Net als onze huid zweet, of kippenvel kan krijgen, reageert ook de huid van microben op hun omgeving. Vind je een fossiel van de huid van een microbe, dan kan dat dus iets zeggen over de omstandigheden waarin het lang lang geleden leefde.

Om achter die omstandigheden te komen moet de fossiele huid vergeleken worden met die van nu levende bacteriën. Microbiële huiden, membranen genoemd, zijn gemaakt van lipiden - vetmoleculen. Sommige worden al gebruikt om het klimaat in het verleden te reconstrueren, maar ze zijn altijd in mysterie gehuld gebleven, omdat onderzoekers niet wisten welke microben ze nou precies maakten en onder welke omstandigheden.

Onderzoek van het NIOZ laat nu zien welke bacteriën deze lipiden maken en ook hoe zij hun lipidehuidje hebben geëvolueerd om zich aan te passen aan veranderingen in het milieu. Daar moesten overigens wel eerst 1850 eiwitten voor worden bestudeerd, maar het is ze gelukt. 

Nu ze weten welke bacteriën deze moleculaire bouwstenen vormen en ze ook begrijpen hoe ze dat doen, willen ze uitzoeken hoe de productie van deze moleculen afhangt van omgevingsfactoren als watertemperatuur of zuurgraad. Uiteindelijk moet dit ervoor zorgen dat klimaatverandering nog gedetailleerder gereconstrueerd en voorspeld kan worden.

Lees meer: Fossiele bacteriën koppelen aan levende neefjes, helpt bij klimaatvoorspellingen (Nederlandse tekst vind je onderaan).

Net als onze huid zweet, of kippenvel kan krijgen, reageert ook de huid van microben op hun omgeving. Vind je een fossiel van de huid van een microbe, dan kan dat dus iets zeggen over de omstandigheden waarin het lang lang geleden leefde.
Om achter die omstandigheden te komen moet de fossiele huid vergeleken worden met die van nu levende bacteriën. Microbiële huiden, membranen genoemd, zijn gemaakt van lipiden - vetmoleculen. Sommige worden al gebruikt om het klimaat in het verleden te reconstrueren, maar ze zijn altijd in mysterie gehuld gebleven, omdat onderzoekers niet wisten welke microben ze nou precies maakten en onder welke omstandigheden.
Onderzoek van het NIOZ laat nu zien welke bacteriën deze lipiden maken en ook hoe zij hun lipidehuidje hebben geëvolueerd om zich aan te passen aan veranderingen in het milieu. Daar moesten overigens wel eerst 1850 eiwitten voor worden bestudeerd, maar het is ze gelukt. 
Nu ze weten welke bacteriën deze moleculaire bouwstenen vormen en ze ook begrijpen hoe ze dat doen, willen ze uitzoeken hoe de productie van deze moleculen afhangt van omgevingsfactoren als watertemperatuur of zuurgraad. Uiteindelijk moet dit ervoor zorgen dat klimaatverandering nog gedetailleerder gereconstrueerd en voorspeld kan worden.
Lees meer: <a href="https://www.nioz.nl/en/news/linking-fossil-climate-proxies-to-living-bacteria-helps-climate-predictions">Fossiele bacteriën koppelen aan levende neefjes, helpt bij klimaatvoorspellingen</a> (Nederlandse tekst vind je onderaan).

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?

Wetenschap Vandaag | BNR

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?