van Zijl, misschien wel de best geïnformeerde presentator van Nederland. 
<hr>
Beursnerd XL 
Naast de dagelijkse korte rubriek Beursnerd, is er een keer per week op donderdag nog extra tijd voor een langere analyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser, redacteur van BNR Zakendoen en een van de presentatoren van BNR Beurs, voor zijn rekening.  
Van de nieuwste cijfers van Heineken tot de laatste ontwikkelingen bij Tesla; van de rente op staatsobligaties tot de rendementen op aandelen; van verborgen kosten tot schandalen aan de top van beursgenoteerde bedrijven: de Beursnerd XL bespaart je de onzin en vertelt je waar het echt om draait in de wereld van het beleggen.   
Of zoals Beursnerd XL Jochem Visser het zelf zegt: ‘De waan van de dag viert hoogtij op de financiële markten, maar toch is elke stijger en elke daler onderdeel van een groter verhaal: van een sector, een economie, en soms zelfs van spanningen op het geopolitieke podium.’   
Op donderdag worden dit soort ontwikkelingen beter belicht door Visser. Indien de Beursnerd XL dat noodzakelijk acht worden de wijsheden van de beste beleggers op aarde erbij gepakt om bedrijven en financiële markten in het juiste perspectief te zien. Hierbij schuwt de Beursnerd XL de diepgang niet en zal hij het niet nalaten om de beleggingsfilosofie van Warren Buffett van Berkshire Hathaway erbij te betrekken wanneer mogelijk.

Beursnerd | BNR

Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.

Beursnerd

Iedere werkdag werpt de Beursnerd een blik op de AEX. De grote stijgers en dalers komen voorbij, voorzien van duiding. Maar de Beursnerd graaft ook elke dag nog een slagje dieper. Hij of zij neemt een beursfonds onder de loep, bespreekt de effecten van het beleid van centrale banken op de financiële markten, of vertelt het geopolitieke verhaal achter beursbewegingen. Dat alles doet de Beursnerd in gesprek met Thomas van Zijl, misschien wel de best geïnformeerde presentator van Nederland. 



Beursnerd XL 



Naast de dagelijkse korte rubriek Beursnerd, is er een keer per week op donderdag nog extra tijd voor een langere analyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser, redacteur van BNR Zakendoen en een van de presentatoren van BNR Beurs, voor zijn rekening.  



Van de nieuwste cijfers van Heineken tot de laatste ontwikkelingen bij Tesla; van de rente op staatsobligaties tot de rendementen op aandelen; van verborgen kosten tot schandalen aan de top van beursgenoteerde bedrijven: de Beursnerd XL bespaart je de onzin en vertelt je waar het echt om draait in de wereld van het beleggen.   



Of zoals Beursnerd XL Jochem Visser het zelf zegt: ‘De waan van de dag viert hoogtij op de financiële markten, maar toch is elke stijger en elke daler onderdeel van een groter verhaal: van een sector, een economie, en soms zelfs van spanningen op het geopolitieke podium.’ 



Op donderdag worden dit soort ontwikkelingen beter belicht door Visser. Indien de Beursnerd XL dat noodzakelijk acht worden de wijsheden van de beste beleggers op aarde erbij gepakt om bedrijven en financiële markten in het juiste perspectief te zien. Hierbij schuwt de Beursnerd XL de diepgang niet en zal hij het niet nalaten om de beleggingsfilosofie van Warren Buffett van Berkshire Hathaway erbij te betrekken wanneer mogelijk. 

Iedere werkdag werpt de Beursnerd een blik op de AEX. De grote stijgers en dalers komen voorbij, voorzien van duiding. Maar de Beursnerd graaft ook elke dag nog een slagje dieper. Hij of zij neemt een beursfonds onder de loep, bespreekt de effecten van het beleid van centrale banken op de financiële markten, of vertelt het geopolitieke verhaal achter beursbewegingen. Dat alles doet de Beursnerd in gesprek met Thomas van Zijl, misschien wel de best geïnformeerde presentator van Nederland. 
  
Beursnerd XL 
  
Naast de dagelijkse korte rubriek Beursnerd, is er een keer per week op donderdag nog extra tijd voor een langere analyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser, redacteur van BNR Zakendoen en een van de presentatoren van BNR Beurs, voor zijn rekening.  
  
Van de nieuwste cijfers van Heineken tot de laatste ontwikkelingen bij Tesla; van de rente op staatsobligaties tot de rendementen op aandelen; van verborgen kosten tot schandalen aan de top van beursgenoteerde bedrijven: de Beursnerd XL bespaart je de onzin en vertelt je waar het echt om draait in de wereld van het beleggen.   
  
Of zoals Beursnerd XL Jochem Visser het zelf zegt: ‘De waan van de dag viert hoogtij op de financiële markten, maar toch is elke stijger en elke daler onderdeel van een groter verhaal: van een sector, een economie, en soms zelfs van spanningen op het geopolitieke podium.’ 
  
Op donderdag worden dit soort ontwikkelingen beter belicht door Visser. Indien de Beursnerd XL dat noodzakelijk acht worden de wijsheden van de beste beleggers op aarde erbij gepakt om bedrijven en financiële markten in het juiste perspectief te zien. Hierbij schuwt de Beursnerd XL de diepgang niet en zal hij het niet nalaten om de beleggingsfilosofie van Warren Buffett van Berkshire Hathaway erbij te betrekken wanneer mogelijk.

Beursnerd | Een beetje consolidatie zou Europese defensie goed doen

Dit verhaal was eigenlijk totaal anders ingestoken, maar ja, live loopt het wel eens anders. Dus zijn we maar van de knalcijfers van TSMC naar het nieuwste meme-aandeel in chipvastgoed gelopen (ja), om af te sluiten met enige bespiegelingen op Sam Altman en zijn geldhonger.

Oorspronkelijk was je beursnerd van plan om een verhaaltje te houden over de intellectuele arbeid die het vereist om goed te beleggen.

Dus laten we dat dan maar in tekst uit de doeken doen, voor de enkeling die shownotes leest!

We lazen in de voorgaande weken overal over Michael Pollan, hoogleraar wetenschapsjounalistiek en boekenschrijver die naar eigen zeggen veel studenten aanzet tot het maken van bijzondere moleculaire reisjes. Zijn nieuwe boek gaat over bewustzijn, dus maakt hij nu een wereldtourtje met interviews, podcasts, artikelen en de rest. Helaas blijkt het verhaal teleurstellend. Hij somt wat bevindingen van Descartes op, hij praat wat over AI, hij vertelt je dat het opschrijven van je eigen gedachtestroom betrekkelijk domme resultaten oplevert en dan is je podcastuurtje en je boekhoofdstuk weer voorbij. Aanschouw het vooral nog een keer, maar zet het vooral snel uit.

Over bewustzijn kan je debatteren. Maar of je het nou speciaal vindt of helemaal niet, of je het nou een onbenullig artefact van onze ervaring noemt die optreedt als neuronen aanvoelen wat andere neuronen aanvoelen, of dat je het een essentiële eigenschap van de mens noemt: Michael Pollan heeft niet zoveel toe te voegen aan het debat. Zie ook het zijn interview in De Tijd, dat werd 'geselecteerd' door het FD.

Een intellectueel nederige conclusie is dat de exacte wetenschap nog niet ver genoeg is gevorderd om het fenomeen dat we bewustzijn noemen te vangen. En dat we dus meestal op filosofen aan zijn gewezen, voor het gemak de wiskundigen van de onregelmatige werkelijkheid, die frames bouwen waarmee je kan nadenken over het fenomeen.

Augustinus was daar in de vierde eeuw betrekkelijk simpel over. Hij schreef dat de wens de vader is van de gedachte. In moderne pseudowetenschappelijke taal zou dat zoiets betekenen als 'je reptielenbrein wil wat en een stel andere breinfuncties zorgen ervoor dat je die wens kan rechtvaardigen en om kan zetten in handelingen zodat je 't nog krijgt ook'.

Zoiets.

Dat brengt ons bij Sam Altman, waar we ook in voorgaande weken over lazen. The New Yorker, Het snobblaadje met het mooiste artikel over factchecking dat er ooit is geschreven, had zo'n 16.000 woorden nodig om ons te vertellen wat we allemaal al wisten: Sam Altman is bereid om alles te zeggen tegen iedereen, zolang het hem maar meer kapitaal oplevert om OpenAI uit te bouwen.

Saöedische investeerders, het Pentagon, zijn concurrenten, Elon Musk, zijn eigen bestuur (voorzover het niet is ontslagen nadat het hem ontsloeg): iedereen krijgt te horen wat ze willen horen. Dat AI alles kapot gaat maken, dat AI alles gaat redden, het verschilt met de dag.

Kortom: Sam Altman belichaamt het principe van Augustinus. De wens is de vader van zijn gedachte. De bullshit die volgt is de moeder van het nieuwe datacenter waarmee Altman zijn bedrijf verder brengt. Is OpenAI het Netscape van de AI, de innovatieve webbrowser die door Internet Explorer compleet aan de kant werd gebeukt, of is OpenAI het nieuwe Microsoft van de AI? Wie het weet mag het zeggen. Maar Sam heeft altijd meer geld nodig om überhaupt een antwoord op die vraag mogelijk te maken.

Beleggers moeten het tegenovergestelde doen van wat Altman doet.

Want de wens is nooit de vader van een goede belegging. Investeren is één van de meest pure intellectuele spelletjes die je kan spelen, want je wordt getraind om al je mentale bagage, wensen, emoties en de rest aan de kant te zetten. Er telt maar één vraag: komen mijn inschattingen overeen met de werkelijkheid? Wie daarvan afwijkt, is af.

Dat verklaart overigens ook waarom de doorgaans conservatieve medemens dit liever doet dan de progressieve medemens. De conservatief wijst op wat-er-is, en hoe je de lelijkheid daarvan kan beteugelen. De progressief wil de wereld graag voorstellen zoals hij zou-kunnen-zijn, en hoe je die grotere schoonheid bereikt. Dat laatste is het nobeler streven van de twee. En noodzakelijk voor een betere wereld. Maar je snapt meteen waarom conservatieven vaker beleggen dan progressieven.

Het mooie aan het spelletje is dat het vooral een emotionele eerlijkheid vereist. Want de intellectuele eerlijkheid die je in alle investeerboekjes kan vinden, wordt pas echt beleden als je de hele dag aan jezelf toegeeft welke van je gedachten een wens is, en welke een kenbaar feit. Je moet als belegger de hele dag aan jezelf toegeven dat je McDonald's eet omdat je vet eten wil, dat je rookt omdat je verslaafd bent, dat je YouTube-filmpjes met bekende beleggers kijkt omdat dat leuk voelt in plaats van dat je er slimmer van wordt, en dat je soms stoere feitjes vertelt omdat je slimmer wil lijken. Niet omdat dat meteen wat oplevert.

 Alle voorgaande zonden is uw beursnerd natuurlijk nog nooit begaan, dat snapt u wel.

Ken je de cijfers echt? Snap je wel wat die betekenen in de realiteit? Kan je het verhaal van het bedrijf door de cijfers heen lezen? Snap je welke externe factoren invloed hebben op dat verhaal en diezelfde cijfers? Zou je een grillsessie van Warren Buffett doorstaan? Durf je te vertellen wat je weet en niet weet aan een zaal van 10.000 geïnformeerde beleggers voordat je een aandeel koopt?

Misschien het allermooiste aan het intellectuele spel dat eigenlijk een emotionele eerlijkheid behelst is dat het de rest van het leven ook beter maakt. Geen mens houdt het vol om alle zelfdeceptie 24 uur per dag overboord te gooien, maar de beste beleggers op aarde hebben er toch een aardige gooi naar gedaan. Van Druckenmiller tot Buffett, van Chris Hohn tot Joel Tillinghast.

Het succes van een goede belegger kan zeker worden afgemeten aan rauwe intelligentie, en aan het vermogen om de juiste informatie te vinden, maar nog véél meer aan de emotionele eerlijkheid die je in staat stelt om je inschattingen overeen te laten komen met de werkelijkheid.

Doe dus gewoon het tegenovergestelde van Sam Altman en je ziet je resultaten zienderogen verbeteren. 

Maar ja, voor dit geschreven verhaal hadden we geen tijd vandaag!

Beursnerd en Beursnerd XL 

Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.

Dit verhaal was eigenlijk totaal anders ingestoken, maar ja, live loopt het wel eens anders. Dus zijn we maar van de knalcijfers van TSMC naar het nieuwste meme-aandeel in chipvastgoed gelopen (ja), om af te sluiten met enige bespiegelingen op Sam Altman en zijn geldhonger.
Oorspronkelijk was je beursnerd van plan om een verhaaltje te houden over de intellectuele arbeid die het vereist om goed te beleggen.
Dus laten we dat dan maar in tekst uit de doeken doen, voor de enkeling die shownotes leest!
We lazen in de voorgaande weken overal over Michael Pollan, hoogleraar wetenschapsjounalistiek en boekenschrijver die naar eigen zeggen veel studenten aanzet tot het maken van bijzondere moleculaire reisjes. Zijn nieuwe boek gaat over bewustzijn, dus maakt hij nu een wereldtourtje met interviews, podcasts, artikelen en de rest. Helaas blijkt het verhaal teleurstellend. Hij somt wat bevindingen van Descartes op, hij praat wat over AI, hij vertelt je dat het opschrijven van je eigen gedachtestroom betrekkelijk domme resultaten oplevert en dan is je podcastuurtje en je boekhoofdstuk weer voorbij. Aanschouw het vooral <a href="https://www.youtube.com/watch?v=vMgUvCJOUbc">nog een keer</a>, maar zet het vooral snel uit.
Over bewustzijn kan je debatteren. Maar of je het nou speciaal vindt of helemaal niet, of je het nou een onbenullig artefact van onze ervaring noemt die optreedt als neuronen aanvoelen wat andere neuronen aanvoelen, of dat je het een essenti&euml;le eigenschap van de mens noemt: Michael Pollan heeft niet zoveel toe te voegen aan het debat. Zie ook het zijn interview in De Tijd, dat werd 'geselecteerd' <a href="https://fd.nl/samenleving/1592388/over-ons-bewustzijn-is-verbazingwekkend-weinig-bekend-de-wetenschap-krijgt-te-vaak-het-laatste-woord">door het FD</a>.
Een intellectueel nederige conclusie is dat de exacte wetenschap nog niet ver genoeg is gevorderd om het fenomeen dat we bewustzijn noemen te vangen. En dat we dus meestal op filosofen aan zijn gewezen, voor het gemak de wiskundigen van de onregelmatige werkelijkheid, die frames bouwen waarmee je kan nadenken over het fenomeen.
Augustinus was daar in de vierde eeuw betrekkelijk simpel over. Hij schreef dat de wens de vader is van de gedachte. In moderne pseudowetenschappelijke taal zou dat zoiets betekenen als 'je reptielenbrein wil wat en een stel andere breinfuncties zorgen ervoor dat je die wens kan rechtvaardigen en om kan zetten in handelingen zodat je 't nog krijgt ook'.
Zoiets.
Dat brengt ons bij Sam Altman, waar we ook in voorgaande weken over lazen. The New Yorker, Het snobblaadje met het mooiste artikel over factchecking dat er <a href="https://www.newyorker.com/magazine/2025/09/01/the-history-of-the-new-yorkers-vaunted-fact-checking-department">ooit is geschreven</a>, had zo'n 16.000 woorden nodig om ons te vertellen wat we allemaal al wisten: Sam Altman is bereid om alles te zeggen tegen iedereen, zolang het hem maar meer kapitaal oplevert om OpenAI uit te bouwen.
Sa&ouml;edische investeerders, het Pentagon, zijn concurrenten, Elon Musk, zijn eigen bestuur (voorzover het niet is ontslagen nadat het hem ontsloeg): iedereen krijgt te horen wat ze willen horen. Dat AI alles kapot gaat maken, dat AI alles gaat redden, het verschilt met de dag.
Kortom: Sam Altman belichaamt het principe van Augustinus. De wens is de vader van zijn gedachte. De bullshit die volgt is de moeder van het nieuwe datacenter waarmee Altman zijn bedrijf verder brengt. Is OpenAI het Netscape van de AI, de innovatieve webbrowser die door Internet Explorer compleet aan de kant werd gebeukt, of is OpenAI het nieuwe Microsoft van de AI? Wie het weet mag het zeggen. Maar Sam heeft altijd meer geld nodig om &uuml;berhaupt een antwoord op die vraag mogelijk te maken.
Beleggers moeten het tegenovergestelde doen van wat Altman doet.
Want de wens is nooit de vader van een goede belegging. Investeren is &eacute;&eacute;n van de meest pure intellectuele spelletjes die je kan spelen, want je wordt getraind om al je mentale bagage, wensen, emoties en de rest aan de kant te zetten. Er telt maar &eacute;&eacute;n vraag: komen mijn inschattingen overeen met de werkelijkheid? Wie daarvan afwijkt, is af.
Dat verklaart overigens ook waarom de doorgaans conservatieve medemens dit liever doet dan de progressieve medemens. De conservatief wijst op wat-er-is, en hoe je de lelijkheid daarvan kan beteugelen. De progressief wil de wereld graag voorstellen zoals hij zou-kunnen-zijn, en hoe je die grotere schoonheid bereikt. Dat laatste is het nobeler streven van de twee. En noodzakelijk voor een betere wereld. Maar je snapt meteen waarom conservatieven vaker beleggen dan progressieven.
Het mooie aan het spelletje is dat het vooral een emotionele eerlijkheid vereist. Want de intellectuele eerlijkheid die je in alle investeerboekjes kan vinden, wordt pas echt beleden als je de hele dag aan jezelf toegeeft welke van je gedachten een wens is, en welke een kenbaar feit. Je moet als belegger de hele dag aan jezelf toegeven dat je McDonald's eet omdat je vet eten wil, dat je rookt omdat je verslaafd bent, dat je YouTube-filmpjes met bekende beleggers kijkt omdat dat leuk voelt in plaats van dat je er slimmer van wordt, en dat je soms stoere feitjes vertelt omdat je slimmer wil lijken. Niet omdat dat meteen wat oplevert.
&nbsp;Alle voorgaande zonden is uw beursnerd natuurlijk nog nooit begaan, dat snapt u wel.
Ken je de cijfers echt? Snap je wel wat die betekenen in de realiteit? Kan je het verhaal van het bedrijf door de cijfers heen lezen? Snap je welke externe factoren invloed hebben op dat verhaal en diezelfde cijfers? Zou je een grillsessie van Warren Buffett doorstaan? Durf je te vertellen wat je weet en niet weet aan een zaal van 10.000 ge&iuml;nformeerde beleggers voordat je een aandeel koopt?
Misschien het allermooiste aan het intellectuele spel dat eigenlijk een emotionele eerlijkheid behelst is dat het de rest van het leven ook beter maakt. Geen mens houdt het vol om alle zelfdeceptie 24 uur per dag overboord te gooien, maar de beste beleggers op aarde hebben er toch een aardige gooi naar gedaan. Van Druckenmiller tot Buffett, van Chris Hohn tot Joel Tillinghast.
Het succes van een goede belegger kan zeker worden afgemeten aan rauwe intelligentie, en aan het vermogen om de juiste informatie te vinden, maar nog v&eacute;&eacute;l meer aan de emotionele eerlijkheid die je in staat stelt om je inschattingen overeen te laten komen met de werkelijkheid.
Doe dus gewoon het tegenovergestelde van Sam Altman en je ziet je resultaten zienderogen verbeteren.&nbsp;
Maar ja, voor dit geschreven verhaal hadden we geen tijd vandaag!
Beursnerd en Beursnerd XL&nbsp;
Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.

XL | Beter één vogel in een datacenter dan tien in je sneakers

Beleggers lijken weer wat opgelucht adem te halen. De beurzen in Europa en de Verenigde Staten kleuren groener, en ook de S&P 500 flirt opnieuw met recordniveaus. Optimisme over geopolitieke ontwikkelingen, zoals mogelijke gesprekken tussen de VS en Iran, zorgt voor rust op de markten en dat zie je direct terug in de olieprijs.

Maar zoals zo vaak op de beurs: het sentiment kan snel omslaan. Uiteindelijk kijken beleggers toch vooral naar de basis: omzetgroei, marges en winstverwachtingen. En die cijfers zijn er. Chipmachinefabrikant ASML kwam met sterke kwartaalresultaten. De omzet kwam uit op €8,8 miljard, met een winst van €2,8 miljard een flinke stijging ten opzichte van vorig jaar. De vraag naar chipmachines blijft daarmee stevig, en de marges zijn nog altijd indrukwekkend.



Beursnerd en Beursnerd XL 

Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.

Beleggers lijken weer wat opgelucht adem te halen. De beurzen in Europa en de Verenigde Staten kleuren groener, en ook de S&amp;P 500 flirt opnieuw met recordniveaus. Optimisme over geopolitieke ontwikkelingen, zoals mogelijke gesprekken tussen de VS en Iran, zorgt voor rust op de markten en dat zie je direct terug in de olieprijs.
Maar zoals zo vaak op de beurs: het sentiment kan snel omslaan. Uiteindelijk kijken beleggers toch vooral naar de basis: omzetgroei, marges en winstverwachtingen. En die cijfers zijn er. Chipmachinefabrikant ASML kwam met sterke kwartaalresultaten. De omzet kwam uit op &euro;8,8 miljard, met een winst van &euro;2,8 miljard een flinke stijging ten opzichte van vorig jaar. De vraag naar chipmachines blijft daarmee stevig, en de marges zijn nog altijd indrukwekkend. 
Beursnerd en Beursnerd XL&nbsp;
Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.

ASML blijft door denderen

Verbaasde uitroep van redacteurs, presentatoren en andere bijzondere burgers die niet zo vaak met de beurs bezig zijn: 'Nou blokkeert 'ie de straat van Hormuz ZELF! Waarom staan markten dan opeens weer in het groen?!'

Dat heeft twee antwoorden. Ten eerste zit men sinds vorige week dinsdag nog steeds gemoedelijk taco's te eten, ondanks misgelopen onderhandelingen van dit weekend, en extra bombardementen op Libanon. Er heerst nog steeds een sfeer die dichterbij een wapenstilstand zit dan de weken ervoor. Zo simpel is dat.

En zoom even uit: de S&P 500 is sinds het begin van de oorlog zo'n anderhalf procent gedaald richting Taco Tuesday, maar inmiddels volledig hersteld naar bijna 6900 punten. Als we blijven afronden en lekker grof doen, zetten we het dieptepunt van Liberation Day vorig jaar op 5000 punten, het dieptepunt van de coronacrisis op 2500 punten. 

Dat wijst op het veel belangrijkere tweede antwoord. Markten zijn geen graadmeters van geopolitiek, maar van bedrijfswinsten. Dus terwijl Anthropic je software-aandelen met een botte bijl bewerkt, stijgen chipaandelen als een malle. Morgen ga je van ASML ook weer knalcijfers krijgen omdat techbedrijven in Amerika dit jaar meer dan 600 miljard dollar in datacenters oftewel chipvastgoed gaan steken. TSMC maakt de meest geavanceerde chips die je daarvoor nodig hebt, en ASML en Besi en de rest zijn de leveranciers van het gereedschap waarmee ze dat doen.

Verderop is Intel de afgelopen week met meer dan 50 procent gestegen vanwege ditzelfde fenomeen, omdat Elon Musk een fabriek genaamd Terrafab wil bouwen die TSMC naar de kroon steekt en Intel als partner inzet. Intel, het bedrijf dat het afgelopen anderhalve decennium meerdere boten miste, is beslist van plan om tenminste een paar graantjes van de AI-boot mee te pakken. Ook dit bedrijf heeft daar machines van ASML voor nodig.

En als díe chippers niet stijgen, dan zijn er nog wel de geheugenbedrijven Samsung, SK Hynix en Micron die vanwege al dat chipvastgoed een tekort aan geheugenchips bedienen dat zo erg om zich heen grijpt dat elke videogamer in Nederland zich de haren uit het hoofd trekt als hij prijsjes van RAM-geheugen checkt op Tweakers.nl.

Iran of geen Iran: de magnificent seven die honderden miljarden aan dit alles uitgeven, beslaan grofweg een derde van de S&P 500. Stop daar de AI-revolutie bij, iedereen die doodnormale kabels aanlegt in die datacenters en doodnormale bedrijven die überhaupt niks te maken hebben met AI of Iran, in een energie-onafhankelijk land, en je snapt waarom markten groen zijn.

Eén bedrijf is niet Amerikaans en staat ook niet in het groen: LVMH.

Dat er minder peperduur parfum wordt verkocht in de warenhuizen in Dubai laat zich eenvoudig verklaren door de raketten die er soms overvliegen. Maar bij de eerstekwartaalcijfers van LVMH rijst toch een gevoel van Wachten op Godot: dit is al het derde kwartaal dat herstel 'eraan zit te komen', vanwege 'nieuwe merken en mode en creatieve hernieuwing', en 'een herstel in China', maar de grote ommezwaai blijkt zelfs als je Dubai even wegcijfert nog niet écht uit de cijfers.

Het is wel degelijk zo dat markten in Azië herstellen, en dat zeker juwelen, horloges en wijn nu de organische groei hoger trekken. Maar het jarenlange cyclische consuminderen van de rijken in China, de VS en Europa is gewoon nog niet écht over, blijkt wel als je even door de cijfers heen leest.

Of je de ongunstige valuta-effecten nou wegcijfert of niet: er komt waarschijnlijk eerder vrede in het Midden-Oosten dan een echte omkering voor LVMH.

Beursnerd en Beursnerd XL 

Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.

Verbaasde uitroep van redacteurs, presentatoren en andere bijzondere burgers die niet zo vaak met de beurs bezig zijn: 'Nou blokkeert 'ie de straat van Hormuz ZELF! Waarom staan markten dan opeens weer in het groen?!'
Dat heeft twee antwoorden. Ten eerste zit men sinds vorige week dinsdag nog steeds gemoedelijk taco's te eten, ondanks misgelopen onderhandelingen van dit weekend, en extra bombardementen op Libanon. Er heerst nog steeds een sfeer die dichterbij een wapenstilstand zit dan de weken ervoor. Zo simpel is dat.
En zoom even uit: de S&amp;P 500 is sinds het begin van de oorlog zo'n anderhalf procent gedaald richting Taco Tuesday, maar inmiddels volledig hersteld naar bijna 6900 punten. Als we blijven afronden en lekker grof doen, zetten we het dieptepunt van Liberation Day vorig jaar op 5000 punten, het dieptepunt van de coronacrisis op 2500 punten.&nbsp;
Dat wijst op het veel belangrijkere tweede antwoord. Markten zijn geen graadmeters van geopolitiek, maar van bedrijfswinsten. Dus terwijl Anthropic je software-aandelen met een botte bijl bewerkt, stijgen chipaandelen als een malle. Morgen ga je van ASML ook weer knalcijfers krijgen omdat techbedrijven in Amerika dit jaar meer dan 600 miljard dollar in datacenters oftewel chipvastgoed gaan steken. TSMC maakt de meest geavanceerde chips die je daarvoor nodig hebt, en ASML en Besi en de rest zijn de leveranciers van het gereedschap waarmee ze dat doen.
Verderop is Intel de afgelopen week met meer dan 50 procent gestegen vanwege ditzelfde fenomeen, omdat Elon Musk een fabriek genaamd Terrafab wil bouwen die TSMC naar de kroon steekt en Intel als partner inzet. Intel, het bedrijf dat het afgelopen anderhalve decennium meerdere boten miste, is beslist van plan om tenminste een paar graantjes van de AI-boot mee te pakken. Ook dit bedrijf heeft daar machines van ASML voor nodig.
En als d&iacute;e chippers niet stijgen, dan zijn er nog wel de geheugenbedrijven Samsung, SK Hynix en Micron die vanwege al dat chipvastgoed een tekort aan geheugenchips bedienen dat zo erg om zich heen grijpt dat elke videogamer in Nederland zich de haren uit het hoofd trekt als hij prijsjes van RAM-geheugen checkt op Tweakers.nl.
Iran of geen Iran: de magnificent seven die honderden miljarden aan dit alles uitgeven, beslaan grofweg een derde van de S&amp;P 500. Stop daar de AI-revolutie bij, iedereen die doodnormale kabels aanlegt in die datacenters en doodnormale bedrijven die &uuml;berhaupt niks te maken hebben met AI of Iran, in een energie-onafhankelijk land, en je snapt waarom markten groen zijn.
E&eacute;n bedrijf is niet Amerikaans en staat ook niet in het groen: LVMH.
Dat er minder peperduur parfum wordt verkocht in de warenhuizen in Dubai laat zich eenvoudig verklaren door de raketten die er soms overvliegen. Maar bij de eerstekwartaalcijfers van LVMH rijst toch een gevoel van Wachten op Godot: dit is al het derde kwartaal dat herstel 'eraan zit te komen', vanwege 'nieuwe merken en mode en creatieve hernieuwing', en 'een herstel in China', maar de grote ommezwaai blijkt zelfs als je Dubai even wegcijfert nog niet &eacute;cht uit de cijfers.
Het is wel degelijk zo dat markten in Azi&euml; herstellen, en dat zeker juwelen, horloges en wijn nu de organische groei hoger trekken. Maar het jarenlange cyclische consuminderen van de rijken in China, de VS en Europa is gewoon nog niet &eacute;cht over, blijkt wel als je even door de cijfers heen leest.
Of je de ongunstige valuta-effecten nou wegcijfert of niet: er komt waarschijnlijk eerder vrede in het Midden-Oosten dan een echte omkering voor LVMH.
Beursnerd en Beursnerd XL&nbsp;
Iedere werkdag iets na elf uur werpt de Beursnerd in gesprek met presentator Thomas van Zijl een blik op de AEX, waarbij hij of zij de diepgang niet schuwt. Daarnaast is er donderdag om tien voor twaalf een langere beursanalyse. Die neemt Beursnerd XL Jochem Visser voor zijn rekening.

Beursnerd | Een beetje consolidatie zou Europese defensie goed doen

In 1 playlist(s)

Beursnerd

Social links

Follow podcast

Recent clips