Afrikaanse zandhoenders - ze zien er een beetje uit als een zandkleurige duif met exotische patronen - hebben een slim trucje om water te verplaatsen van de ene naar de andere plek.  

Onderzoekers ontdekten dit toen ze ongelooflijk ver inzoomden op de veren van de vogel. Met het trucje lukt het mannetjes zandhoenders om zo'n 15 procent van hun eigen lichaamsgewicht aan water te verplaatsen naar hun jongen, terwijl ze bijna 65 kilometer per uur vliegen, een half uur lang.   

Het zit hem allemaal in het ontwerp van de borstveren, die de mannetjes in het water laten zakken om het water op te nemen. Zo'n 50 jaar geleden werden de speciale veren al ontdekt, maar hoe ze precies water vasthouden, dat kon nu pas aangetoond worden dankzij hoge resolutie microscopen. 

De veren hebben allemaal gespecialiseerde vertakkingen, kamertjes en buisjes die vloeistof perfect vasthouden. De onderzoekers denken dat de structuur - nu ze dit tot op de kleinste details in kaart hebben gebracht - een inspiratie kan zijn voor het gecontroleerd vangen, vasthouden en loslaten van vloeistof. Bijvoorbeeld bij het vangen van water uit de lucht, met een soort verennetten.  

Ook denken ze aan een nieuw soort waterzakken en -flessen, waarin een op de zandhoen gebaseerde verenstructuur zou kunnen zorgen dat het water niet klotst als je het met je meedraagt. Zelfs betere medische samples nemen, denk aan de covid neus swabs, moeten met dit ontwerp mogelijk worden volgens de onderzoekers.  

Oja, en goed om nog even te vermelden: de veren die zijn onderzocht kwamen van een mannetje uit de collectie van het Harvard University Museum of Comparative Zoology. De wilde zandhoenders hebben ze voor dit onderzoek niet lastiggevallen.

Lees hier meer over het onderzoek: How an African bird might inspire a better water bottle.

Afrikaanse zandhoenders - ze zien er een beetje uit als een zandkleurige duif met exotische patronen - hebben een slim trucje om water te verplaatsen van de ene naar de andere plek.  
Onderzoekers ontdekten dit toen ze ongelooflijk ver inzoomden op de veren van de vogel. Met het trucje lukt het mannetjes zandhoenders om zo'n 15 procent van hun eigen lichaamsgewicht aan water te verplaatsen naar hun jongen, terwijl ze bijna 65 kilometer per uur vliegen, een half uur lang.   
Het zit hem allemaal in het ontwerp van de borstveren, die de mannetjes in het water laten zakken om het water op te nemen. Zo'n 50 jaar geleden werden de speciale veren al ontdekt, maar hoe ze precies water vasthouden, dat kon nu pas aangetoond worden dankzij hoge resolutie microscopen. 
De veren hebben allemaal gespecialiseerde vertakkingen, kamertjes en buisjes die vloeistof perfect vasthouden. De onderzoekers denken dat de structuur - nu ze dit tot op de kleinste details in kaart hebben gebracht - een inspiratie kan zijn voor het gecontroleerd vangen, vasthouden en loslaten van vloeistof. Bijvoorbeeld bij het vangen van water uit de lucht, met een soort verennetten.  
Ook denken ze aan een nieuw soort waterzakken en -flessen, waarin een op de zandhoen gebaseerde verenstructuur zou kunnen zorgen dat het water niet klotst als je het met je meedraagt. Zelfs betere medische samples nemen, denk aan de covid neus swabs, moeten met dit ontwerp mogelijk worden volgens de onderzoekers.  
Oja, en goed om nog even te vermelden: de veren die zijn onderzocht kwamen van een mannetje uit de collectie van het Harvard University Museum of Comparative Zoology. De wilde zandhoenders hebben ze voor dit onderzoek niet lastiggevallen.
Lees hier meer over het onderzoek: <a href="https://hub.jhu.edu/2023/04/12/sandgrouse-feathers-closeup/">How an African bird might inspire a better water bottle</a>.

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?

Wetenschap Vandaag | BNR

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?