De eerste maandag van de maand en daar was-ie weer. Je herkent ‘m aan het kenmerkende geluid dat deze maandag al sinds jaar en dag maakt: de sirenes gaan af. Een geruststellend idee. Het geeft mij een gevoel van veiligheid: als er iets aan de knikker is, kunnen we worden gewaarschuwd. Een gevoel van saamhorigheid, dat geeft het ook. 

Ik durf zelf wel te stellen dat het gejank van die sirenes op een vreemde manier ons, als landgenoten, bindt. Meer dan de opgeklopte oranjekoorts op Koningsdag of de schijngezelligheid tijdens een WK. Maar aan die saamhorigheid komt een eind. 

De eerste maandag van de maand en daar was-ie weer. Je herkent &lsquo;m aan het kenmerkende geluid dat deze maandag al sinds jaar en dag maakt: de sirenes gaan af. Een geruststellend idee. Het geeft mij een gevoel van veiligheid: als er iets aan de knikker is, kunnen we worden gewaarschuwd. Een gevoel van saamhorigheid, dat geeft het ook.&nbsp;
Ik durf zelf wel te stellen dat het gejank van die sirenes op een vreemde manier ons, als landgenoten, bindt. Meer dan de opgeklopte oranjekoorts op Koningsdag of de schijngezelligheid tijdens een WK. Maar aan die saamhorigheid komt een eind.&nbsp;

Cabaretier en Rashagenees Sjaak Bral schrijft dagelijks wat hem opvalt in de stad. Naast de geschreven column is er nu ook een audioversie. En die wordt door Sjaak zelf, in het Haags, voor je voorgelezen. 

Cabaretier en Rashagenees Sjaak Bral schrijft dagelijks wat hem opvalt in de stad. Naast de geschreven column is er nu ook een audioversie. En die wordt door Sjaak zelf, in het Haags, voor je voorgelezen.&nbsp;