In Noord-Groenland zijn de meer dan 518 miljoen jaar oude fossielen van een nieuwe diersoort gevonden. Het gaat om een grote worm met flinke kaken.  

Het dier kreeg de naam Timorebestia, terror beest in Latijn. Nou is het met 30 centimeter misschien iets minder beestachtig dan je had verwacht, destijds was het één van de grootste zwemmende roofdieren en mogelijk één van de eerste vleeseters. Het was, zeg maar, de haai van z'n tijd. 

De worm had vinnen, een antenne op zijn hoofd en dus die flinke kaken. Pijlwormen zijn de meest verwante nog levende familieleden. Al zijn die tegenwoordig een stuk kleiner en hebben ze niet langer kaken, maar buitenboordborstels om prooi mee te vangen.  

De grote worm was toen der tijd niet het enige roofdier in zee, die plek moest hij onder andere delen met de Anomalocaris. Een opmerkelijk beestje dat moeilijk te omschrijven is, maar misschien nog wel het meest lijkt op een garnaal-inktvis-duizendpoot-zeekomkommer-combi. Nouja, zoek maar even op.  

De onderzoekers konden zelfs zien wat er in de buik van hun fossiele megaworm zat: de restanten van een geleedpotige uit die tijd genaamd Isoxys. Bijzonder, want dit soort dingen blijven zelden goed genoeg bewaard.  

In de omgeving waar deze ontdekking is gedaan vonden ze nog veel meer niet eerder ontdekte diersoorten. Op sommige van die verhalen moeten we nog even wachten, die onderzoeken zijn nog in volle gang.

Lees hier meer over het onderzoek: ‘Giant’ predator worms more than half a billion years old discovered in North Greenland

In Noord-Groenland zijn de meer dan 518 miljoen jaar oude fossielen van een nieuwe diersoort gevonden. Het gaat om een grote worm met flinke kaken.  
Het dier kreeg de naam Timorebestia, terror beest in Latijn. Nou is het met 30 centimeter misschien iets minder beestachtig dan je had verwacht, destijds was het één van de grootste zwemmende roofdieren en mogelijk één van de eerste vleeseters. Het was, zeg maar, de haai van z'n tijd. 
De worm had vinnen, een antenne op zijn hoofd en dus die flinke kaken. Pijlwormen zijn de meest verwante nog levende familieleden. Al zijn die tegenwoordig een stuk kleiner en hebben ze niet langer kaken, maar buitenboordborstels om prooi mee te vangen.  
De grote worm was toen der tijd niet het enige roofdier in zee, die plek moest hij onder andere delen met de Anomalocaris. Een opmerkelijk beestje dat moeilijk te omschrijven is, maar misschien nog wel het meest lijkt op een garnaal-inktvis-duizendpoot-zeekomkommer-combi. Nouja, <a href="https://www.nationalgeographic.com/science/article/long-live-the-anomalocaridids">zoek maar even op</a>.  
De onderzoekers konden zelfs zien wat er in de buik van hun fossiele megaworm zat: de restanten van een geleedpotige uit die tijd genaamd Isoxys. Bijzonder, want dit soort dingen blijven zelden goed genoeg bewaard.  
In de omgeving waar deze ontdekking is gedaan vonden ze nog veel meer niet eerder ontdekte diersoorten. Op sommige van die verhalen moeten we nog even wachten, die onderzoeken zijn nog in volle gang.
Lees hier meer over het onderzoek: <a href="https://www.bristol.ac.uk/news/2024/january/giant-worm-fossils-.html">‘Giant’ predator worms more than half a billion years old discovered in North Greenland</a>

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?

Wetenschap Vandaag | BNR

Over diepzeediertjes die broeikasgassen eten, immuuncellen die zichzelf opofferen en de zoektocht naar planeten. Over de nieuwste medicijnen, zonnecellen en sensoren. Kortom: hoe werkt de wereld om ons heen en hoe kunnen we hem nog beter maken?