Het is onderzoekers gelukt om een biocomputertje gemaakt van hersencellen een vorm van spraakherkenning te laten uitvoeren. 

De hersenorganoïde bestaande uit zo'n 100 miljoen zenuwcellen kreeg - verbonden aan een elektrisch circuit - honderden geluidsfragmenten van 8 verschillende mensen binnen in de vorm van elektrische pulsjes.

In reactie daarop genereerden de hersencellen verschillende patronen, die weer afgelezen werden door een algoritme. Zo zagen ze dat de 8 stemmen na twee dagen training met 78 procent nauwkeurigheid van elkaar onderscheiden konden worden. 

Nou is dit een hele basale vorm van spraakherkenning en lukt het ook nog niet om deze organoïden heel lang in leven te houden. Voorlopig is een functionele computerchip met levende cellen dus nog niet realistisch. En voordat het ooit wel zover is moeten ook de ethische voorwaarden van dit soort systemen beter zijn vastgelegd. 

Maar er is wel veel interesse in het combineren van levende cellen en kunstmatige intelligentie. Ons brein is onder andere veel energiezuiniger dan computersystemen, maar machine learning kan specifieke taken soms weer veel beter uitvoeren. Een combinatie zou dus weleens heel efficiënt kunnen zijn. 

Daarnaast zijn dit soort modellen ook heel interessant voor onderzoek naar ziektes en medicijnen waarbij je de effecten op de signaaltjes tussen de cellen bestudeert. Ook op dat gebied wordt de komende tijd veel ontwikkeling verwacht. 

Lees hier meer over het onderzoek: ‘Biocomputer’ combines lab-grown brain tissue with electronic hardware

Het is onderzoekers gelukt om een biocomputertje gemaakt van hersencellen een vorm van spraakherkenning te laten uitvoeren. 
De hersenorganoïde bestaande uit zo'n 100 miljoen zenuwcellen kreeg - verbonden aan een elektrisch circuit - honderden geluidsfragmenten van 8 verschillende mensen binnen in de vorm van elektrische pulsjes.
In reactie daarop genereerden de hersencellen verschillende patronen, die weer afgelezen werden door een algoritme. Zo zagen ze dat de 8 stemmen na twee dagen training met 78 procent nauwkeurigheid van elkaar onderscheiden konden worden. 
Nou is dit een hele basale vorm van spraakherkenning en lukt het ook nog niet om deze organoïden heel lang in leven te houden. Voorlopig is een functionele computerchip met levende cellen dus nog niet realistisch. En voordat het ooit wel zover is moeten ook de ethische voorwaarden van dit soort systemen beter zijn vastgelegd. 
Maar er is wel veel interesse in het combineren van levende cellen en kunstmatige intelligentie. Ons brein is onder andere veel energiezuiniger dan computersystemen, maar machine learning kan specifieke taken soms weer veel beter uitvoeren. Een combinatie zou dus weleens heel efficiënt kunnen zijn. 
Daarnaast zijn dit soort modellen ook heel interessant voor onderzoek naar ziektes en medicijnen waarbij je de effecten op de signaaltjes tussen de cellen bestudeert. Ook op dat gebied wordt de komende tijd veel ontwikkeling verwacht. 
Lees hier meer over het onderzoek: <a href="https://www.nature.com/articles/d41586-023-03975-7">‘Biocomputer’ combines lab-grown brain tissue with electronic hardware</a>

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?

Wetenschap Vandaag | BNR

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?