We zijn steeds minder bereid om naar elkaar te luisteren. Op X, in de politiek, bij protesten en zelfs binnen bewegingen die hetzelfde doel zeggen na te streven: wie een andere mening heeft, krijgt al snel het stempel van vijand.

Tom de Bruyne en Klaas Dijkhoff duiken in de psychologie achter onze obsessie met het eigen gelijk. Waarom zijn we zo overtuigd van onze eigen mening? Waarom reageren we op een ander perspectief zo vaak met verontwaardiging, diskwalificatie of een persoonlijke aanval?

Van Infantino en de FIFA tot de Pride-vlag, boerenprotesten en de Amerikaanse politiek: overal zien ze hetzelfde mechanisme terugkomen. Het midden wordt gezien als slap, terwijl juist daar de verbinding moet worden gemaakt.

Want hoe overtuigd mag je zijn van je eigen gelijk, zonder dat je vergeet te luisteren naar iemand die anders denkt?