In deze aflevering duiken Noraly, Roos en Eva in alles wat we niet kunnen verklaren. Eva vertelt waarom ze weleens hardop tegen geesten praat, hoe het voelde toen haar overleden vriendin iedereen een teken leek te geven behalve haar, en welk verhaal er schuilgaat achter de reden dat ze soms rondhangt bij en praat tegen een bankje op het station. Roos vertelt over vreemde momenten die zij meemaakte sinds het overlijden van haar vader, waarop hij ineens heel dichtbij is. En waarom vertrouwt ze tegenwoordig veel meer op haar onderbuikgevoel dan vroeger? Noraly groeide op met de geestenverhalen van haar moeder en vertelt hoe Joost soms zó dichtbij voelt dat ze hem ziet rondlopen. Bestaan er tekenen van overledenen echt, of maakt ons brein er iets moois van? En waarom lijken we onze intuïtie serieuzer te nemen naarmate we ouder worden? In deze aflevering praten Noraly, Roos en Eva over de dunne lijn tussen toeval, troost en het onverklaarbare.

Drie generaties over spullen (en jezelf) kwijt zijn
31:10

Drie generaties over sieraden (en jezelf versieren)
31:06

Drie generaties over loslaten
34:59