موج نوی سینمای فرانسه (French New Wave یا Nouvelle Vague) فقط یک سبک نبود؛ یک شورش بود علیه سینمای «مودب، استودیویی و از پیش‌پیش‌نوشته‌شده» فرانسه دهه ۵۰. این جریان از جایی شروع شد که چند منتقد جوان تصمیم گرفتند به جای نوشتن درباره فیلم‌ها، خودشان فیلم بسازند و قواعد را به آتش بکشند.

اگر نئورئالیسم ایتالیا واقعیت خیابان را وارد سینما کرد، موج نو فرانسه دوربین را از «داستان» آزاد کرد و به «تفکر لحظه‌ای» تبدیل کرد.

زمینه فکری: قبل از دوربین، نقد

ریشه‌های موج نو در مجله‌ی Cahiers du Cinéma شکل گرفت؛ جایی که منتقدانی مثل فرانسوا تروفو و گدار به‌شدت علیه «سینمای ادبی و قراردادی» می‌نوشتند.

ایده‌ی مرکزی‌شان ساده ولی خطرناک بود:

فیلم باید امضای شخصی کارگردان باشد، نه محصول کارخانه‌ای استودیو.

از همین‌جا مفهوم «Auteur Theory» یا «نظریه مؤلف» شکل گرفت.

ویژگی‌های موج نو

این جریان چند قانون را عملاً شکست:
دوربین سبک و قابل حمل (اغلب دستی)
فیلم‌برداری در خیابان‌های واقعی پاریس
دیالوگ‌های بداهه یا نیمه‌بداهه
تدوین‌های پرشکاف و غیرکلاسیک (jump cut)
ساختار روایی شکسته یا غیرخطی
بازیگران غیرستاره‌ای یا تازه‌کار
پایان‌های باز و گاهی بی‌منطق

در واقع، موج نو گفت:
«فیلم قرار نیست رفتار جهان را تقلید کند؛ می‌تواند مثل ذهن انسان رفتار کند.»

کارگردان‌های کلیدی Jean-Luc Godard

رادیکال‌ترین چهره موج نو.

فیلم‌هایی مثل Breathless (À bout de souffle) سینما را از درون منفجر کردند. گدار عمداً قوانین تدوین، continuity و حتی منطق روایی را شکست.

او بیشتر از اینکه داستان بگوید، درباره «خودِ سینما» فیلم می‌ساخت. در آثار بعدی‌اش حتی سیاست و فلسفه را وارد فرم سینمایی کرد.

اگر بخواهیم بی‌رحمانه بگوییم: گدار سینما را از حالت روایت به حالت «فکر کردن با تصویر» تغییر داد.

François Truffaut

انسانی‌تر و روایی‌تر از گدار.

فیلم The 400 Blows (Les Quatre Cents Coups) یکی از ستون‌های موج نو است؛ یک داستان نیمه‌زندگی‌نامه‌ای درباره کودکی و طغیان.

تروفو برخلاف گدار، هنوز به «داستان» وفادار بود، اما داستان را از قالب کلاسیک آزاد کرد. او نشان داد می‌شود هم شاعر بود و هم ساختار را شکست.

Agnès Varda

گاهی او را «مادر موج نو» می‌نامند، هرچند بیرون از حلقه منتقدان اولیه بود.

فیلم Cléo from 5 to 7 نمونه‌ای از نگاه زنانه و فلسفی به زمان و هویت است. وِردا بیش از دیگران به تجربه زیسته و نگاه درونی اهمیت می‌داد.

Éric Rohmer

فیلسوف موج نو.

فیلم‌های او (مثل My Night at Maud’s) تقریباً بدون حادثه‌اند. تمرکز روی گفت‌وگو، اخلاق، انتخاب و تردید است.

روهمر نشان داد موج نو فقط شورش بصری نیست؛ می‌تواند کاملاً عقلانی و فلسفی باشد.

Claude Chabrol

نزدیک‌ترین عضو به سینمای ژانری.

او بعدها به سمت تریلرهای روانشناختی رفت، اما در موج نو نقش مهمی در تثبیت نگاه انتقادی به طبقه بورژوازی داشت.

برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید:

info@NewshaCast.com

موج نوی سینمای فرانسه (French New Wave یا Nouvelle Vague) فقط یک سبک نبود؛ یک شورش بود علیه سینمای &laquo;مودب، استودیویی و از پیش&zwnj;پیش&zwnj;نوشته&zwnj;شده&raquo; فرانسه دهه ۵۰. این جریان از جایی شروع شد که چند منتقد جوان تصمیم گرفتند به جای نوشتن درباره فیلم&zwnj;ها، خودشان فیلم بسازند و قواعد را به آتش بکشند.
اگر نئورئالیسم ایتالیا واقعیت خیابان را وارد سینما کرد، موج نو فرانسه دوربین را از &laquo;داستان&raquo; آزاد کرد و به &laquo;تفکر لحظه&zwnj;ای&raquo; تبدیل کرد.
<hr data-start="443" data-end="446">
زمینه فکری: قبل از دوربین، نقد
ریشه&zwnj;های موج نو در مجله&zwnj;ی Cahiers du Cin&eacute;ma شکل گرفت؛ جایی که منتقدانی مثل فرانسوا تروفو و گدار به&zwnj;شدت علیه &laquo;سینمای ادبی و قراردادی&raquo; می&zwnj;نوشتند.
ایده&zwnj;ی مرکزی&zwnj;شان ساده ولی خطرناک بود:
<blockquote data-start="685" data-end="751">
فیلم باید امضای شخصی کارگردان باشد، نه محصول کارخانه&zwnj;ای استودیو.
</blockquote>
از همین&zwnj;جا مفهوم &laquo;Auteur Theory&raquo; یا &laquo;نظریه مؤلف&raquo; شکل گرفت.
<hr data-start="813" data-end="816">
ویژگی&zwnj;های موج نو
این جریان چند قانون را عملاً شکست:
<ul data-start="875" data-end="1122">
<li data-start="875" data-end="910">دوربین سبک و قابل حمل (اغلب دستی)</li>
<li data-start="911" data-end="950">فیلم&zwnj;برداری در خیابان&zwnj;های واقعی پاریس</li>
<li data-start="951" data-end="983">دیالوگ&zwnj;های بداهه یا نیمه&zwnj;بداهه</li>
<li data-start="984" data-end="1025">تدوین&zwnj;های پرشکاف و غیرکلاسیک (jump cut)</li>
<li data-start="1026" data-end="1056">ساختار روایی شکسته یا غیرخطی</li>
<li data-start="1057" data-end="1091">بازیگران غیرستاره&zwnj;ای یا تازه&zwnj;کار</li>
<li data-start="1092" data-end="1122">پایان&zwnj;های باز و گاهی بی&zwnj;منطق</li>
</ul>
در واقع، موج نو گفت: &laquo;فیلم قرار نیست رفتار جهان را تقلید کند؛ می&zwnj;تواند مثل ذهن انسان رفتار کند.&raquo;
<hr data-start="1222" data-end="1225">
کارگردان&zwnj;های کلیدی Jean-Luc Godard
رادیکال&zwnj;ترین چهره موج نو.
فیلم&zwnj;هایی مثل Breathless (&Agrave; bout de souffle) سینما را از درون منفجر کردند. گدار عمداً قوانین تدوین، continuity و حتی منطق روایی را شکست.
او بیشتر از اینکه داستان بگوید، درباره &laquo;خودِ سینما&raquo; فیلم می&zwnj;ساخت. در آثار بعدی&zwnj;اش حتی سیاست و فلسفه را وارد فرم سینمایی کرد.
اگر بخواهیم بی&zwnj;رحمانه بگوییم: گدار سینما را از حالت روایت به حالت &laquo;فکر کردن با تصویر&raquo; تغییر داد.
<hr data-start="1683" data-end="1686">
Fran&ccedil;ois Truffaut
انسانی&zwnj;تر و روایی&zwnj;تر از گدار.
فیلم The 400 Blows (Les Quatre Cents Coups) یکی از ستون&zwnj;های موج نو است؛ یک داستان نیمه&zwnj;زندگی&zwnj;نامه&zwnj;ای درباره کودکی و طغیان.
تروفو برخلاف گدار، هنوز به &laquo;داستان&raquo; وفادار بود، اما داستان را از قالب کلاسیک آزاد کرد. او نشان داد می&zwnj;شود هم شاعر بود و هم ساختار را شکست.
<hr data-start="2027" data-end="2030">
Agn&egrave;s Varda
گاهی او را &laquo;مادر موج نو&raquo; می&zwnj;نامند، هرچند بیرون از حلقه منتقدان اولیه بود.
فیلم Cl&eacute;o from 5 to 7 نمونه&zwnj;ای از نگاه زنانه و فلسفی به زمان و هویت است. وِردا بیش از دیگران به تجربه زیسته و نگاه درونی اهمیت می&zwnj;داد.
<hr data-start="2287" data-end="2290">
&Eacute;ric Rohmer
فیلسوف موج نو.
فیلم&zwnj;های او (مثل My Night at Maud&rsquo;s) تقریباً بدون حادثه&zwnj;اند. تمرکز روی گفت&zwnj;وگو، اخلاق، انتخاب و تردید است.
روهمر نشان داد موج نو فقط شورش بصری نیست؛ می&zwnj;تواند کاملاً عقلانی و فلسفی باشد.
<hr data-start="2540" data-end="2543">
Claude Chabrol
نزدیک&zwnj;ترین عضو به سینمای ژانری.
او بعدها به سمت تریلرهای روانشناختی رفت، اما در موج نو نقش مهمی در تثبیت نگاه انتقادی به طبقه بورژوازی داشت.<hr>
برای پیشنهادها و تبلیغات در پادکست فارسی با ما در ارتباط باشید:
info@NewshaCast.com

سیالکتیک یعنی چی؟ یعنی دیالکتیک سه نفره که گاهی سیاه میشه و گاهی قهوه‌ای، گاهی هم رگه‌های سیاسی اجتماعی پیدا می‌کنه. ما سه نفر دور هم می‌شینیم، اما نه برای گپ زدن‌های دم‌دستی. موضوع‌هامون از همون سوال‌های ساده شروع می‌شه؛ همون‌هایی که همه توی ذهنشون دارن و شاید بارها از خودشون پرسیدن. چرا ما به آینده فکر می‌کنیم؟ چرا آدم‌ها عاشق می‌شن؟ خوشبختی یعنی چی؟ مرگ چه معنایی داره؟
اما ما این سوال‌ها رو سطحی رد نمی‌کنیم. هر بار، مثل سه تا معدنچی می‌ریم توی لایه‌های مختلف فلسفه، روانشناسی، جامعه‌شناسی، علم و حتی تجربه‌های شخصی تا ببینیم پشت هر "ساده‌ترین" سوال چه اعماقی خوابیده.
این پادکست نه سخنرانی دانشگاهیه، نه گپ بی‌هدف دوستانه؛ یه جستجوست برای پیدا کردن جواب‌های چندوجهی، دقیق و گاهی حتی متناقض به سوالاتی که همه‌مون باهاش درگیریم.
اگر دنبال حرف‌های سبک و کلیشه‌ای نیستی و دوست داری ذهنت رو به چالش بکشی، اینجا همون جاییه که می‌تونه هر بار یه پنجره تازه رو بهت نشون بده. در واقع ما متوجه شدیم که خیلی وقتها سعی داریم با ساده‌سازی پرونده‌ی مباحث رو ببندیم. انگار از عمیق شدن و پیچیده شدن هراس داریم و این در حالیه که هر روز با پیشرفت انواع علوم، مرتبا متوجه میشیم همه چی خیلی پیچیده‌تر و چند لایه‌تر از اونه که ما فکرش رو می‌کردیم.  
ما سوالات خیلی زیادی در ذهن داریم اما اگر شما هم سوالی دارید که دوست دارید به این شکل بهش پاسخ داده بشه حتما برای ما بفرستید. 
.
کلمات کلیدی: 
فلسفه، روانشناسی، تاریخ، جامعه‌شناسی، زیست‌شناسی، تکامل، عصب‌شناسی، جغرافیا، علوم شناختی، ادبیات، زندگی، انسان‌شناسی، باستان‌شناسی، نجوم، فضا، انسان، فیزیک، پادکست، میکروبیولوژی، مغز، ناخودآگاه، نگرش، آگاهی، کنجکاوی، ایران، روان، تفکر، دیدگاه و....
خاطرات خانه اموات - فئودور داستایفسکی - بادبادک باز - آناکارنینا - مرغ دریایی - آنتون چخوف
لئو تولستوی - رومن گاری - خداحافظ گری کوپر - مرگ ایوان ایلیچ - دل سگ - میخائیل بولگاکف
اسلاومیر مروژک - توفان برگ - گابریل گارسیا مارکز - صد سال تنهایی - اتحادیه ابلهان - خاطرات یک گیشا - تاب صوتی آلن دوباتن - دبی فورد - انسان خردمند - ملت عشق - قلعه حیوانات
ناطور دشت - دو قرن سکوت - هری پاتر - من پیش از تو - دنیای سوفی - یوستین گوردر - آلبر کامو
بوف کور - وری - ژوزه ساراماگو - چهار اثر - فلورانس - میلان کوندرا - فرانس کافکا - جی دی سالینجر 
اسکاول شین - شازده کوچولو - سقراط - افلاطون - ژان ژاک روسو - بربادرفته اثر مارگارت میچل - خودت باش دختر - ملت عشق - جزء از کل - چهار اثر - پدر پولدار پدر فقیر - مرغ دریایی - مکبث - شکسپیر - 
گتسبی بزرگ - اسکات فیتزجرالد - جُرج اورول - خوشه‌های خشم - جان اشتاین بک - خشم و هیاهو - ویلیام فاکنر
پرتقال کوکی - آنتونی برجس - ارباب حلقه‌ها - سالار مگس‌ها - ویلیام گلدینگ - گراهام گرین - ارنست همینگوی
 به سوی فانوس دریایی - ویرجینیا وولف - هرگز رهایم مکن - کازوئو ایشی‌گورو - آدم‌کش کور - مارگارت اتوود
ماجراهای اوگی مارچ - سال بلو - تراژدی آمریکایی - تئودور درایزر - عشق - تونی موریسون - لولیتا
فیلیپ راث - سلاخ‌خانه شماره پنج -  کرت وانه‌گت کورت ونه گوت گات - چارلز بوکوفسکی - جین ایر - شارلوت برونته
رسیدن به آرزوهای بزرگ - چارلز دیکنز - دافنه دوموریه - چارلی و کارخانه‌ی شکلات‌سازی - رولد دال
تس دوربرویل - توماس هاردی - محاکمه - سالار مگس‌ها - ویلیام گلدینگ - جوزف کنراد - شازده کوچولو - آنتوان دوسنت اگزوپری
پائولو کوئیلو - یوستین گردر - راهنمای کهکشان برای اتو‌استاپ‌زن‌ها - داگلاس آدامز - هنر شفاف اندیشیدن 
 هنر خوب زندگی کردن - رولف دوبلی - تئوری انتخاب  - روابط از دست رفته - هنر ظریف بیخیالی بی خیالی 
چارلی چاپلین - در رویای بابل - ریچارد براتیگان - زن در ریگ روان -  کوبو آبه -  هاینریش بل
سال بلو - کجا ممکن است پیدایش کنم؟ - هاروکی موراکامی - سه‌شنبه‌ها با موری  - میچ آلبوم
محمود گلابدره‌ای - بهروز رضوی - صادق هدایت - بزرگ علوی - بهرام ابراهیمی - رضا عمرانی
عقاید یک دلقک - نیکولای گوگول - چشمهایش - شب پیشگویی - پل استر - جنایت و مکافات - 
برادران کارامازوف - دنیای قشنگِ نو - آلدوس هاکسلی - الفبای فلسفه - نایجل واربرتون
تربیت اروپایی -  مردی با کبوتر - غروب بتها - فردریش نیچه - آرتور شوپنهاور - ولادمیر ناباکوف
رودین - ایوان تورگنیف - هزار خورشید تابان - تنهایی پر هیاهو - بهومیل هرابال - ابله داستایوفسکی
زندگی من - نفوس مرده - خواب بزرگ - ریموند چندلر - ابلوموف - ایوان گنچاروف - کیمیاگر 
بابا گوریو - اونوره‌دو بالزاک - دختر سروان - الکساندر پوشکین - جورج اورول - رابرت کیوساکی

 این یک پادکست درباره روانپزشکی، فلسفه، جامعه‌شناسی، انسان شناسی،  ادبیات ، سینما ، فلسفه و کتاب است. اگر پادکستهایی مثل رادیو دیو، چنل بی ، رادیو مرز ، پاراگراف ، رادیو چهرازی ، ناوکست ، چکش، بی پلاس،  پرگار ، رواق ، احسانو ، رادیو بندر تهران ، دایجست ، راوکست، مستی و راستی ، پرچم سفید ، گیگ ، آلبوم ، رادیو دال ، رادیو کار نکن ، فردوسی خوانی ، رادیو آفساید ، استرینگ کست ، دیالوگ باکس ، رادیو عجایب ، کتاب باز، فلسفیدن ، فلسفه علم ، تاریکخانه تاریخ ، رادیو قرمز ، بوم ، ساتوری ، گردسوز ، سیناتا ، کتاب صوتی ؛ تد تاک ، دکتر هو فارسی را سرچ کردید ما رو هم فالو کنید