‘Ze belt me vroeg in de ochtend en begint meteen te foeteren. „Jij hebt mijn sleutel, meisje.” Geen hallo. Geen goedemorgen. Alleen puur woede en wantrouwen. Terwijl zij losgaat over onbetrouwbaarheid en respect, voel ik in mijn jaszak. En ja hoor. Daar zit hij. Haar huissleutel. Per ongeluk meegenomen.’

‘Onze groepsapp verandert in een digitale woestijn’
02:20

‘Iemand noemde mijn aura ooit oranje, momenteel voelt mijn aura als een donderwolk’
02:19

Hij woont nog bij zijn ouders. We schrokken van elkaars leeftijd, maar ook weer niet zó erg
02:08