'‘„Zo vreemd,” zei ik tegen een vriendin, „telkens aan het eind van de date vind ik hem mega aantrekkelijk, maar aan het begin niet. Ik moet telkens een beetje inkomen, lijkt het wel.” „Ligt dat niet gewoon aan de wijn?” vroeg ze. Maar dat was het niet.’

'&lsquo;&bdquo;Zo vreemd,&rdquo; zei ik tegen een vriendin, &bdquo;telkens aan het eind van de date vind ik hem mega aantrekkelijk, maar aan het begin niet. Ik moet telkens een beetje inkomen, lijkt het wel.&rdquo; &bdquo;Ligt dat niet gewoon aan de wijn?&rdquo; vroeg ze. Maar dat was het niet.&rsquo;

De audiocolumns van Annelieke Aardoom.

Annelieke Aardoom - Audiocolumns

De audiocolumns van Annelieke Aardoom

‘Waar ik bij eerdere situationships vaak onzeker achterbleef, gaf híj me iets waardevols’

‘Is het lullig om hem mijn bed uit te trappen?’ app ik om 00.00 uur naar mijn vriendinnen. ‘Hij moet morgenvroeg in Rotterdam zijn en woont ver weg, maar ik ben zó klaar met deze gozer.’

&lsquo;Is het lullig om hem mijn bed uit te trappen?&rsquo; app ik om 00.00 uur naar mijn vriendinnen. &lsquo;Hij moet morgenvroeg in Rotterdam zijn en woont ver weg, maar ik ben z&oacute; klaar met deze gozer.&rsquo;

'Hij fikste mijn lamp, we dronken thee en het was gezellig, tot we in bed lagen’

Sinds een maand heb ik nieuwe overburen. Tussen mijn appartement en het hunne zit precies een klein straatje. Dichtbij genoeg om te zien wat iemand aan het doen is, ver genoeg om te doen alsof je het niet ziet.

Sinds een maand heb ik nieuwe overburen. Tussen mijn appartement en het hunne zit precies een klein straatje. Dichtbij genoeg om te zien wat iemand aan het doen is, ver genoeg om te doen alsof je het niet ziet.

‘De hobby van mijn nieuwe overburen heeft iets heel geruststellends’

„Kijk daar! Een blauwe reiger!” Mijn broertje kijkt me glunderend aan en pakt zijn Canon met een joekel van een telelens. Het is de eerste vogel die we samen officieel spotten. Ik merk op dat we die ochtend nog een blauwe reiger hebben gezien bij mijn vader in de tuin. Hij rolt met zijn ogen. „We beginnen nu pas.”

&bdquo;Kijk daar! Een blauwe reiger!&rdquo; Mijn broertje kijkt me glunderend aan en pakt zijn Canon met een joekel van een telelens. Het is de eerste vogel die we samen officieel spotten. Ik merk op dat we die ochtend nog een blauwe reiger hebben gezien bij mijn vader in de tuin. Hij rolt met zijn ogen. &bdquo;We beginnen nu pas.&rdquo;

‘Waar ik bij eerdere situationships vaak onzeker achterbleef, gaf híj me iets waardevols’

Annelieke Aardoom - Audiocolumns

Social links

Follow podcast

Recent clips