Na haar onderbeenamputatie voelde het alsof iemand breinaalden in Irma’s stomp stak. Ze had last van zogenoemde post-amputatie pijn, door een afgesneden zenuw in haar been. Twee jaar later kwam ze op het spreekuur van neurochirurg Justus Groen. Met een priegelige operatie onder een vergrootglas wist hij Irma’s zenuw weer ‘een doel in het leven’ te geven, waardoor haar zenuwpijn verdween.

#40: Het neergeschoten meisje: “We zagen het kogeltje zitten”
52:38

#39: De jonge hartpatiënte: “Op je 30ste hoor je geen hartinfarct te krijgen”
48:41

#38: Dokter versus docu: “Dán gaat mijn artsenbrein aan”
47:03