Marie De Foer (29) verzamelde zo veel mogelijk bewijzen na haar verkrachting en deed aangifte. Ook andere vrouwen hadden traumatische ervaringen met de man. Toch kwam het nooit tot een rechtszaak. Hoe kan dat? En wat is er dan mis met ons systeem?

­

Een verkrachting die zich achter gesloten deuren afspeelt, is bijzonder moeilijk te bewijzen. Net daar wringt het schoentje: het merendeel van seksueel geweld gebeurt precies in die context. Met als gevolg dat daders vaak buiten schot blijven.

­

Op papier leek de zaak van Marie De Foer nochtans sterk: ze had bebloed ondergoed en een bebloed condoom, haar huisgenote had haar meteen na de feiten ontredderd gezien, én er waren nog andere vrouwen die traumatische dingen hadden meegemaakt met dezelfde man. Toch werd het dossier van Marie vorig jaar zonder gevolg geklasseerd. Ze praat erover in een nieuwe aflevering van DS Vandaag.

­

“Helaas is dit geen uniek verhaal,” zegt ook onze collega Ann-Sofie Dekeyser. “Het voelt als een soort glitch in de matrix of een loophole in het juridisch systeem.”

­

Moeten we als samenleving aanvaarden dat sommige zaken juridisch niet te bewijzen zijn, ook al geloven we dat ze zijn gebeurd? Waar loopt het mis in ons rechtssysteem? En welke juridische lijdensweg moeten slachtoffers van seksueel geweld afleggen in hun zoektocht naar erkenning en gerechtigheid?

Wil je onze gloednieuwe podcastreeks Cocaïnekoorts: de zaak Bressers beluisteren? Luister en volg hier:

De Standaard

Apple podcasts

Spotify

­

Gast Marie De Foer | Journalist Ann-Sofie Dekeyser | Presentatie Lise Bonduelle | Redactie Lise Bonduelle, Illa De Preter | Eindredactie Illa De Preter | Audioproductie Brecht Plasschaert | Muziek Brecht Plasschaert | Chef podcast Alexander Lippeveld