Een serieuze zwemmer wil natuurlijk met zo min mogelijk weerstand door het water glijden. Gladgeschoren benen kunnen daar dan iets bij helpen. Maar garnaalachtigen moeten er niet aan denken om haarloos door het leven te gaan.  

Want, zo blijkt uit nieuw onderzoek: hun harige ledematen helpen ze juist beter vooruit te komen.

Onderzoekers van Brown University bestuderen al langer de zwembewegingen van garnalen. Ze hebben zelfs een heus garnaal-zwem-robotje gebouwd, die ze uur na uur met verschillende aanpassingen laten bewegen, zodat ze de vloeistofstromen langs de verschillende lichaamsdelen kunnen meten.

Allemaal om inspiratie op te doen voor het ontwikkelen van robots die zich op een handige manier zelf kunnen voortbewegen door water, of zelfs op andere planeten.

Garnaalachtigen zijn dan een logisch voorbeeld. Want de kleine beestjes watertrappelen elke dag zo'n duizend meter omhoog en weer omlaag.

In één van de laatste experimenten hebben ze gekeken naar de haartjes op sommige van de bewegende ledematen en wat blijkt: die haartjes zorgen ervoor dat de druk beter verdeeld wordt en het geheel als een peddel fungeert. 

Het helpt ze dus beter zwemmen. Een garnaal zwemt dan misschien wel tussen scheermesjes. Hij gebruikt ze liever niet. 

Meer over het grotere onderzoek: Emulating how krill swim to build a robotic platform for ocean navigation. En ook interessant: Scientists show how parasites turn marsh-dwelling brown shrimp into neon zombies

Met dank aan (maar registratie nodig om te lezen): Hairy legs make you swim better – if you're a shrimp

Een serieuze zwemmer wil natuurlijk met zo min mogelijk weerstand door het water glijden. Gladgeschoren benen kunnen daar dan iets bij helpen. Maar garnaalachtigen moeten er niet aan denken om haarloos door het leven te gaan.  
Want, zo blijkt uit nieuw onderzoek: hun harige ledematen helpen ze juist beter vooruit te komen.
Onderzoekers van Brown University bestuderen al langer de zwembewegingen van garnalen. Ze hebben zelfs een heus garnaal-zwem-robotje gebouwd, die ze uur na uur met verschillende aanpassingen laten bewegen, zodat ze de vloeistofstromen langs de verschillende lichaamsdelen kunnen meten.
Allemaal om inspiratie op te doen voor het ontwikkelen van robots die zich op een handige manier zelf kunnen voortbewegen door water, of zelfs op andere planeten.
Garnaalachtigen zijn dan een logisch voorbeeld. Want de kleine beestjes watertrappelen elke dag zo'n duizend meter omhoog en weer omlaag.
In één van de laatste experimenten hebben ze gekeken naar de haartjes op sommige van de bewegende ledematen en wat blijkt: die haartjes zorgen ervoor dat de druk beter verdeeld wordt en het geheel als een peddel fungeert. 
Het helpt ze dus beter zwemmen. Een garnaal zwemt dan misschien wel tussen scheermesjes. Hij gebruikt ze liever niet. 
Meer over het grotere onderzoek: <a href="https://www.brown.edu/news/2023-06-26/pleobot">Emulating how krill swim to build a robotic platform for ocean navigation</a>. En ook interessant: <a href="https://www.brown.edu/news/2023-08-23/parasites">Scientists show how parasites turn marsh-dwelling brown shrimp into neon zombies</a>
Met dank aan (maar registratie nodig om te lezen): <a href="https://www.newscientist.com/article/2403802-hairy-legs-make-you-swim-better-if-youre-a-shrimp/">Hairy legs make you swim better – if you're a shrimp</a>

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?

Wetenschap Vandaag | BNR

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?