De James Webb ruimtetelescoop heeft tijdens het bestuderen van Enceladus - één van de meer dan 80 manen van Saturnus - een enorme wolk van waterdamp gespot. 

De pluim is de grootste die daar ooit gezien is en bevat mogelijk de chemische ingrediënten die nodig zijn voor leven. De pluimen van waterdamp die ontsnappen vanonder het ijzige oppervlakte van de maan waren eerder gezien en de samenstelling ervan is ook al bestudeerd, maar nu lijkt het erop dat het materiaal veel verder de ruimte in gespoten kan worden dan eerder werd gedacht. Meerdere keren de grootte van de planeet in afstand.  

In 2005 vloog NASA's ruimtevoertuig Cassini al meerdere keren door de pluimen. Zo werd al ontdekt dat er methaan, koolstofdioxide en ammoniak in de wolken zat. Ook werden er silica-deeltjes gedetecteerd, die mogelijk van de oceaanbodem van de maan omhoog waren gekomen. Toch kon Cassini van dichtbij niet zien wat Webb nu van een afstandje en binnen 4,5 minuut wel heeft gezien: de koude waterige dampen die tot diep in de ruimte reiken.  

Een paper die nog in de maak is zal in detail ingaan op hoeveel water er precies in de pluim zit en wat de temperatuur van de damp is. Nou zit er in de ijzige deeltjes die in 2005 werden gedetecteerd ten opzichte van de nu gespotte waterdamp waarschijnlijk wel een veel hogere concentratie organisch materiaal. Of in de enorme pluim ook tekenen van leven gevonden worden, is dus nog maar de vraag.  

Maar volgens de onderzoekers zullen er genoeg nieuwe ontdekkingen over Enceladus in de paper staan om ons over te verbazen. Ook is al bekend dat de maan in een volgende observatieronde weer bestudeerd zal worden, zes keer langer dan nu is gebeurd. En er wordt ook al gesproken over een NASA-missie naar de maan zelf. 

Lees hier meer: JWST spots biggest water plume yet spewing from a moon of Saturn.

De James Webb ruimtetelescoop heeft tijdens het bestuderen van Enceladus - één van de meer dan 80 manen van Saturnus - een enorme wolk van waterdamp gespot. 
De pluim is de grootste die daar ooit gezien is en bevat mogelijk de chemische ingrediënten die nodig zijn voor leven. De pluimen van waterdamp die ontsnappen vanonder het ijzige oppervlakte van de maan waren eerder gezien en de samenstelling ervan is ook al bestudeerd, maar nu lijkt het erop dat het materiaal veel verder de ruimte in gespoten kan worden dan eerder werd gedacht. Meerdere keren de grootte van de planeet in afstand.  
In 2005 vloog NASA's ruimtevoertuig Cassini al meerdere keren door de pluimen. Zo werd al ontdekt dat er methaan, koolstofdioxide en ammoniak in de wolken zat. Ook werden er silica-deeltjes gedetecteerd, die mogelijk van de oceaanbodem van de maan omhoog waren gekomen. Toch kon Cassini van dichtbij niet zien wat Webb nu van een afstandje en binnen 4,5 minuut wel heeft gezien: de koude waterige dampen die tot diep in de ruimte reiken.  
Een paper die nog in de maak is zal in detail ingaan op hoeveel water er precies in de pluim zit en wat de temperatuur van de damp is. Nou zit er in de ijzige deeltjes die in 2005 werden gedetecteerd ten opzichte van de nu gespotte waterdamp waarschijnlijk wel een veel hogere concentratie organisch materiaal. Of in de enorme pluim ook tekenen van leven gevonden worden, is dus nog maar de vraag.  
Maar volgens de onderzoekers zullen er genoeg nieuwe ontdekkingen over Enceladus in de paper staan om ons over te verbazen. Ook is al bekend dat de maan in een volgende observatieronde weer bestudeerd zal worden, zes keer langer dan nu is gebeurd. En er wordt ook al gesproken over een NASA-missie naar de maan zelf. 
Lees hier meer: <a href="https://www.nature.com/articles/d41586-023-01666-x">JWST spots biggest water plume yet spewing from a moon of Saturn</a>.

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?

Wetenschap Vandaag | BNR

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?