De spiegeltest werd in 1970 voor het eerst gebruikt door een Amerikaanse psycholoog die onderzoek deed naar zelfherkenning bij chimpansees.  

Het werkt als volgt: je markeert een dier - zonder dat die het doorheeft - met een stip op een zichtbare plek. Vervolgens laat je het in een spiegel kijken. Probeert het dier de stip eraf te krabben of poetsen, dan betekent dit dat het dier snapt dat het naar zichzelf aan het kijken is.  

Sommige onderzoekers spreken zelfs van zelfbewustzijn en empathisch vermogen bij dieren die slagen voor de spiegelproef, al vinden andere wetenschappers dat onvoldoende bewezen met de test in zijn oorspronkelijke vorm.  

Kinderen slagen pas voor de test als ze een jaar of twee zijn. Olifanten, chimpansees, dolfijnen en eksters lukt het ook. Uit nieuw onderzoek zou nu blijken dat ook muizen aan dit lijstje toegevoegd moeten worden.  

Zwarte muizen kregen in de test een wit stipje op hun voorhoofd. Deze muizen besteden meer tijd aan het schoonmaken van hun hoofd voor de spiegel dan muizen zonder stipje, of muizen met een zwart stipje dat niet goed zichtbaar was.  

Nou was het wel zo dat ze dit alleen deden als ze al gewend waren aan spiegels, waren opgegroeid tussen muizen die op ze leken en als de stip relatief groot was. Dat zijn een flink aantal 'maaren’.  

De onderzoekers geven zelf ook aan dat het vooral laat zien dat de muis ziet dat er een stip zit, maar dat het niet per se iets zegt over een vorm van zelfbewustzijn die vergelijkbaar is met de mens.  

Toch is het wel interessant dat de onderzoekers tegelijk een groepje neuronen vonden, dat bepalend moet zijn voor die zelfherkenning. Iets wat niet eerder is vastgelegd op deze manier. Blokkeerden ze de werking van deze neuronen, dan reageerden de muizen helemaal niet meer op het stipje.  

Er is veel meer bekend over hoe onze hersenen anderen herkennen, dan over hoe onze hersenen verwerken wie we zelf zijn. Dat maakt dit soort onderzoeken zeker interessant, maar niet zonder wat stevige kanttekeningen.

Lees hier meer over het onderzoek: Mice pass the mirror test, a classic indicator of self-recognition 

De spiegeltest werd in 1970 voor het eerst gebruikt door een Amerikaanse psycholoog die onderzoek deed naar zelfherkenning bij chimpansees.  
Het werkt als volgt: je markeert een dier - zonder dat die het doorheeft - met een stip op een zichtbare plek. Vervolgens laat je het in een spiegel kijken. Probeert het dier de stip eraf te krabben of poetsen, dan betekent dit dat het dier snapt dat het naar zichzelf aan het kijken is.  
Sommige onderzoekers spreken zelfs van zelfbewustzijn en empathisch vermogen bij dieren die slagen voor de spiegelproef, al vinden andere wetenschappers dat onvoldoende bewezen met de test in zijn oorspronkelijke vorm.  
Kinderen slagen pas voor de test als ze een jaar of twee zijn. Olifanten, chimpansees, dolfijnen en eksters lukt het ook. Uit nieuw onderzoek zou nu blijken dat ook muizen aan dit lijstje toegevoegd moeten worden.  
Zwarte muizen kregen in de test een wit stipje op hun voorhoofd. Deze muizen besteden meer tijd aan het schoonmaken van hun hoofd voor de spiegel dan muizen zonder stipje, of muizen met een zwart stipje dat niet goed zichtbaar was.  
Nou was het wel zo dat ze dit alleen deden als ze al gewend waren aan spiegels, waren opgegroeid tussen muizen die op ze leken en als de stip relatief groot was. Dat zijn een flink aantal 'maaren’.  
De onderzoekers geven zelf ook aan dat het vooral laat zien dat de muis ziet dat er een stip zit, maar dat het niet per se iets zegt over een vorm van zelfbewustzijn die vergelijkbaar is met de mens.  
Toch is het wel interessant dat de onderzoekers tegelijk een groepje neuronen vonden, dat bepalend moet zijn voor die zelfherkenning. Iets wat niet eerder is vastgelegd op deze manier. Blokkeerden ze de werking van deze neuronen, dan reageerden de muizen helemaal niet meer op het stipje.  
Er is veel meer bekend over hoe onze hersenen anderen herkennen, dan over hoe onze hersenen verwerken wie we zelf zijn. Dat maakt dit soort onderzoeken zeker interessant, maar niet zonder wat stevige kanttekeningen.
Lees hier meer over het onderzoek: <a href="https://www.eurekalert.org/news-releases/1009712">Mice pass the mirror test, a classic indicator of self-recognition </a>

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?

Wetenschap Vandaag | BNR

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?