Meer dan 2.5 miljoen Nederlanders lijden aan een chronische ontstekingsziekte van de huid, maar het duurt vaak enorm lang voor de juiste behandeling gevonden is. Daar moet nu verandering in komen. 

Dat is het doel van het nieuwe onderzoeksproject Next Generation ImmunoDermatology (NGID). Hierin zal op nanoschaal gekeken worden naar de biomarkers van zes veelvoorkomende chronische huidziektes. Dat is nodig om de verschillende vormen van de ziektes beter te begrijpen, maar ook om vervolgens te kunnen testen wat bestaande middelen doen met die biomarkers. Zo kan uiteindelijk allerlei data verzameld worden over wat in welke situatie het beste werkt.

Moet dan straks iedere patiënt een plakje huid inleveren dat door dit hele traject gaat? Nee. Het is juist ook de bedoeling om met die data voorspellingen te kunnen doen. Dan zou het er zo uit kunnen zien: iemand meldt zich met huidproblemen, de dermatoloog heeft een instrument waarmee stofjes in die huid gemeten kunnen worden en aan de hand van de modellen die zijn gemaakt met de data uit het project kan worden gekeken wat er voor die individuele patiënt het best werkt. 

Naast een groot aantal onderzoekers zijn ook de patiënten zelf nauw betrokken bij het project dat zes jaar moet gaan duren. Ook is er aandacht voor de psychologische kant (wat wil iemand die zich meldt bij een arts zelf nou het liefst) en wordt er tegelijkertijd in de kliniek van alles onderzocht bij bestaande patiënten om zo tot de best mogelijke dataset te komen. 

In deze audio hoor je Ellen van den Bogaard van het Radboud UMC, Rob Vreeken van de Universiteit Maastricht en Robert Rissmann van de Universiteit Leiden.

Lees hier meer over het project: UM coördineert eerste landelijk onderzoek naar huidziekten. 

Meer dan 2.5 miljoen Nederlanders lijden aan een chronische ontstekingsziekte van de huid, maar het duurt vaak enorm lang voor de juiste behandeling gevonden is. Daar moet nu verandering in komen.&nbsp;
Dat is het doel van het nieuwe onderzoeksproject Next Generation ImmunoDermatology (NGID). Hierin zal op nanoschaal gekeken worden naar de biomarkers van zes veelvoorkomende chronische huidziektes. Dat is nodig om de verschillende vormen van de ziektes beter te begrijpen, maar ook om vervolgens te kunnen testen wat bestaande middelen doen met die biomarkers. Zo kan uiteindelijk allerlei data verzameld worden over wat in welke situatie het beste werkt.
Moet dan straks iedere pati&euml;nt een plakje huid inleveren dat door dit hele traject gaat? Nee. Het is juist ook de bedoeling om met die data voorspellingen te kunnen doen. Dan zou het er zo uit kunnen zien: iemand meldt zich met huidproblemen, de dermatoloog heeft een instrument waarmee stofjes in die huid gemeten kunnen worden en aan de hand van de modellen die zijn gemaakt met de data uit het project kan worden gekeken wat er voor die individuele pati&euml;nt het best werkt.&nbsp;
Naast een groot aantal onderzoekers zijn ook de pati&euml;nten zelf nauw betrokken bij het project dat zes jaar moet gaan duren. Ook is er aandacht voor de psychologische kant (wat wil iemand die zich meldt bij een arts zelf nou het liefst) en wordt er tegelijkertijd in de kliniek van alles onderzocht bij bestaande pati&euml;nten om zo tot de best mogelijke dataset te komen.&nbsp;
In deze audio hoor je Ellen van den Bogaard van het Radboud UMC, Rob Vreeken van de Universiteit Maastricht en Robert Rissmann van de Universiteit Leiden.
Lees hier meer over het project: <a href="https://www.maastrichtuniversity.nl/nl/nieuws/um-co%C3%B6rdineert-eerste-landelijk-onderzoek-naar-huidziekten">UM co&ouml;rdineert eerste landelijk onderzoek naar huidziekten</a>.&nbsp;

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?

Wetenschap Vandaag | BNR

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?