Doğanın Kalbinde Ebeveynlik

Eski bölümlerimizin birinde, Kokopelli Şehirde’de ile, “doğayla çocukların arasına girmeyin” demiştik… Bu bölümde o cümlenin peşine düşüp, doğayı, ebeveynliği ve umudu aynı potada eriten bir sohbet için peyzaj mimarı Sibel Senna’yla buluştuk. 

Bana sorarsanız, meslek seçimi bile doğaya olan sevgisiyle şekillenmiş biri o. Sohbetimizde Doğanın romantizm değil; akış, mücadele ve sezgi olduğunu… Çocuklarımızın telefondan önce gökyüzüne bakmayı öğrenmesi gerektiğini… Ebeveynliğin tıpkı doğa gibi koruduğunu ama bizim yerimize yaşayamadığını ve çok daha fazlasını konuştuk.

Sibel’in, bir ağaca sarılmadan önce bile, “O nasıl hisseder?” diye düşünen o inceliğiyle; doğanın bize nasıl umut verdiğini, çocuğun merakını nasıl canlı tuttuğunu konuştuk. Ve belki de en önemlisi: toprağı çocuklarımızın eline değil, kalbine vermekten bahsettik.

Bu bölümün eşlikçisi olarak belki bir yaprağa bakmak, belki de bir sonraki yağmurda gök gürültüsüne kulak kabartmak isteyeceksiniz… İyi dinlemeler. 

 

Ve işte, sohbette bahsi geçen kitap önerileri:

Rainer Maria Rilke:Genç Şaire Mektuplar ve Duino Ağıtları ile başlanabilir. Rilke, bütün yazım ve varoluşunu doğa ile kuran bir yazar.

Shakespeare, Shakespeare in Flower: Shakespeare birçok şiirinde bitki metaforu kullanır.

Yaşar Kemal, özellikle de İnce Memed; Çukurova doğasını çok iyi betimler.

Botanikçi Robin Wall Kimmerer, Serviceberry: Bitkilerin nesne değil öğreten varliklar olduğunu işler. Yabani yemiş ağacı bunun metaforudur: Meyvesini herkese sunar — kuşlara, toprağa, insanlara — ve herkes kazanır. Zenginlik gerçekten nedir? Sahip olmak mı, yoksa paylaşmak mı çokluğu yaratır? Doğa bize nasıl öğretir? Biz doğaya nasıl karşılık verebiliriz? Ekonomi nasıl daha şefkatli olabilir? Kimmerer, doğayı sadece gözlemlemez: onunla konuşur. Ve okuru da bu ilişkiye davet eder. Doğayı “kaynak” olarak değil, ortak bir akraba olarak ele alır.

Stefano Mancuso (Floransa Ünv. Nörobiyolog Profesör), Bitki Zekası, Bitki Ulusu, Bitki Devrimi: İnsan - doğa ilişkisine bitki bakışıyla eleştrel yaklaşımlar sunar. Bitkilerin dünyayı kavrama şekillerini aktarır. Zekaları ve çevreleriyle ilişkilerini bilimsel verilerle akışkan bir şekilde ortaya koyar.

Michael Pollan (Newsweek’in 2009’da seçtiği yeni düşünce liderinden), Arzunun Botaniği: İnsan - bitki arasındaki ilişkiyi ters açıdan ele alır. Biz bitkileri kendi isteğimizle yetiştirdiğimizi düşünüyoruz fakat Pollan’a göre aslında bitkiler bizi yönlendirir. Okuru; Bitkiler bizim arzularımızı kullanarak kendilerini dünyaya mı yaydılar? Sorusuyla bırakırJ

Deniz Gezgin, Bitki Mitoslari: Bitkilere ait mitoslardan çok şey öğrenebiliriz. Onların bilgeliklerine ve çağlar arası deneyimlerine dair güzel bir birikim. Bu kitapta farklı coğrafya ve kültürlerde, bitkilerin kültür dünyasında yer buluş biçimleri aktarılıyor.

Bebekler ve küçük çocuklar için:  

Küçük Prens (Antoine de Saint-Exupery)

Çocuk, Köstebek, Tilki ve At (Charlie Mackesy)

 

Doğanın Kalbinde Ebeveynlik
Eski b&ouml;l&uuml;mlerimizin birinde, Kokopelli Şehirde&rsquo;de ile, &ldquo;doğayla &ccedil;ocukların arasına girmeyin&rdquo; demiştik&hellip; Bu b&ouml;l&uuml;mde o c&uuml;mlenin peşine d&uuml;ş&uuml;p,&nbsp;doğayı, ebeveynliği ve umudu aynı potada eriten bir sohbet i&ccedil;in peyzaj mimarı Sibel Senna&rsquo;yla buluştuk. Bana sorarsanız, meslek se&ccedil;imi bile doğaya olan sevgisiyle şekillenmiş biri o. Sohbetimizde Doğanın romantizm değil; akış, m&uuml;cadele ve sezgi olduğunu&hellip; &Ccedil;ocuklarımızın telefondan &ouml;nce g&ouml;ky&uuml;z&uuml;ne bakmayı &ouml;ğrenmesi gerektiğini&hellip; Ebeveynliğin tıpkı doğa gibi koruduğunu ama bizim yerimize yaşayamadığını ve &ccedil;ok daha fazlasını konuştuk.
Sibel&rsquo;in, bir ağaca sarılmadan &ouml;nce bile, &ldquo;O nasıl hisseder?&rdquo; diye d&uuml;ş&uuml;nen o inceliğiyle; doğanın bize nasıl umut verdiğini, &ccedil;ocuğun merakını nasıl canlı tuttuğunu konuştuk. Ve belki de en &ouml;nemlisi: toprağı &ccedil;ocuklarımızın eline değil, kalbine vermekten bahsettik.
Bu b&ouml;l&uuml;m&uuml;n eşlik&ccedil;isi olarak belki bir yaprağa bakmak, belki de bir sonraki yağmurda g&ouml;k g&uuml;r&uuml;lt&uuml;s&uuml;ne kulak kabartmak isteyeceksiniz&hellip; İyi dinlemeler.&nbsp;
&nbsp;
Ve işte, sohbette bahsi ge&ccedil;en kitap &ouml;nerileri:
Rainer Maria Rilke: Gen&ccedil; Şaire Mektuplar ve Duino Ağıtları ile başlanabilir. Rilke, b&uuml;t&uuml;n yazım ve varoluşunu doğa ile kuran bir yazar.
Shakespeare, Shakespeare in Flower:&nbsp;Shakespeare bir&ccedil;ok şiirinde bitki metaforu kullanır.
Yaşar Kemal, &ouml;zellikle de İnce Memed; &Ccedil;ukurova doğasını &ccedil;ok iyi betimler.
Botanik&ccedil;i Robin Wall Kimmerer, Serviceberry: Bitkilerin nesne değil &ouml;ğreten varliklar olduğunu işler. Yabani yemiş ağacı bunun metaforudur: Meyvesini herkese sunar &mdash; kuşlara, toprağa, insanlara &mdash; ve herkes kazanır.&nbsp;Zenginlik ger&ccedil;ekten nedir? Sahip olmak mı, yoksa paylaşmak mı &ccedil;okluğu yaratır? Doğa bize nasıl &ouml;ğretir? Biz doğaya nasıl karşılık verebiliriz? Ekonomi nasıl daha şefkatli olabilir?&nbsp;Kimmerer, doğayı sadece g&ouml;zlemlemez: onunla konuşur. Ve okuru da bu ilişkiye davet eder. Doğayı &ldquo;kaynak&rdquo; olarak değil, ortak bir akraba olarak ele alır.
Stefano Mancuso&nbsp;(Floransa &Uuml;nv. N&ouml;robiyolog Profes&ouml;r), Bitki Zekası, Bitki Ulusu, Bitki Devrimi: İnsan - doğa ilişkisine bitki bakışıyla eleştrel yaklaşımlar sunar. Bitkilerin d&uuml;nyayı kavrama şekillerini aktarır. Zekaları ve &ccedil;evreleriyle ilişkilerini bilimsel verilerle akışkan bir şekilde ortaya koyar.
Michael Pollan (Newsweek&rsquo;in 2009&rsquo;da se&ccedil;tiği yeni d&uuml;ş&uuml;nce liderinden), Arzunun Botaniği: İnsan - bitki arasındaki ilişkiyi ters a&ccedil;ıdan ele alır. Biz bitkileri kendi isteğimizle yetiştirdiğimizi d&uuml;ş&uuml;n&uuml;yoruz fakat Pollan&rsquo;a g&ouml;re aslında bitkiler bizi y&ouml;nlendirir. Okuru; Bitkiler bizim arzularımızı kullanarak kendilerini d&uuml;nyaya mı yaydılar? Sorusuyla bırakırJ
Deniz Gezgin, Bitki Mitoslari: Bitkilere ait mitoslardan &ccedil;ok şey &ouml;ğrenebiliriz. Onların bilgeliklerine ve &ccedil;ağlar arası deneyimlerine dair g&uuml;zel bir birikim. Bu kitapta farklı coğrafya ve k&uuml;lt&uuml;rlerde, bitkilerin k&uuml;lt&uuml;r d&uuml;nyasında yer buluş bi&ccedil;imleri aktarılıyor.
Bebekler ve k&uuml;&ccedil;&uuml;k &ccedil;ocuklar i&ccedil;in: &nbsp;
K&uuml;&ccedil;&uuml;k Prens (Antoine de Saint-Exupery)
&Ccedil;ocuk, K&ouml;stebek, Tilki ve At (Charlie Mackesy)
&nbsp;

Kızım Leyla'nın, nam-ı diğer Laylu'nun 2010'da hayatıma girmesiyle birlikte Radikal'deki köşe yazılarımla paylaşmaya başladığım ebeveynlik serüvenimi Laylu ve Ben'de  genişleterek anlatmaya devam ediyorum. 

Aklıma düşen soruların ve konukların peşinde daha iyi bir anne olmanın formülünü ararken, size de ilham olmayı diliyorum. 

Zaman zaman aklıma alternatif isim veya alt başlık olarak “Bu Canavarı Ben Yarattım”, “Biz Böyle Değildik”, "Anne Saçların Beyazlamış" gibi fikirler düşse de, ergen annesi çizgimi bozmadan yoluma devam ediyorum. 😂


Künye: 

Mekan/ Kayıt Destekçisi: Postane İstanbul 

Fotoğraf: Gözde Kumru Uçak 

Logo/ Kapak Tasarım: Alper Balkanlı


Proje ve işbirlikleri için: LayluveBen@gmail.com veya Instagram/evrimsumer

Kızım Leyla'nın, nam-ı diğer Laylu'nun 2010'da hayatıma girmesiyle birlikte Radikal'deki k&ouml;şe yazılarımla paylaşmaya başladığım ebeveynlik ser&uuml;venimi Laylu ve Ben'de&nbsp; genişleterek anlatmaya devam ediyorum.&nbsp; Aklıma d&uuml;şen soruların ve konukların peşinde daha iyi bir anne olmanın form&uuml;l&uuml;n&uuml; ararken, size de ilham olmayı diliyorum.&nbsp; Zaman zaman aklıma alternatif isim veya alt başlık olarak &ldquo;Bu Canavarı Ben Yarattım&rdquo;, &ldquo;Biz B&ouml;yle Değildik&rdquo;, "Anne Sa&ccedil;ların Beyazlamış" gibi fikirler d&uuml;şse de, ergen annesi &ccedil;izgimi bozmadan yoluma devam ediyorum. 😂 K&uuml;nye:&nbsp; Mekan/ Kayıt Destek&ccedil;isi: Postane İstanbul&nbsp; Fotoğraf: G&ouml;zde Kumru U&ccedil;ak&nbsp; Logo/ Kapak Tasarım: Alper Balkanlı Proje ve işbirlikleri i&ccedil;in: LayluveBen@gmail.com veya Instagram/evrimsumer

Evrim Sümer | Laylu ve Ben

Kızım Leyla'nın, nam-ı diğer Laylu'nun 2010'da hayatıma girmesiyle birlikte Radikal'deki köşe yazılarımla paylaşmaya başladığım ebeveynlik serüvenimi Laylu ve Ben'de  genişleterek anlatmaya devam ediyorum. 

Aklıma düşen soruların ve konukların peşinde daha iyi bir anne olmanın formülünü ararken, size de ilham olmayı diliyorum. 

Zaman zaman aklıma alternatif isim veya alt başlık olarak “Bu Canavarı Ben Yarattım”, “Biz Böyle Değildik”, "Anne Saçların Beyazlamış" gibi fikirler düşse de, ergen annesi çizgimi bozmadan yoluma devam ediyorum. 😂


Künye: 

Mekan/ Kayıt Destekçisi: Postane İstanbul 

Fotoğraf: Gözde Kumru Uçak 

Logo/ Kapak Tasarım: Alper Balkanlı


Proje ve işbirlikleri için: LayluveBen@gmail.com veya Instagram.com/evrimsumer

Kızım Leyla'nın, nam-ı diğer Laylu'nun 2010'da hayatıma girmesiyle birlikte Radikal'deki k&ouml;şe yazılarımla paylaşmaya başladığım ebeveynlik ser&uuml;venimi Laylu ve Ben'de&nbsp; genişleterek anlatmaya devam ediyorum.&nbsp; Aklıma d&uuml;şen soruların ve konukların peşinde daha iyi bir anne olmanın form&uuml;l&uuml;n&uuml; ararken, size de ilham olmayı diliyorum.&nbsp; Zaman zaman aklıma alternatif isim veya alt başlık olarak &ldquo;Bu Canavarı Ben Yarattım&rdquo;, &ldquo;Biz B&ouml;yle Değildik&rdquo;, "Anne Sa&ccedil;ların Beyazlamış" gibi fikirler d&uuml;şse de, ergen annesi &ccedil;izgimi bozmadan yoluma devam ediyorum. 😂 K&uuml;nye:&nbsp; Mekan/ Kayıt Destek&ccedil;isi: Postane İstanbul&nbsp; Fotoğraf: G&ouml;zde Kumru U&ccedil;ak&nbsp; Logo/ Kapak Tasarım: Alper Balkanlı Proje ve işbirlikleri i&ccedil;in: LayluveBen@gmail.com veya Instagram.com/evrimsumer