Zestig jaar geleden vond je in onze hitlijsten regelmatig Italiaanse, Franse en Duitse liedjes terug. Nu overheerst het Engels en bots je maar af en toe op een anderstalig nummer. En ook de Italiaanse glamrockband Måneskin kiest nu steeds meer voor het Engels na hun superhit ‘Zitti e buoni’, waarmee ze het Eurovisiesongfestival wonnen. Hoe komt dat? Waarom hebben we plots geen oor meer voor muziek en français of auf Deutsch. Credits op standaard.be/podcast

Ruth Becquart: “Heel veel maskers vallen af op deze leeftijd. Je komt tot de kern: ‘dit is wat ik al mijn hele leven doe en het is oké’”
39:49

Jennifer Heylen: “Misschien moet je soms heel onmenselijke dingen zien, om menselijkheid te voelen”
40:00

Soulwax: “We leunen altijd naar mensen die de handleiding verbranden en iets anders proberen”
39:31