Roos was 17 toen haar ouders uit elkaar gingen. Vrij snel daarna stichtte haar vader een nieuw gezin. Roos was woedend en voelde zich in de steek gelaten.
Ze vertrok in haar eentje naar Australië. Daar in een ietwat eng, afgelegen dorpje, kwamen alle emoties pas echt binnen. Terug in Nederland maakte ze voor haar acteeropleiding een film over het gesprek tussen vader en dochter.
In deze eerste aflevering van Scheidverhalen vertelt Roos over de woede die ze voelde toen haar ouders gingen scheiden en hoe ze die boosheid een plek leerde geven.

#9: “Ik miste haar niet, maar ik heb wel een moeder gemist.” (Anouk, 27)
31:15

#8: “Als ik me groot hou, word ik niet vergeten.” (Iris, 25)
35:25

#7: “Dan kom je in een leeggeplukt huis dat niet meer als thuis voelt.” (Casper, 26)
34:21