മരിക്കേണ്ടവര് മരിച്ചു. രക്ഷപ്പെടേണ്ടവര് രക്ഷപ്പെട്ടു. പക്ഷേ, ഇപ്പോഴും എന്നെപ്പോലെ ചിലരുണ്ട്. കണ്ട കാഴ്ചയുടെ നടുക്കം മാറാതെ നെഞ്ചിലൊരു കെടാക്കനലായി ഇപ്പോഴും കൊണ്ടുനടക്കുന്നവര്. എടോ, ഒരു തീവണ്ടി കാണുന്നത് ഇപ്പോഴും പേടിയാണ്. പാലത്തിലോട്ടു കേറുന്നതു മുതൽ അതിന്റെ ഒച്ചയെക്കാളുമുച്ചത്തിൽ നെഞ്ചീന്നൊരു പിടച്ചിലു വരും. അതിങ്ങനെ തീരെ സഹിക്കാൻ പറ്റാതായപ്പോഴാണ് കായലിൽ പോവുന്നത് നിർത്താൻ ആലോചിച്ചത്. കുറച്ചു നാളു പോയതുമില്ല. പക്ഷേ. പട്ടിണി കിടക്കേണ്ടി വരുമെന്നു തോന്നിയപ്പോൾ പിന്നെയും വള്ളവുമായി കായലിലോട്ട് ഇറങ്ങി. അതിനെടേല് കയ്യിൻ്റെ വേദനയും കൂടി. പിന്നെ ഈ വീട്ടുടമസ്ഥനാണ് ഒരു ജോലി തന്നത്. അവനില്ലായിരുന്നേല്…