Nederlandse onderzoekers hebben een superzwaar zwart gat ontdekt dat verscholen zit in een ring van stof. 

Er is in dit onderzoek gekeken naar een actieve galactische kern, ook wel een AGN in de Engelse afkorting. Deze extreem energetische bronnen worden aangedreven door superzware zwarte gaten. Kosmisch stof en gas uit de omgeving spiraalt naar dat zwarte gat en wordt opgeslokt, waarbij enorme hoeveelheden energie vrijkomen. Zo'n actieve kern straalt daardoor vaak feller dan alle sterren in de rest van het sterrenstelsel bij elkaar.

Ze werden voor het eerst opgemerkt in de jaren 50 en inmiddels weten astronomen al aardig wat over deze AGN's. Dat er verschillende soorten zijn bijvoorbeeld. Sommigen zijn bronnen van zichtbaar licht, sommigen zijn bronnen voor radiostraling en sommigen - zoals dit sterrenstelsel dat nu bekeken is - zijn minder goed te zien.

Nou is er een theorie, die nu 30 jaar oud is die het Unified Model of AGN's wordt genoemd. En volgens die theorie hebben AGN's ondanks dat ze verschillen dezelfde basisstructuur. Namelijk: een superzwaar zwart gat, omgeven door een dikke ring van stof. Onderzoekers wilden weten of dit ook klopte voor een sterrenstelsel dat zich 47 miljoen lichtjaren van de aarde bevindt. Wat ze aantroffen toen ze de data bekeken was niet helemaal wat ze hadden verwacht...

In deze audio hoor je hoofdonderzoeker Violeta Gámez Rosas van de Universiteit Leiden. Lees hier meer: Nederlandse onderzoekers brengen verscholen superzwaar zwart gat aan het licht. 

Nederlandse onderzoekers hebben een superzwaar zwart gat ontdekt dat verscholen zit in een ring van stof.&nbsp;
Er is in dit onderzoek gekeken naar een actieve galactische kern, ook wel een AGN in de Engelse afkorting. Deze extreem energetische bronnen worden aangedreven door superzware zwarte gaten. Kosmisch stof en gas uit de omgeving spiraalt naar dat zwarte gat en wordt opgeslokt, waarbij enorme hoeveelheden energie vrijkomen. Zo'n actieve kern straalt daardoor vaak feller dan alle sterren in de rest van het sterrenstelsel bij elkaar.
Ze werden voor het eerst opgemerkt in de jaren 50 en inmiddels weten astronomen al aardig wat over deze AGN's. Dat er verschillende soorten zijn bijvoorbeeld. Sommigen zijn bronnen van zichtbaar licht, sommigen zijn bronnen voor radiostraling en sommigen - zoals dit sterrenstelsel dat nu bekeken is - zijn minder goed te zien.
Nou is er een theorie, die nu 30 jaar oud is die het Unified Model of AGN's wordt genoemd. En volgens die theorie hebben AGN's ondanks dat ze verschillen dezelfde basisstructuur. Namelijk: een superzwaar zwart gat, omgeven door een dikke ring van stof. Onderzoekers wilden weten of dit ook klopte voor een sterrenstelsel dat zich 47 miljoen lichtjaren van de aarde bevindt. Wat ze aantroffen toen ze de data bekeken was niet helemaal wat ze hadden verwacht...
In deze audio hoor je hoofdonderzoeker Violeta G&aacute;mez Rosas van de Universiteit Leiden. Lees hier meer: <a href="https://www.universiteitleiden.nl/nieuws/2022/02/nederlandse-onderzoekers-brengen-verscholen-superzwaar-zwart-gat-aan-het-licht">Nederlandse onderzoekers brengen verscholen superzwaar zwart gat aan het licht</a>.&nbsp;

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?

Wetenschap Vandaag | BNR

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?