Noraly verloor een ring die ze van Joost kreeg. Roos is ongeveer dagelijks haar leesbril kwijt. En Eva, die vroeger álles verloor, organiseerde haar huis zo dat zelfs haar rommella geen rommella meer is. Maar de grootste dingen die je kunt kwijtraken, passen niet in een laatje.

Noraly vertelt dat ze veel is kwijtgeraakt in haar leven, maar zichzelf gelukkig nooit. Toch merkt ze dat vergeten haar soms bang maakt. Wat als je ineens niet meer weet waar iets ligt? Of erger nog: wat als je jezelf niet meer helemaal vertrouwt? 

Roos deelt hoe migraine-medicatie haar in een depressie stortte. Toen ze alleen nog maar wilde slapen, wist ze dat het mis was. Schrijven lukte niet meer; dat kon pas toen het beter ging. Hoe vind je jezelf terug als je jezelf écht bent kwijtgeraakt?

En Eva vertelt hoe ze jarenlang zei dat het goed ging, terwijl ze met een geheim rondliep waar niemand van wist. Zó vaak, dat ze op een gegeven moment zelf niet meer wist wat ze eigenlijk voelde. Het voelde alsof ze achter glas leefde. Tot ze ontdekte dat je je pas echt met iemand kunt verbinden als je je krasjes toont.

Van zoekgeraakte ringen tot zoekgeraakte identiteiten, van paspoorten die op de dag van vertrek verdwenen lijken tot de vraag waarom sommige periodes je voorgoed veranderen: in deze aflevering praten Noraly, Roos en Eva over alles wat we kwijtraken, en hoe we dat onderweg toch weer terugvinden.