‘Ze belt me vroeg in de ochtend en begint meteen te foeteren. „Jij hebt mijn sleutel, meisje.” Geen hallo. Geen goedemorgen. Alleen puur woede en wantrouwen. Terwijl zij losgaat over onbetrouwbaarheid en respect, voel ik in mijn jaszak. En ja hoor. Daar zit hij. Haar huissleutel. Per ongeluk meegenomen.’

'Tegenover me twee types bontkraag: schoenen op de stoel, energydrink in de hand, en bellen op speaker'
01:58

'Hoe lang kan iemand gitaarspelen zonder te stoppen? Is dit een serenade? Wat moet ik doen? '
02:16

'Mijn lieve opa Leo is overleden, huilde ik wel hard genoeg?'
02:11